Saturday, 25 July 2015

කියුබාව සමාජවාදීද 1?

ෆිදෙල් කැස්ත්‍රෝ කියුවා  යයි කිවූ දෙයක් මේ දිනවල අන්තර්ජාලයේ සැරි සරයි. ඒ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය කියුබාව සමග තානාපති සම්බන්ධතා පටන් ගන්නේ ලතින් ඇමෙරිකානු පාප් තුමෙකු හා කළු ඇමෙරිකන් ජනාධිපතිවරයෙකු යටතේ බවට ඔහු අනාවැකියක් පළ  කල බවයි. මෙය ප්‍රචලිත වන්නේ ෆේස්බුක් හි  සංසරණය වන පින්තුරයක් ආධාරයෙනි. මේ මහා අනාවැකිය කියා ඇත්තේ 1973 දීලු.   බිබීසී ලෝක සේවයේ අපේ මිතුරු සරෝජ් පතිරණ මේ පින්තුරයට ඇලුණු තවත් මාධ්‍යවේදියෙකි. ඔහු විසින් උත්පත්තියෙන්  සමාජවාදී, ලතින් ඇමෙරිකානු ගරිල්ලා සටන් වල ප්‍රධාන න්‍යායාචාර්ය  තමන් සේ කාලයක් සැලකූ ආචාර්ය දයාන් ජයතිලක මහතා ගෙන් මේ බව විමසා තිබුණි. ඒ ලිපියේ යොමුව මෙයයි. ප්‍රශ්නය වන්නේ ෆේස්බුක් පින්තූරයක් මුලාශ්‍ර කරගෙන ඔවුන් කතා කරන්නේ එය සැබෑවක්ද කියා පැහැදිලි නොකරය. කස්ත්‍රෝ කල මෙවැනි කතාවක  මූලාශ්‍රයක් කොහේවත් නැත. දෙදෙනාගෙන් කාට හරි එය සොයා පල කල හැකිද?
අසූව  දශකයේ අග භාගයේ, කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවය කල, විප්ලවකාරී මොඩ්  කැප් තොප්පියක් පැළඳ ලතින් ඇමෙරිකානු ගරිල්ලා ව්‍යාපාරය ගැන ගර්ල් ගයිඩ් මුලස්ථානයේ හා වෙනත් තැන්  වල දයාන් කල දේශනා ඇසීමට ගියෙමි. මට මතක විධිහට ඔහුගේ පියා පල කල ගාර්ඩියන් සඟරාවේ ද එවැනි ලිපි පළවුණි. ජවිපෙ පුර්ණ කාලින ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ කැමිලස් මට කීවේ  මාර්ග ආයතනයටද සම්බන්ධ දයාන් සිඅයිඒ ඔත්තු කරුවකු බවයි. ජේඩීඑස් සංවිධානයේ අතුල සහෝදරයා කිවේ කැමිලස් පසුව දයාන් ගේ කුමක් දෝ සංවිධානයකට සම්බන්ධ වූ බවයි. මා සිතුවේ කැමිලස් 88 කාලයේ අතුරුදහන් වූවා කියායි.  කෙසේ හෝ ලතින් ඇමෙරිකානු පන්නයේ ගරිල්ලා ව්‍යාපාර කිරීමට ගිය දෙතුන් ගොල්ලක්ම ඇණ  ගත්හ.
ආචාර්ය දයාන් ජයතිලක ඉන්පසු බිබීසියට කියන්නේ මේ අනාවැකිය  නිවැරදි වුන බවත් ඇමෙරිකාවට පුංචි කියුබාව ඉදිරිපිට යථාර්තය පිළිගැනීමට සිදුවූ බවත්ය. ඒ කියන්නේ "කියුබාවේ සමාජවාදය " ඇමෙරිකාව පිලි ගත්තා කියාද? මේ සාවද්‍ය කතාවට අමතරව දයාන් තවත් සාවද්‍ය කතාවක්  කියයි. එනම් "නමුත් ෆිදෙල් කැස්ත්‍රෝට පුළුවන් වුනා, ධනවාදය කරා නොගිහින් එහෙත් ප්‍රායෝගික ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ කරමින් කියුබාවේ සමාජවාදී විප්ලවය සුරකිමින් ඒ ඉතාම භයානක අවස්ථාවෙන් කියුබාව බේර ගන්න" - (උපුටා ගැනීම මගෙනි) 

මේ තවත් බොරුවකි. ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කලේ රාවුල් කස්ත්‍රෝ විසිනි. රාවුල් විසින් පසුගියදා තමන් ජිවත්වන  රජයේ නිවාස මිලදී ගැනීමට (තැචර් වාදය?) හා විකිණීමට  කියුබානුවන්ට ඉඩ දුන් අතර ඊට කලින් සුළු පරිමාණ ව්‍යාපාර ආරම්භ කිරීමටද ඉඩ දෙන ලදී. (ලෙනින් ගේ නෙප් ක්‍රියාවලිය ?)
ෆිදෙල් කලේ ජනතාවට පටි තද කර ගන්න කියා කීමයි. සෝවියට් දේශය බිඳ වැටුන පසු කියුබාවට බොහෝ විට උදව් කලේ යුරෝපියන් සංගමයයි. අනිත් පැත්තෙන් යුරෝපීයන් ප්‍රමුඛ වුනු සංචාරක කර්මාන්තයෙන් ඔවුනට සැලකිය යුතු ආදායමක් ලැබුණි. කියුබානු දොස්තරවරුන් බොහෝ රටවලට යවා ලබාගත් ඩොලර් ආදායමයද ඉතාමත්  අඩු මිලට වෙනිසියුලාව විසින් සැපයූ තෙල් නිසාද කියුබාව පණ  ගැට ගසා ගත්තාය. මේවා නැත්නම් කැස්ත්‍රෝ ට කියුබාවේ ආර්ථිකය හැසිරවීම ඔහුගේ රාජ්‍ය ධනවාදී ස්ටාලින්වාදී ක්‍රමය යටතේ ඉතාමත් අපහසු කාර්යයක් වී තිබුණි.
අනික ඇමෙරිකාවට යථාර්තය පිලි ගැනීමට සිදුවූ බව හෙවත් කියුබාව සමග
සම්බන්ධතා ඇති කර ගැනීමට තිබු හේතු අතර බලවත්ම හේතුව පූටින් මිස දයාන් කියන පරිදි කියුබාවේ ඊනියා සමාජවාදී ජයග්‍රහණයක් නම් නොවේ.
එම පළමුවන හේතුව ඇත්තේ මෙතනය.  සෝවියට් දේශය පැවති  කාලයේ සෝවියට් හමුදා වල හා ඔත්තු සේවයේ 3000 පිරිසක් යොදා පවත්වාගෙන රහස් ඔත්තු මධ්‍යස්ථානයක් (listening post ) හවානාහි ලුර්දු නමැති පෙදෙසේ තිබුණි. මෙය ඇමෙරිකාවේ වැඩිහරියක් සන්නවේදනයන් නිරික්ෂනය කරමින් ඔත්තු බැලූ අතර නැටෝ සබ්මැරීන හා නැව් ස්ථානගත වන දත්ත ද මොස්කව් වලට සපයන ලදී. සෝවියට් දේශය බිඳ වැටුණ පසු රුසියාව මෙය අත් හැර දමා තිබුණි. 2014 ජුලි මාසයේ රාවුල් කස්ත්‍රෝ හමුවූ පුටින් මෙම මධස්ථානය නැවත ක්‍රියාත්මක කරවීමට කැමැත්ත පල කළේය. රාවුල්ට මෙයට විරුද්ධ වීමට හේතුවක් නැත්තේ මින් රැකියා හා විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක් ද කුලිය වශයෙන් ලැබෙන නිසාය.
මේ තත්වය ඇමෙරිකාවට අනතරු ඇඟවීමක් ලෙස ඇමෙරිකන් ආරක්ෂක අංශ සැලකුහ. රුසියාවට ආසන්න ජෝර්ජියාව දෙකඩ කිරීම, ක්‍රිමියා ව පවරා  ගැනීම, උක්රයිනයේ බෙදුම්වාදයට සහයෝගය දීම වැනි හේතුන් නිසා පුටින් ට එරෙහි වී සිටින ඇමෙරිකාවට පුටින් කියුබාවට පා තැබීම ඔරොත්තු දුන්නේ නැත. බොලිවියාව, වෙනිසියුලාව හා ආර්ජන්ටිනාවද පුටින් ගේ රුසියාව සමග හොඳ සම්බන්ධතා පවත්වා ගෙන යයි.
දෙවැනි හේතුව නම් කියුබාව පරණ සෝවියට් දේශයට හා රුසියාවට තිබු මුළු ණය ප්‍රමාණයෙන් ඩොලර් බිලියන 32 ක් පුටින් කපා හැරීමය. දැන් කියුබාවට ඉතිරිව ඇත්තේ ඩොලර්  බිලියන් 3.2 ක ණයක්  පමණි.  එයද අවුරුදු දහයකට සහනදායි ලෙස ගෙවන්නට පුටින් ඉඩ දී තිබේ. මේ හේතුවෙන් කියුබාවේ හා ලතින් ඇමෙරිකාවේ පුටින් වඩාත් ජනප්‍රියය.
තව දුරටත් සම්බාධක තබාගෙන කියුබාවට දඬුවම් දීමෙන් තමන්ටම  පාඩු සිදුවන බව ඇමෙරිකන් ආරක්ෂක අංශ වටහා ගත්හ. මියාමි වල කියුබානු ඇමෙරිකානුවන් කුමක් කීවත්,  ජනාධිපතිට චන්දය නුදුන්නත්,  කියුබාව සමග සම්බන්ධතා ඇති කර ගෙන සම්බාධක ක්‍රමයෙන් අත හැරීම හැර ඇමෙරිකාවට වෙනත් මගක් ඇත්තේ නැත.

දයාන්  කල එකම නිවැරදි නිරීක්ෂණය වඩාත්ම වැදගත් සම්බන්ධීකරණ පුරුක වුනේ ෆ්‍රැන්සිස් ශුද්ධෝත්තම පියතුමා බව කීම පමණි. නමුත් මෙහිදීද  මේ ක්‍රියාවලියට අඩිතාලම දැම්මේ කලින් සිටි පාප් තුමෙකු වූ පෝලන්ත ජාතික ජෝන් පාවුළු II ය. දැන් සිටින පාප් තුමා නොවේ. ඉතා විශාල කතෝලික ජනගහණයක් ඇති කියුබාව මුලිකවම අදේවවාදී රාජ්‍යයක් වුවද එහි කතෝලික ආගම බලවත්ය. 1998 ජෝන් පාවුළු පාප් තුමා ගේ සංචාරයට ප්‍රථම කියුබාව 1992 දී කස්ත්‍රෝ යටතේ ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කර  අදේවවාදය අත් හරින ලදී. ඉන්පසු දින පහක ක්‍රිස්මස් නිවාඩුවක් ද 1998 දී ලබා දුනි.

මේ අනුව ඇමෙරිකාව හෝ වතිකානය නිකම් සිටියේ නැත. වතිකානය සිතුවේ වතිකානයේ සහයෝගයෙන්  පෝලන්තය රජය ලේක් වවෙන්සා  හරහා බිඳ දැමු ආකාරයට බිඳ දැමීමට වුවත් කියුබානු ජනතාව එයට සහයෝගය දෙන්නේ නැති  බව ඉතා ඉක්මනින් වටහා ගත්හ. (මෙයට හේතුව ඊළඟ ලිපියෙන් පැහැදිලි කරමි. ) මේ නිසා ඉන්පසු වතිකානය  කළේ  යුරෝපා සංගමයේ හොඳ හිත හරහා කියුබානු නායකත්වයට සමීප වීමයි. කොටින්ම වතිකානය  ඇමෙරිකාව විරුද්ධ වෙද්දී පවා කියුබාව සමග
වෙළඳම්  කිරීමට යුරෝපියානු ප්‍රජාවට සහයෝගය දුනි. අන්තිමේදී ඇමෙරිකාවට පසුගිය අවුරුදු කීපයේ තමන්ගේ සම්බාධක ගෙනයාමට කියුබානු සබඳතා ඇති යුරෝපියානු සමාගම් වලට තර්ජනය කිරීමට පවා සිදු වුනි. මේ සියල්ල හදිසියේ අත්  හැර දැමුවේ පුටින්ගේ ආගමනයත් සමගයි.
එනිසා මේ කළු ඇමෙරිකන් ජනාධිපති හා ලතින් ඇමෙරිකානු පාප්  තුමාගේ කතාව නිකන් ෆේස්බුක්  හිතලුවක් පමණි.
මගේ ඊලඟ  ලිපියෙන් වතිකානය කියුබානු ජනතාව පෝලන්තයේ මෙන් කස්ත්‍රෝට එරෙහිව හැරවිය නොහැකි බව තේරුම් ගැනීමට මා  දන්නා හේතුව මගේ ම අත්දැකීමක් ඇසුරෙන් පැහැදිලි කරමි. ඒ කස්තීයෝ හා එචෙවරියා ආදී මගේ කියුබානු මිතුරු සිසුන් කී දේ ඇසුරුණි. කණගාටුවකට මෙන් මේ ලිපිය පල කිරීමට වෙන්නේ තවත් දින දහයකට  පසුවයි. ඉතාලිය හරහා ජර්මනියට නිවාඩුවකට යන බැවින් හා මෙවර දුම්රියෙන් යන නිසා ලැප්ටොප් එකද නිවසේ තබා යන බැවින් බ්ලොගය ට නව ලිපියක් එකතු කිරීමට නොහැකිය. සියලුම කොමෙන්ට් මම ඊළඟට හමුවන වයිෆයි කලාපයේදී පල කරමි.

මුලාශ්‍ර:
1.http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/centralamericaandthecaribbean/cuba/10971737/Russia-to-reopen-Cold-War-spy-post-on-Cuba-in-Americas-backyard.html
2.http://www.rt.com/business/172020-russia-cuba-debt-writeoff/
3.http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/january/25/newsid_4041000/4041643.stm
4.http://kolambagamaya.blogspot.co.uk/2015/07/1.html

Friday, 24 July 2015

මාසයේ හොඳම බ්ලොගයට රුපියල් දහසක්

නෙළුම්  යාය  සහෘද සමුහය විසින් සෑම  මසක් අවසානයේම එම මාසයේ හොඳම  ලියවිල්ල පල කරන බ්ලොග අඩවියට රුපියල් දහසක් පිරි නමනු ලැබේ.  රුපියල් දහසේ ත්‍යාගය පිරිනමනු ලබන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ජිවත්වන අයට පමණි.  ඔබ බ්ලොග් ලියන්නෙකු සහ ජිවත් වන්නේ ලංකාවෙන් පිටත නම් ත්‍යාගය සඳහා  ඔබ කැමති අයෙකු නම් කල හැකිය.

ත්‍යාගය පිරි නමනු ලබන්නේ නෙළුම්  යායේ  සියලුම අංශයන්හි එනම් www.nelumyaya.com හි සියලුම මාතෘකා යටතේ සහ  ලංකානිව්ස්වෙබ් (lankanewsweb.net) හි නෙලුම් යාය  අංශයේ හෝ සයිබර් පවුරේ පලවන බ්ලොග් ලිපි හා නිසඳැස් වලින් තේරීමෙනි. ඔබේ බ්ලොග් අඩවිය www.blogpower.info හි ලියා  පදිංචි කිරීමෙන් හෝ    editor@nelumyaya.com යන ලිපිනයට ඊමේලයක් එවීමෙන් ඔබටද සහභාගී විය හැක. ලංකානිව්ස්වෙබ් කර්තෘ සහ  නෙලුම් යාය සංස්කාරක ගේ  තීරණය අවසාන තීරණය වේ.

- නෙලුම් යාය සංස්කාරක

සටහන - අප මුදල් ත්‍යාගයක් දෙන්නේ සහතිකයක් පිළියෙළ කිරීමටත් එවැනි මුදලක්  යන බැවින් ඊට වඩා  මුදලක් දීම හොඳ යයි සිතන  නිසාය. සමහරුන්ට මෙය ඉතා අඩු මුදලක් විය හැක. ශ්‍රී ලංකාවෙත් වෙනත් රටවලත් පරිගණක රැකියා වල දී සිටින්නන් ආදීන් මෙන්ම වෙනත් හොඳ රැකියා කරන අයට  මෙය ඉතා සුළු මුදලක් විය හැකිය. එසේ නම් ඔවුන්ට ඒ සඳහා අපට දායක වී ත්‍යාගය වැඩි කල හැක.  නැත්නම් තමන් සංවිධානය වී වඩාත් හොඳ තෑග්ගක් දිය හැකිය.
මුදලට බ්ලොග් නොලියනවා කියන අයට  මෙය ප්‍රතික්ෂේප කල හැකිය. නැත්නම් මේ සුළු ත්‍යාගය අරගෙන දුප්පත් ළමයෙකුට පොත් දෙක තුනක් පැන්සල් පෙට්ටියක් අරන් දිය හැකිය. නැත්නම් අර ඒ කාලේ ගල් ඉබේ ඔළුවට  වැටී මියගිය තාලේ  හිඟන්නෙකුට දිය හැකිය.
බටහිර රටවල බ්ලොග් ලියන්නන්ට දැන්වීම් ආදියෙන්  අමතර ආදායමක් ලැබේ. ලංකාවේ තවමත් එය ප්‍රචලිතව නැත. එවැනි දවසක අප මෙවැනි ත්‍යාග නතර කරන්නෙමු. බ්ලොග් ලියන අපහසුවෙන් ජිවත් වෙන  විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් වැනි අය  මෙයින් ප්‍රයෝජනයක් ගනු ඇතැයි අපේ විශ්වාසයයි. 

Tuesday, 21 July 2015

සියාමා ගේ කතාවට පසු වදනක්


ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජිවත් වන මගේ මිතුරෙකු වන ජ.......... මට ඊමේල් පණිවුඩයක් ඒවා තිබුණි. ඔහු සියාමා ගේ කතාව අන්තර්ජාලයේ දැක කියවූ බවත් එය ළගන්නා සුළු කතාවක් බවත් ඔහු එහි සඳහන් කර ඇත. එසේම  එවැන්නක් මුලින් ලීවේ නැත්තේ ඇයිදැයි විමසා තිබුණි.  මට කියන්නට ඇත්තේ හැම දෙයටම වෙලාවක් ඇති බවත් ඒ වේලාව එළඹුණේ මේ දිනවල දී බවත්ය.

ජමාත් - අල්  - ඉස්ලාමි බංග්ලාදේශ අන්තවාදී පක්ෂයේ නායකයාට 2013 දී බංගලා දේශ රජය මගින් පිහිටුවන ලද අධිකරණය මගින්, ඔහු කරන ලද සාමුහික ඝාතන  ස්ත්‍රී  දුෂණ ආදියට වරදකරු කර මරණිය දණ්ඩනය පනවන ලදී. අන්තවාදය මැඩ  පැවැත්වීමට බංග්ලාදේශ රජය ප්‍රශංසනීය උත්සාහයක් දරයි. අන්තවාදීන් නිසා විනාශ වුනු පවුල් හා ජිවිත බොහෝය. බ්ලොග් කරුවන් කිහිප දෙනෙකුද දිවි දුන් බංගලා දේශයේ අපේ සහෝදර සහෝදරියන් අන්තවාදයට එරෙහිව තීරණාත්මක සටනක් ගෙන යති. බංග්ලාදේශයේ මුස්ලිම් අන්තවාදය එම  රටේ සාමකාමි ජනතාවට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වේ. එසේම එය එහි වෙසෙන බෞද්ධ සුළුතරයට එරෙහිවද ක්‍රියාත්මක වේ.

අනිකුත් රටවල මෙය එසේමය. වෙනස් වන්නේ ලේබලය පමණි. බුරුමයේ බෞද්ධ අන්තවාදය එහි වෙසෙන රෝහින්ගියා මුස්ලිම් වරුන්ට එරෙහිව  ක්‍රියාත්මක වේ. ඉන්දියාවේ හින්දු අන්තවාදය මුස්ලිම් ජන කොටස් මෙන්ම අනිකුත් ප්‍රාන්තවල සුළු ජන කොටස් වලට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ අන්තවාදය අලුත්ගම වැනි සිද්ධීන් වලදී මුස්ලිම්වරුන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක විය. දෙමළ බහුතරය වෙසෙන උතුරේ දෙමළ අන්තවාදය මුස්ලිම් වරුන් හා සිංහලයන්ට විරුද්ධව ක්‍රියාත්මක විය. එංගලන්තයේ, ජර්මනියේ හා විශේෂයෙන්ම නැගෙනහිර යුරෝපිය රටවල නාසි ලේබලය යටතේ අන්තවාදය ක්‍රියාත්මක වේ. ඇමෙරිකාවේ අන්තවාදය කෙනෙකුගේ ශරීර වර්ණයට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වන බව පෙනේ.

 ලොව පුරා සමාජ ජාලා භාවිතා කරන්නවුන්, බ්ලොග් කරුවන්, සමාජ සංවිධාන මේවාට එරෙහිව සටන් කරති. මුළු ලෝකයේම මේ සටන් එක්විය යුතුය. සාධාරණ සමාජයක ජිවිත අයිතිය ඇතුව හිංසනයන්ට ලක් නොවී  ජිවත් වීමට සෑම වැසියෙකුටම අයිතියක් ඇත්තේය.

ඕනෑම බ්ලොග් ලිපියක හෝ කලාත්මක ආකෘතියක පිළිඹිබු වන්නේ අපේ සිතුම් පැතුම් මෙන්ම අපේ හෝ වෙනත් අයෙකුගේ අත් දැකීම්ය. සමහර විට ඒවා මුළු මනින්ම මනඃකල්පිත ප්‍රබන්ධ විය හැක. සමහරවිට සත්‍ය අත් දැකීම්  විය හැක. නමුත් ඒවා ලියන්නේ, ගයන්නේ, රඟන්නේ හෝ ප්‍රතිමාවක නිරූපණය  කරන්නේ ජිවත් වන ලෝකය පදනම් කරගෙනය. අපට එයට වියුක්තව යා  නොහැක. අප වෙනත් ග්‍රහලෝක ගැන විද්‍යාත්මක ප්‍රබන්ධයක් ලීවද එයට පාදක වන්නේද අපේ ලෝකයේ දැක්මම පමණි.

අන්තවාදය හැරුණු කොට මිනිස් අයිතිවාසිකම් සූරා කන කොටස් කීපයක් වෙති. මෙහිදී මම ශ්‍රමය සූරා කෑම පිලිබඳ කතිකාව උවමනාවෙන් මග හරිමි. ඒ ගැන මේ බ්ලොගයේ ඉහත ලිපි වල කතා කර තිබේ. මිනිසෙකුට හෝ ගැහැනියකට හෝ ළමයෙකුට තම උවමනාව පරිදි නිදහසේ ජිවත් වීමට, නිදහසේ ඉගෙනීමට, රැකියාවක් කිරීමට, සෙල්ලම් කිරීමට, සැන්දෑ සාදයක විනෝද වීමට හෝ උද්‍යානයක ගමන් කිරීමට ඉඩක් නොදෙන කොටස් ද අප අතර සිටිති. මේ අයද මිනිස් අයිතිවාසිකම් උදුරා ගන්නා ගොඩට දැමිය
යුතුය.

මිට දශකයකට පමණ ඉහතදී මම හෝටලයක තාවකාලිකව කළමණාකරුවෙකු ලෙස කටයුතු කෙළෙමි.  මේ හොටෙල් සංකීරණයක් හිමි කාන්තාවක් යටතේය. ඉන් එකකට ලංකාවේ  සිට රැකියාව කිරීමට විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරයෙක් පැමිණියේය. ඔහු තමාව හැඳින් වුයේ මහාචාර්ය වරයෙකු ලෙසයි. ඔහුට තිබුනේ වසා  දමා ඇති හෝටලය බලා ගැනීමටයි. (caretaker) ඔහුගේ සැබටිකල් ලීව් එක බවත් අවුරුද්දක් පමණ වැඩ කිරීමට හැකි බවත් ඒ කාලයට ලංකා රජයෙන්ද ගෙවන බවත් ඔහු මහත් ප්‍රීතියෙන් අපට කිවේය.  "මට පඩි දෙකක් හම්බ වෙනවා. මම ආවේ ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ කෝර්ස් එකක්  කරන්න හදාගෙන. " ලෙසද අපට පැවසූ ඔහු තව දුරටත් කීවේ එය යහළුවෙකුගේ උදව්වෙන් සාදා ගත් බවත්  කෝර්ස් එක බොරුවක් කර ෂේප්  කර ගත හැකි බවත්ය. ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාල වල එසේ කල හැකිදැයි මට කුකුසක්ද ඇති විය.

මට නැවතීමට කාමරයක් දී තිබුනේ මේ හෝටලයේ හෙයින් ඔහු හමුවීමට යාමට නිතර සිදු වුනි. පසුව මම කාමරය වෙනස් කර ගත්තෙමි. මට සැමන් ටින් එකක් කඩා ළුනූ කපා කෑලි මිරිස් සමග බැද උයන හැටි ඉගැන්වූයේ ඔහුය.  ඒ නිසා මම බොහෝ විට එහි යන විට සැමන් ටින් එකක්  රැගෙන යමි. මොහු පසුව මගේ යහලුවෙකුට පවසා තිබුනේ අජිත්ව අන්දලා හැමදාම දවස් ගාණක් සැමන් ගෙන්න ගෙන කෑවා යනුවෙනි. සැමන් ටින් එකක් එංගලන්තයේ මිල අධික නැත. නමුත් ඔහු මුදල් එකතු කරන්නේ එලෙස බවත් ඉතාම ලෝභයකු  බවත් මගේ මිතුරා පසුව පැවසිය. ඔහු එය කිවූ විධිහට මට
තවමත් සිනා පහල වෙයි. "මචන් පවුමක් ගූ ගොඩක වැටිලා තිබුනත් මූ දිවෙන් ගනියි". එයට හේතුව සේ මා පසුව දැන ගත්තේ මේ මිතුරා ගෙන් පවුම දෙක ණයට ගෙන කවදාවත් නැවත නොදීපු නිසාය.
මොහු ගැන මා කවදාවත් ලියන්නට හිතුවේ නැත. නමුත් ලියන්නට සිත් වුනේ මේ නිසයි. මා පසුගියදා ලංකාවට ගිය වේලේ සෝවියට් දේශයේ සිටි කල දැන හඳුනා ගෙන සිටි මිතුරකු වන පසන් කොඩිකාර සහෝදරයාගේ මළගමට ගියෙමි. එයට සහභාගී වූවන් අතර පසුව සිදුවූ සිදුවීමක් අන්තර්ජාලයේ පිළිරැව් දෙයි. මා  සියාමා ගේ කතාව ලීවේ ඒ නිසාම නොවේ. සියාමා ගේ කතාව එයට එතරම් අදාළ  නැත. එය ලිවිමට වෙනත් හේතූන් කිහිපයක්ද බල පෑවේය. ඉන් එකක් සිත නිදහස් කර ගැනීම විය හැකියි.

නමුත් මේ දිනවල ඉහත කී "මහාචාර්ය" වරයා සම්බන්ධ සිදුවීම් ද මතක් වී මට මහත් අපුලක් දැනුනි. අවුරුදු 20 කට ඉහත වඩා නිදහස්කාමී  තරුණයෙකු වශයෙන් ඔහු කිවූ දෙය මම එතරම් තැකීමක් නොකෙළෙමි. නමුත් දැන් සිතෙන්නේ ඒ දින වලම ඔහුව හෙළිදරව් කළා නම් බොහෝ සිසුවියන් බේරා  ගැනීමට හැකිව තිබුණු බවයි.
මට ඒ දිනවල පියකරු රුසියානු පෙම්වතියක සිටි අතර ඔහු සහ ඇතැම් මිතුරන් ඇය ගැන අසන ප්‍රශ්න වලට මමද නොපැකිල පිළිතුරු දුනිමි. මා  එසේ කලේ මගේ තිබූ විවෘත භාවය නිසාද නැත්නම්  එයින් මා  සතුටක් ලැබීම නිසා දැයි නොදනිමි. නමුත් සමහර යහළුවන් ඊර්ෂ්‍යා කල බව නම් දනිමි. අපේ මිතුරන් කිහිප දෙනෙකුටද පෙම්වතියන් සිටි අතර මොහුට ඒ ගැන හීනමානයක් තිබෙන්නට ඇති බවට මොහුගේ ඇතැම් කතා වලින් හෙළිවිය. ඔහු තමන්ගේ විශ්ව විද්‍යාල ක්‍රියාකාරකම් ගැන කියන්නට පටන් ගත්තේ මින් පසුව යයි සිතමි.
ඔහු විසින් අපට පැවසූ බොහෝ ජුගුප්සාජනක දේ අතර සිසුවියනට ඔහු ලකුණු දෙන ක්‍රම පිළිබඳව පැවසීමයි. පියයුරු බැලීමට ඉඩ දීම සහ සම්භාහනය කිරීමට ඉඩ දීම විභාගය ගොඩ දා ගැනීමටය. ලකුණු හැටකට වැඩියෙන් දා ගැනීමට අවශ්‍ය නම් ඇතුලේ ........කැපීමට ඉඩ දිය යුතුය. මෙය මට තේරුනේ නැත. ලංකාවේ විවාහ වීමට කන්‍යා භාවය තිබීම අවශ්‍යම නිසා තරුණියන් එවැනි දෙයකට අකැමැති වන බවත්  ඔහු බොරු කියන බවත්  මම කීවෙමි. ඔහු ඉන්පසු වත්ත පහල වෙලේ ....නම් කවිය ගායනා  කල විට ඔහු කියන්නේ කුමක්ද යන්න අපට තේරුණි. අප සියල්ලෝම සිනාසුන බව නම් සහතිකය. ඔහු එතනින් නැවතුනේ නැත. ඔහු විසින් ක්ලාස් එකක් අරන් දීමට ශිෂ්‍යාවක රැගෙන තානායම් වලට ගිය හැටිත්,  විභාග අවසන් වුනු පසු නොයෙකුත් තැන් වල ලකුණු  බැලීමට එන්න යයි කියා සමහර සිසුවියන්ට ට මුඛ ....කිරීමට බල කල හැටිත් ඔහු අපට අනාවරණය කළේය. මේවා බලහත්කාරකම් නොවේ දැයි ප්‍රශ්න කල විට ඔහු කිවේ සමහර සිසුවියන් කැමැත්තෙන්ම එන බවත් සමහර අයට පෙම්වතුන් පවා සිටින බවත්ය. වැඩි හරිය තමන්ට භය බවයි.

එම තරුණියන් පොලිසියට යන්නේ නැත්දැයි අප ප්‍රශ්න කල විට "පොලිසියට කවුද යකෝ බය " යයි ඔහු ගෝරනාඩු කළේය. ඔහු කීවේ තමන් හිටපු ජනපති ප්‍රේමදාසගේ ගජයකු බවයි. ජනපතිට ලෝක දේශපාලනය ගැන පාඩම් කියා දී ලිපි ලියා  දී ඇත්තේ මොහුලු. මේවා ඇත්ත දැයි මම නොදනිමි. ඉන්පසු පැවති රජයේ ඔහු එතරම් භූමිකාවක් රඟ නොපෑවද සිංහල අන්තවාදයට පක්ෂව ඔහුගේ ලිපි මම පුවත් පත් වල දුටුවෙමි. සිංහල ශිෂ්‍යාවන්ට හිර හැර කරන මොහු සිංහල ජාතිය බේරා ගන්නට පත්තර වලට ලිපි ලියන හැටි දැක මම පුදුම වුනෙමි.  මේවා ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධ සිහල ජාතික පුවත්පත්ය. හිටපු ජනාධිපති රාජපක්ෂ බලයට පත්වූ පසු ඒ මහතා ප්‍රසංශා කරමින් මොහු විසින් ලියු දාර  ලිපි සිංහල පුවත් පත් වල දුටිමි. පසු කලෙක රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා රැවට්ටුවේද මෙවැන්නන් විය හැකිය.

වරක් ඔහු ලන්ඩනයේ ම ජිවත් වන තවත් තැනැත්තෙකු  සමග හෝටල භෝජනාගාරයේ කතා කරමින් සිටියේය. අප ලඟින් ගිය විට ඔහු කීවේ ඔවුන් ලෝක දේශපාලනය ගැන වැදගත් ගැඹුරු සාකච්චාවක සිටින බවත් ඔවුනට බාධා නොකරන ලෙසත් ඔහු පසුව අපට කතා කිරීමට එන බවත්ය. එතනිං ඉවත්ව ගිය අපි බඩවල් බදාගෙන සිනාසුනෙමු.
නැවත හමුවූ විට ඔහු මට කියේ "අජිත් ලාට අපි කතා කරන ගැඹුරු දේවල් තේරෙන්නේ  නැහැනේ. ඒකයි මම අප ගාව ඉඳ ගන්න එපා කිවේ. මම විදෙස් කටයුතු පිලිබඳ , ලෝක දේශපාලනය ගැන විද්වතෙක්. ඔයාල අපි ඔය ජොලි ඒවා ගැන කතා කරමු. බඩු ගැන එහෙම." මට මදක් සිනා ගියද කිසිවක් නොකීවෙමි.
ඉන් පසු දවසක අපි ඔහුට ලන්ඩනයේ සෙක්ස් කඩ ගැන කීවෙමු. ඈන් සමර්ස් වැනි ලිංගික කටයුතු සඳහා අවශ්‍ය දේ විකුණන කඩ සෝහෝ වල බහුලය. මේවා භාවිතා කරන ආකාර  ගැන , ලිංගික තෘප්තිය තම සහකරු හෝ සහකාරිය සමග ලබා ගන්න ආකාරය (අන්තර්ජාලය ඒ දවස වල නැත) අපි ඔහුට පැහැදිලි කළෙමු. ඔහු ඉන්පසු ඒ ගැන පොතක්  ලියා ලංකාවේ පල කිරීමට සුදානම් විය. මේවා ලංකාවේ නැති බවත් මිනිසුන් ඉතාමත් කැමැත්තෙන් මිලදී  ගනු ඇති බවත් ඔහු අපට පැවසුවේය. ඔහු එවැන්නක් ලීවා  දැයි නොදනිමි. ඒ ඔහු ලන්ඩනයේ සැබටිකල් කාලයේ කල පර්යේෂණාත්මක ගවේෂනයයි.

ඔහුගේ බිරිඳ එනවාය කියා ඔහු අපට  හෝටලයට ඒම තහනම්  කළේය. ඒ ඇයි දැයි ඇසූ විට ඔහු කිවේ, මගේ බිරිඳ රන් තැඹිලි ගෙඩියක් වගේ ඇහැට කණට  පේන එකක් නිසා උඹල වගේ වල් කොල්ලන් වද්දා ගත නොහැකි බවය. අපි වල්  කොල්ලන් වූයේ කෙසේදැයි ඇසූ විට, කසාද නොබැඳ පිටරට ගැහැණුන්  සමග ජිවත් වන අප වල්  කොල්ලන් බවත් ඔහු කසාද බැඳී උගත් මහාචාර්යවරයෙක් බවත්ය.  සුන්දර ඔස්ට්‍රේලියානු  කෙල්ලක සමග යහළුවී උදේ හවා ඇය  සමග හාවෙකු මෙන් රති කෙලියේ යෙදුන මගේ තවත් මිතුරක් පැවසුවේ "මචන් කසාද බැඳලා අහිංසක එවුන්ට  බලහත්කාරකම් කරන මූට වඩා අපි වල්  වුනේ කොහොමද? අපි නීතියක් කඩනවද " කියායි.
මම ඔහුට කිවේ ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන්ම අනිකුත් රටවලද  ගණිකා වෘත්තීය නීති ගත කිරීමෙන් මේ තත්වය සමනය කර ගත හැකි වේය කියායි. රජයට බදු වලින් ආදායමක්ද   ලැබෙන අතර කෙනෙකුට ලිංගික අසහනයෙන් ජිවත් වීමටද තවත් අයෙකුගේ නිදහස උදුරා ගැනීමටද අවශ්‍ය නැත. එම වෘත්තියේ යෙදෙන අය සමහර යුරෝපිය රටවල එය කැමැත්තෙන්ම කරන නිසා සූරා කෑමට  ඇති ඉඩකඩ අඩුය.  නිදහස් වෛශ්‍යාවක් කරා මුදල් දී යන පුද්ගලයා  බස් වල යන අසහනකාරයන් මෙන්ම තම තත්වය හා බලය අයුතු ලෙස ප්‍රයෝජන ගන්නා ඉහත කි එවුන්ට වඩා ශිෂ්ටාචාර අයෙක් බව මගේ හැඟීමයි.

දශකයක් හමාරක් ඇවෑමෙන් එක්තරා ජේෂ්ඨ ජනමාධ්‍යවේදියෙක් මා  ඇමතුවේය. "මචන් මතකද අර ප්‍රොෆෙක් ගැන උඹ කිව්වා. ලිංගික අපයෝජන කරල මාක්ස් දෙන. මේ ගෑණු  ළමයෙක් පොරට විරුද්ධව පැමිණිල්ලක් කරන්න යන්නේ. උඹට සාක්කි දෙන්න පුලුවන්ද ඌ කියපුව ගැන" සුදු වෑන්  බහුල ඒ සමයේ මම ඒ ඉල්ලීම කණගාටුවෙන් ප්‍රතික්ෂේප කලෙමි. මේකා අපට කිව්  කතා සත්‍ය බව මට පැහැදිලි විය.

සියාමා ගේ කතාවේ දෙවන කොටසේ බංග්ලාදේශ විශ්ව විද්‍යාලයක වන සත්‍ය සිදුවිමක යූටියුබ් වීඩියෝව පල කලෙමි. එය දුටු ඉහත කී  මාධ්‍යවේදියාම කීවේ  මෙවැනි කතාවෙකි.  ශ්‍රී ලංකාවේ සමහර සිසුවියන් තම කැමැත්තෙනුත් සමහරු බියෙනුත් තවමත් ඇතැම් මහාචාර්ය, උප කුලපති වරුන් ළඟට  යන බවයි. එක්තරා නමක් සඳහන් කරමින්ම ඔහු පැවසුවේ කාර්යාල පිරිසිඳු කරන්නා  එක්තරා ජන මාධ්‍ය වේදියෙකුට සිකුරාදා රැයක පිරිසිදු කිරීමට ගිය විට අහුලා ගත් ජංගි ටික පෙන්වූ බවයි. මම ඔහුගෙන් ඇසුවේ අන්තරේ කුමක් කරන්නේ ද යන්නයි. ඔහු කිවේ අන්තරේට ඕවා  ගැන කතා කිරීමට වඩා  වැදගත් වැඩ  රාජකාරි  හැමදාමත් තිබුන බවයි.

 පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාල ඇති කිරීම නැවත් වීමේ සිට ලංකාවේ සමජවාදී විප්ලවය සඳහා සූදානම් වීමත් පන්ති අරගලය කිරීමත් ඔවුන්ගේ මහා අභිප්‍රායන් අතර තිබුණි. සිසුන් ගැන තරමක් හෝ කතා කල දයා  පතිරණ අකාලයේ "ප්‍රතිගාමියෙක්" වී මියෑදුණි.
ඔහුගේ ප්‍රතිගාමී අනුගාමිකයන්ට මගේ නම් කිසිම සහයෝගයක් නැත.  නමුත් අන්තරේ ගැන මොනවා හෝ කිව්වොත් අපට මාක්ස්වාදී එපිස්ටමලොජිය උගන්වන්නට එන අය නම් බොහෝය.  ඒ කාලේ  ජවිපෙට අනුබද්ධ අන්තරය දැන් පෙරටුගාමී සමාජවාදීන්ට අනුබද්ධය. අන්තරේ මෙහෙයවූ බොහෝ අය  දිවි දුන් අතර සමහර අය  ඇමතිවරු මැතිවරු වුහ. සමහර අය  ජනාධිපති අපේක්ෂකයන්ද විය. ඔවුන්ගේ  පන්ති අරගලය හා පෞද්ගලික විද්‍යාල වලට එරෙහිව සිදු කරන අරගලය ගැන මගේ කහටක් නැත. ඒවායින් රජයේ බොහෝ ප්‍රතිගාමී දේවල් වැලකුණ බවද සැබෑය. එහෙත් කුමන හෝ හේතුවකින් තම ඇස්  ඉදිරිපිට සිදුවන අසාධාරණයන් හා බලය අයුතු ලෙස පාවිච්චි  කිරීම්  පිළිබඳව ඔවුන් නිහඬ බව මගේ හැඟීමයි. මා වැරදි නම් නිවැරදි කරන්න.  අරගල පටන් ගන්නේ තමන් සිටින තැන සිදුවන අසාධාරණයන්ට එරෙහි වීමෙන් මිස දේශපාලන  නායකයන්ගේ න්‍යාය පත්‍ර වලට නොවේ.

මම ස්ත්‍රී වාදියෙකු නම් නොවේ. නමුත් මගේ නිහඬවීමත් අපරාධයක් බව මට වැටහුනේ සියාමා ගේ කතාවට පාදක වූ සිද්ධීන් කිහිපයක් දැන ගැනීමෙන් අනතුරුවය.



සියාමා
පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
සිව්වන කොටස 
පස්වන කොටස 
සයවන කොටස
සත්වන කොටස 
අටවන කොටස
නමවන කොටස 


Friday, 17 July 2015

සියාමා 9 - හෝර්ස් චෙස්ට්නට් ගස යට කොන්කර්ස් එකතු කරමු

පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
සිව්වන කොටස 
පස්වන කොටස 
සයවන කොටස
සත්වන කොටස 
අටවන කොටස

ෆුලැම් වලට උමං දුම්රියෙන් ගිය අප දෙදෙනා රෝයල් මාර්ස්ඩන් රෝහලට පිය නැගුවෙමු. ඇය ඇගේ රැකියාවෙන් ලබාදෙන පුද්ගලික රක්ෂණය භාවිතා කරන නිසා තමන්ගේ ම පෞද්ගලික කාමරයක සිටින බව ඇනා කීවාය. පෞද්ගලික වාට්ටුව පිහිටි ගර්නාර්ඩ් නිවස වෙතට ගිය අපි දෙවන තට්ටුවේ කෙළවර කාමරයට ගියෙමු. දොරට තට්ටු කළ ඇනා ඇතුලට පිවිසියාය.

සියාමා "හාහ් " කියා සුසුමක් පිට කරමින් දුබල හඬින්  "හලෝ ඇනා " කීවාය.
මම ඇනා පිටුපසින් කාමරයට ඇතුළු වීමි. ඈ මදෙස බලා  සිටි ආකාරයෙන් මට සිතුනේ අප ඇයට දන්වා ආවා නම් හොඳ බවය.

කුඩා සුරු බුහුටි තරුණියක වූ සියාමා ඉතාමත් කෙට්ටු වී තිබුණි. රෝහල් ඇඳුමට ඇය තවත් සිහින් ලෙස පෙනුනි. ඇගේ මනරම් කේශ කලාපය තනිකරම බූගා තිබුණි. දීප්තිමත් දෙඇස් යට ගිලී තිබු ඒ මුහුණ දුටු මගේ හදවත කඩා හැලිනි.
"කොච්චර වුනත් ඔයා ආපහු මට හම්බ වෙයි කියල මට හිතුන. " ඇය ඉතා සෙමින් මිමිණුවාය. ඇය හඬන්නට ලංව ඇති සෙයක් මට පෙනුණි. මම වහා ඇගේ ලඟට ගොස් ඇඳේ පැත්තකින් ඉඳගෙන අගේ අතක් අල්ලා ගතිමි. ඒවා ඉතා සිහින්ව පෙනුනි.
"අඬන්න නම් එපා සියාමා. එක සැරයක් මතකද පොලිසියත් ආවා." සියාමා මගේ පැත්තට බර වූවාය.

ඔයා එදා ගියාට පස්සේ ආයි මට කතා කලේම නැහැ. ඔය අසනීපෙන් රෝහලේ විත්තිය වත් මම දන්නේ නැහැ.  " මම කීවෙමි.
"මම හිතුවේ නැහැ ආයි ඔයාව හමු වෙන්න. අසනීපෙ ගැන ඔයාට කියල කරදර කරන්න හරි ඕනේ නැහැ කියල හිතුන. ඔයා මාව බලන්න එයි එතකොට. ඔයාට තීසිස් එක කරන්නත් තියනවා. "
"ඒත් මම හිතෙන් කොච්චර කරදර වුනාද ඔයාට මොකද වුනේ කියල. ඉතින් පවුලත් එක්ක හරි මම එනවනේ. "

"තව කාටවත් මම වෙනුවෙන් කරදර කරන්න මට ඕනේ නැහැ. කොහොමත් මට ජිවත් වෙන්න ඕනත් නැහැ." එවර නම් ඇය ඉකි ගැසුවාය. කඳුළු වියලුනු  මුහුණ දණහිස් අතර රුවා ගත් ඇගේ ඉකි ගැසීම පමණක් දෑසට හමුවුණි.  මම ඇගේ උරහිස වටා අත යවා මදක් උරහිසට ලං කර ගත්තෙමි. ඇනා අනිත් පසින් වාඩිවී අප දෙදෙනාම හසුවන පරිද්දෙන් ඇගේ දෑත අප වටා යවා තද කරමින් වැළඳ ගත්තාය.

"සියාමා ඔයා සනීප වෙනවා. මට හොඳටම සහතිකයි." ඇනා මිමිණුවාය.

අප දෙදෙනාව මදක් ඈත් කළ සියාමා ජනෙල් කණ්ඩිය  වෙතට අත දිගු කළාය.  එහි කොන්කර්ස් ගෙඩි දැමූ  කුඩා පියකරු  පෙට්ටියක්  තිබිණි. හෝර්ස් චෙස්ට්නට් නමැති ගසේ පළතුර ආහාර  වලට නොගනී. බැද කෑ හැක්කේ අනිත් ප්‍රණීත චෙස්ට්නට් ගසේ පළතුරයි. කුඩා ළමයි මෙන්ම වැඩිහිටියෝද මේ කොන්කර්ස් එකතු කර සෙල්ලම් කරති. වෙනම ක්‍රීඩාවක් ද එනමින් තිබේ. මෙය බොහෝ විට ලංකාවේ කැකුණ ගස් වල කැකුණ ගෙඩි මෙනි. කැකුණ ගෙඩි එකතු කර මමද ක්‍රීඩා කර තිබේ.

"ඔයාට මතකද එදා පොලිසිය ආපු දවසේ අපි උද්‍යානයේ වෙන තැනක ඉඳ ගත්ත. මම නිදා ගත්තේ ඔයා ගාව. මට හරි සැනසීමක් දැනුන එදා. එතන හෝර්ස් චෙස්ට්නට් ගහක් තියනවා. මම ගෙඩි දෙකක් දාගත්ත බෑග් එකට අපි දෙන්න මතක් වෙන්න. මම ඊට පස්සෙත් ආපහු  ගියා. එතැන ඉඳ ගෙන ඉන්න තනියම. හරි සැනසීමක් දැනුන එතකොට. මම තව ඒවා අහුලාගෙන ආවා. අපි හැමෝටම. "

මම ඇයට චෙස්ට්නට් පෙට්ටිය දුනිමි. ඇය ඉන් දෙකක් මට දුන්නාය.
"එයාටයි ඔයාටයි. " ඇය එය කී ආකාරයට තේරුනේ ඇය සතු මුළු වස්තුව බෙදන්නාක්  මෙනි. එකක් ඇනාට  දුන් ඇය තව දෙකක් තබා ගත්තාය.
"මටයි නැන්දටයි". තව දුරටත් එය උහුලා ගත නොහැකි වූ ඇනා මදක් හැඬුවාය.
"ඔය ගොල්ල අඬන  එකමයි වැඩේ. පොඩ්ඩක් හිනා වෙන්නකෝ. " මම කීවෙමි.
"අපි ගැහැණු නේ ප්‍රියාන්. ටිකක් ඇත්තන් කඳුළු එනවා. " ඇනා මදක් සිනා සුනාය.

අපි චෙස්ට්නට් ගෙඩි අතර රැඳෙද්දී සියාමා කාටදෝ කතා කරගෙන ගියාය.

"මම ඔයාට කිව්වනේ. ඔයා  මට බැන්නා බැඳපු මිනිස්සු පස්සේ යනවා කියල. දැන් දැක්කනේ. දැන් මොකද කියන්නේ"
ඇය  සැරෙන් කතා කරන්නේ කාට  දැයි මම හැරී  බැලුවෙමි.
මැදිවියේ තරමක් ආසියානු  සම්භවයක්  සහිත කාන්තාවක් මුව ආයා  දොර අසල බලා සිටින්නීය. ඇය සම්ප්‍රදායික සල්වාර් කමීස් ඇඳුමෙන් සැරසී හිස එහිම වේලයෙන් වසා ගෙන සිටියාය. ඇය සියාමා ගේ නැන්දණිය බව වටහා ගතිමි.
"මේ පරියාන්" ඇනා මාව හඳුන්වා දුන්නාය. සියාමාට බකස් ගා  හිනා ගියේය.
"ප්‍රියාන්" ඇය කීවාය.
හෙමින් ඇවිදගෙන ආ නැන්දණිය මගේ අතක් බදා ගත්තාය. ඇය වැළඳ ගෙන හලෝ කීමට සිතුනත් ඒ අදහස් අත්හැරිය   මම "හලෝ මම ප්‍රියාන් , බොහොම සතුටුයි හඳුනා ගන්න ලැබුනට" කීවෙමි.
"මගේ සහෝදරයා වගේමයි."  මගේ මුහුණ අත ගාමින්  නැන්දනිය පැවසුවාය. ඇගේ ඇසින්ද කඳුලක් වැටෙනු දුටුවෙමි.


********************************************
සුවපත් වූ සියාමා යුරෝපීය  රටක යලිත්  සිය  නම වෙනස් කරගෙන පදින්චියට ගියාය. ඇයට ඇත්තේ බොරු කොණ්ඩයකි. විටින් විට එහි පැහැයද වෙනස් කළාය. අක්බාල් ගේ අන්තවාදී නෑදෑයන් ලන්ඩනයේද සිටිති.

***********************************************
ඇනාගේ බ්‍රසල්ස් නුවර ආසන්නයේ නිවසට වරක් ගිය විටදී ඇගේ  දෙමාපියන්ගේ බාබෙකිව් සාදයකට සහභාගී වන්නට සිදු වුනි. එකම ප්‍රශ්නය වුයේ ඔවුන් උපන් ඇඳුමෙන් සිටීමත් මම පිහිනීමට අඳින ඇඳුමෙන් සිටීමට දැරූ තදබල උත්සාහයත්ය. අවසානයේදී ඔවුන් මට කරදර කිරීම අත්  හැර පලහන ලද මස් කමින් බීර බොමින් විනෝද  වූහ.
"කෝ ඔයාට කිසි සතුටක් නැහැනේ ඔහොම ඉඳල. ඕක ගලවල වතුරට පනින්න " මා අසලට පැමිණි ඇනා කීවාය .
"මොකද නැත්තේ මම මගේ ඇස්  දෙකින් හොඳට විනෝද වෙනවා. මෙහෙම අවස්ථාවක් ආයි  කවද ලැබෙන්නද ?".
 අසල සිටි සුරූපිනියන්  පෙන්වමින් මම කීවෙමි. " මගේ ඔළුවට පහරක් සෙමින් ගැසූ ඈ  සිනාසී ගෙන ඉවත ගියාය. සියාමා  ඒ උත්සවයට සහභාගී වීම එක හෙළා  ප්‍රතික්ෂේප කල නිසා ඇය  සිටියේ නැත.

***********************************************************
මට තවත් සහෝදරියක හමුවී තිබේ. සියාමාගේ නැන්දා බංගලා දේශයේ ඉතා රසවත් ආහාර  අපට හඳුන්වා  දුන්නාය. ඔවුන් වඩා  ආහාරයට ගන්නේ මාළු  බව ඇය අපට පහදා  දුන්නාය.  බෝඅල්, මිර්කා, කටෝල්, තිලාපියා  ආදී නොයෙක් නමින් හඳුන්වන මිරිදිය හා මුහුදු මාළු  ඉතා ප්‍රණීත  ලෙස සකස් කර  මාසයකට දෙකකට වතාවක් අපට ආහාර  වේලක් පිළිගැන්වීම ඇගේ  සිරිතය. ප්‍රශ්නයකට ඇත්තේ ඇය  ඉඳහිට මගේ මුහුණ අත  ගෑමත්, සියාමා  හා ඇය අතර සහෝදරයා කවුද යන්නට වාදයක්  ඇති වීමත්ය.
********************************************

සියාමා මාගල් වැනි ඊමේල ලියමින් ඇය  කියවන පොත් ගැන විස්තර ලිව්වාය. ඇයට දියණියක් අරන් හදා ගැනීමට සිතෙන බව දන්වා  එව්වාය. ඇයට  දරුවන් වැදීමට නොහැකිය. ඉතා තරුණ වියේ ඇය බඳුන් වුනු දරුණු හිංසනයත්, පිලිකාවත් නිසා විය හැක.
මට පොතක් ගන්න ගියත්, කෝපි එකක් බොන්න ගියත්, ඇඳුමක් ගන්න ගියත් ඔයාගෙන් කතා කරලා අහන්න හිතනවා.  ඔයා  මොනවා කියයිද දැන්  කියල. ඇය විටෙක ලීවාය.
වැසිකිලි යන වෙලාවට ඇරෙන්න අනිත් වෙලාවට අහන්න. දුරකතනයේ හිටියොත් කියන්නම්.  මම ලියා  යැව්වෙමි. බොරු තරහක් පෙන්වමින් කට කැඩිච්ච කතා කියන මට නැවත ඊමේල් නොලියන බව කියමින් තර්ජනය කරන සියාමා ඉන්පසු  සතියේ නැවතත් මාගලක පමණ ලිපියක් ලිව්වාය .
මට ලංකාවට යන්න හරි ආසයි. මේ ලඟදී රූපවාහිනියේ වැඩ සටහනක් ගියා. හරි ලස්සනයි. ඔයත් එක්ක යන්න විධිහක් නැහැනේ.

අපිත් එක්ක යමු. මම ලියා යැවීමි.

************************
ගංගාවක් ගලන්නේ හැල හැප්පීම් මධ්‍යයේය. ගංගාවක් ජීවිතය වැනි යයි කවුදෝ කොහේදෝ ලියා තිබිණි. ඔබට හැකිනම් කැමති තොටුපලකින් මගදී බැසිය හැකිය. නැතිනම් ගමනාන්තය දක්වා හැල හැප්පීම් මධ්‍යයේ වුවද ගිය හැකිය.  මහා සයුරට එකතුවුණු පසු අනිත් සෑම  ගංගාවන් සමගම ගිමන් නිවිය හැකිය.

ඇයට ජීවිතය වෙහෙසකර බව සියාමා ලියා එව්වාය. මම ඇයට ගංගාව ගැන ලියා යැවීමි.

ගණිතය අංශයෙන් ලද උසස් සමාර්ථය නිසා ලැබුණු රැකියාවක් වන ඉතා ප්‍රසිද්ධ බැංකුවක මුල්‍ය විශ්ලේෂකවරියක ලෙස රැකියාව කල සියාමා ට මුදලින් අග හිඟයක්  නොතිබිණි.



ඔබ කැමති අවසානයක් තෝරා  ගන්න.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
සියාමා ගේ ලිපි නැවතිණි.


"ගේ වහලා දාල කොහේදෝ ගිහිල්ල. මට කිව්වෙත් නැහැ. " ඇනා ලියා එව්වාය.

මම නැන්දණිය හමුවීමට ගියෙමි. ඇය හැඬු කඳුලිනි.
"මට මුකුත් කියන්නේ නැහැ. ඔයාගෙන් තමා ඔක්කොම අහලා කරන්නේ. ඒත් ඔයා එපයි කියන බයට ඔයාටත් ලියන්නේ නැතුව ගිහින්. කොහේ යන්නද. මං විතරනේ එයාට ඉන්නේ." මම ඇය අස්වසා පිටත්ව ආවෙමි.

ප්‍රියා සුර්යසේනගේ මා කැමතිම ගීයක මෙසේ ලියවෙයි.


.........................මොහොතින් ඇඳී ..සැනෙකින් මැකී ...ඉඳු දුන්න සේ ඈ ගියා .................

*****************************************

මගේ මිතුරකු විසින් සංවිධානය කරන අන්තර් ජාලය  සඳහා වන  සම්මාන උළෙලක් සඳහා සහභාගී වීමට මම ශ්‍රී ලංකාව බලා පිටත්ව ගියෙමි.

බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර  ගුවන් තොටුපලේ ආගමන විගමන අංශයට යාමට ඇති දීර්ඝ කොරිඩෝවේ ගමන් කරමින් සිටියෙමි. පිටත්ව යන මගින් ගේ පැත්තේ සිහින් රුවක් ඇති කොණ්ඩය කොටට කැපූ මට දැක පුරුදු යයි කිව හැකි සුරු බුහුටි  කන්තාවක් මා  එන දෙසට ගමන් කරමින් සිටියාය. ඇගේ මුහුණේ සුවඳ විලවුන් සහ පාට බොහොමයක් තිබුණි.

මදක් දුර ආ ඇය එක් වරම වමට හැරුණාය. ඒ හැරීමද හුරු පුරුදුය.

ඇය ගුවන් හමුදා භටයන් හා ආරක්ෂක අංශය භාණ්ඩ පරික්ෂා කරන තැන පෝලිමේ මොහොතක් රැඳී සිටියාය.

මම දොරටුව උඩ බැලීමි.

ශ්‍රී ලන්කන් ගුවන් ගමන් අංක 2951 සියා INTL බංග්ලාදේශ් (DAC).

ඩැකා හි  සියා ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපල ගමනාන්තය සේ දැක්වෙන ශ්‍රී ලන්කන් ගුවන් යානයට මගීන් භාර ගනී.

මම හිටි තැනම ගල් වුනෙමි.

ඇය දෙස කවුරුන්දෝ බලන බව හැඟුණු ඇය මදක් හැරී  බැලුවාය.

හුරු පුරුදු ඒ දීප්තිමත් නෙත් සඟල පැහැදිලිව දුටුවෙමි.

පරික්ෂාව අවසානයේ ඇය වමට හැරී නැවතීමේ ශාලාව වෙත ගමන් කාලය. නෙත් කොනින් මා දෙස බැලූ බව මට විශ්වාසය.


- ඉවරයි.
*****************************************************************
ඔබට අවශ්‍ය නම් ඉහත අවසානයෙන් සැනහී  නිදා ගත හැකිය. නැතිනම් මෙය කියවිය හැකිය. (ඉංග්‍රීසියෙන් ලියු කොටසේ අවසානය)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



සියාමා ගේ ලිපි නැවතිණි.

 පිළිකාව නැවත ඇය කරා  හඹා ආවේය .
ලා  රත් පැහැ ගත් අහසේ දේදුන්නක් පායා තිබුණි සැන්දාවක සියාමා අප අතහැර ගියාය. දෙමාපියන් සොයුරිය හා සොයුරා  නැවත හමු වීමේ සතුටට දෝ ඒ ශෝකී මුහුණේ සුන්දර මදහසක් ගැබ්ව තිබිණි.

අළු බඳුන ගත් දා අපි ඇගේ ගෙවත්තේ සිටියෙමු. සඳ නැති තරු පිරි  අහස ශෝකී ස්වභාවයක් සැඟව ගත්තේය.
"අපි දිව්‍යලෝකයක් ගැන විශ්වාස කලා නම් සියාමා අර උඩ අහසේ දිව්‍ය  ලෝකේ ඉන්නව කියල කියන්න  තිබුන. . නැත්නම් අර ඈත පෙනෙන තරුවක් කියල හිතන්න තිබුන " ඇනා මතුලාය. ඇගේ ඇසේ කඳුලක් දිලිසෙනු මඳ ආලෝකයට මම දුටිමි.

"නැවත  ඉපදීමක් විශ්වාස කරනවා නම් අර කුරුල්ලා හරි කිරිල්ලිය හරි වෙලා ඉපදිල කියලත් හිතුව හැකි. " මම ගසක කුරුළු යුවලක් පෙන්වමින් කීවෙමි.
"එයා  අපේ හිත්  වල තරුවක් වගේ".
 මම නැවතත් කීවෙමි.
ඇනා මගේ අතක් තදකර අල්ලා ගත්තාය. ඒ මොහොතේ අප දෙදෙනාම සිතමින් සිටියේ එක අයෙක් ගැන පමණි. විශ්වයම නිසල වුනු ඒ රාත්‍රියේ අප දෙදෙනා නිහඬව තරු පිරුණු අහස දෙස බලා  සිටියෙමු.


- අවසානය.



Rodrigo Vieria - ටර්කොව්ස්කි 
 මා  සමග මෙතෙක් දවස් සියාමා ගේ කතාව  කියවූ ඔබ සැමට ස්තුතියි.


Thursday, 16 July 2015

සියාමා 8 - ජීවිතය සුන්දරද - ඇනා

පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
සිව්වන කොටස 
පස්වන කොටස 
සයවන කොටස
සත්වන කොටස 

දේශනය  අවසානවී බොහෝ අය බාර් එක වෙත පිය නගති. තවත් අය  ආරොන්රා සමග ඡායාරුප ගැනීමට යති. ඇනා මා  අසලට ආවාය.  ඇගේ පිටුපසින් තවත් රුවැති කාන්තාවක් ඇදී ආවාය.
"මට ප්‍රියාන් එක්ක කතාවක් තියනවා කේට්, අපි පස්සේ හමුවෙමු. "
ඇයට එසේ කියමින් ඇනා මගේ අතක් අල්ලාගෙන "අපි යමු "  කීවාය.
කේට් විමතියෙන් මෙන් මා දෙසත් ඇනා දෙසත් බලා ආචාර කර ඉවතට ගියාය.
"මං එන හැම පාරම  ඒකි මාව ඇඳට ගන්න හෙන උත්සාහයක් දානවා " කියමින් ඇනා හඬ නගා සිනා සුනාය.
"ඔයා හුඟක් ලිබරල්ව  ජිවත් වන කෙනෙක් වගේ." මම කීවෙමි.
"නෑ එහෙමත් නැහැ. මට දීර්ඝ කාලීන පෙම්වතියක් ඉන්නවා. නමුත් ඉතින් අත්දැකීමක් අත හරින්නේ නැහැ. " ඇසක් ඉඟි මරමින් ඇය කීවාය. ඇගේ විවෘත භාවය සියාමා ඈ ගැන මට පෙරදිනෙක කී ලෙසින්ම අප අතර අපහසුතාවක් ඇත්නම් එය තුරන් කළේය.

අප දේශනය තිබූ ඩෙවුරෝ පබ් එකෙන් පහලට බැස්සෙමු. විදියේ කෙළවර එඩ්ගාර් වැලස් බීම අවන්හලේ පුටු සහ මේස එළියේ තබා තිබේ. අප ඉන් එකක ඈඳි ගතිමු.
"ඔයා මොනවද බොන්නේ " මම ඇගෙන් විමසුවෙමි. "මට ස්ටෙලා එකක් " ඈ කීවාය. "මාත් ඒකක් ම ගන්නම් " කී මම බාර් එකට ගොස් ස්ටෙලා අ(ර්)ටුවා බියර දෙකක් රැගෙන ආවෙමි.
"මා දන්නේ නැහැ කොහෙන් පටන් ගන්නද කියල ඇනා. මම හුඟක්ම කණගාටුවකින් ඉන්නේ මේ ගැන" මම කතාව පටන් ගතිමි.
"මට තේරෙනවා පැරියන්" ඇනා කීවාය. ඇය නම වෙනස් කරමින් උච්චාරණය කරන අයුරට මට සිනා ගියේය.
"ඔයා කියන්නේ හරියට පෙරියර් වතුර වගේ. ප්‍රි-යා -න්. නමින් වැඩක් නැහැ. මම දන්නේ නැහැ ඇයි සියාමා අන්තිම කාලේ නිහඬ වුනේ කියා. මට කතා කරන්නේ නැතුව."
ඇනා මා  දෙස මොහොතක් බලා සිටියාය.
"ඔයා දන්නවද ඉලෙක්ට්රා සංකීර්ණය. ෆ්රෝයිඩියානු මනෝ විශ්ලේෂණයේදී හඳුන්වන දෙයක්" ඇනා කීවාය.
"ඔව්. නව ෆ්රෝය්ඩියන් මනෝ විශ්ලේෂණයේදී කාර්ල් යුන් කියපු දෙයක් නේද? දැරියකගේ මනෝ ලිංගික වැඩීමේදී මව සමග පියා ගේ ආදරය සඳහා  තරඟ කිරීම වගේ දෙයක් නේ. ඊඩිපස් සංකීර්ණයේ අනිත් පැත්ත. ඉලෙක්ට්‍රා කියන්නේ ග්‍රීක කුමරියක්. අර්ගොස් වල අගමෙනොන් ගේ දුව." මම පිළිතුරු දුනිමි.

"ටිකක් ඒ වගේ " කියූ ඇනා පසු පස හරි ඇගේ බෑගයෙන් අයිපෑඩයක් එලියට ගත්තාය.
"මේ පින්තුර දෙක බලන්න. සියාමා ගේ තාත්තා "
පින්තූර දෙකෙන් එකක් තරුණ වියේ එකක් වූ අතර අනික මැදිවියේ එකක් විය. ඔහු හා මගේ සමාන කම දුටු මට ඉබේටම අත හිසේ තැබිණි.
"ඩොපල්ගැන්ගර්" ඇනා මතුලාය. ඩොපල්ගැන්ගර් යනු කෙනෙකුගේ ද්විත්ව අවතාරය යන තේරුම දෙන ඉංග්‍රීසි භාෂාවේද භාවිතා වන ජර්මන් වචනයකි.
"මට දැන් තේරෙනවා. ඉතින් සියාමා මට කිව්වේ නැත්තේ ...." මම කීවෙමි.
"පරීයන් මට සමාවෙන්න. මම තමා වැරැද්ද කලේ. එයා මට කිව්වා මෙහෙම කෙනෙක් ඉන්නවා කියල. විශ්ව විද්‍යාලේ. ඊට පස්සේ කිව්වා -අයියෝ එයා බැඳලා. ඒත් මං දැන් කලින්ම දුවනවා පන්තියට එයා  ඉන්නවද බලන්න කියල.- මම කීව ඔයාට කතා කරන්න, බැඳලා  වුණාම මොකද,  යාලු වෙන්න බාධාවක් නැහැනේ කියල. දන්නවනේ මගේ හැටි. ඊට පස්සෙයි සියාමා ඔයාට කතා කලේ. මගෙයි වැරැද්ද ඔයාට ඊට පස්සේ ප්‍රශ්න ගොඩක් ඇති වුනා නම්."
ඇනා කියාගෙන ගියාය.

"මං ඒත් බැලුව මම මෙච්චර කඩවසම් ද කියල ලස්සන කෙල්ලෙක් ළඟටම ඇවිත් කතා කරන්න. ඔයා වගේ නිදහසේම හැසිරෙන්න නම් මට බැහැ. ඔයා බැඳලා නැහැනේ." මම මදක් සිනාසී කියුවෙමි.
"පිස්සුද එහෙම හිතන්න එපා මාත් කැමතියි චැට් කරන්න ඔයත් එක්ක. මේ සමරිසි නිසා නොවේ නම්...ඉතින් .... මමත් බැන්ද නම් ඉතින් ගෙදරට වෙලා කෝපි එකක් බීගෙන ඉඳියි."කියමින් ඇනා හඬ නගා සිනා සුනාය.
"මට නම් හිනා වෙන්න අමාරුයි ඇනා. මට ඕනේ සියාමා ගැන කතා කරන්න. මට හිතෙනවා මම එයාට ටිකක් අනුකම්පා රහිතව සැළකුවා කියලත්. මට හරිම වේදනාවක් ආයි නැවත ඒ ගැන එයාට කියන්න වත් සමු ගන්න වත් ඉඩ ලැබුනේ නැති එක ගැන. එයා මට අවසාන කාලෙ කතා කලේ වත්, අඩුම ගානේ ඊමේලයක් වත් එව්වේ නැහැ."
"පිස්සුද ප්‍රියාන්.  ඔයා කොච්චර උදව්වක්ද එයාට කළේ. එයත් එක්ක කතා කරලා හිත හදපු එක.  අසරණී කොච්චර දුක් වින්දද? මට හැමදේම කියල නැහැ. නමුත් ඔයාට කිව්වලු. අනික ඇයි ආයි හමු වෙන්න බැරි. අපි යමු එයාව බලන්න. " සිනාව අත්හල ඇනා පිළිතුරු දුන්නාය.
"ඒ කියන්නේ එයා ඉන්නවා. මට පාඨමාලා අධ්‍යක්ෂක ජෝන් කිව්වා එයට පිළිකාව හැදිලා ....." මම ඉතිරිය ගිල ගත්තෙමි.
"ඔයා හිතුවද එයා නැතිවුනා කියල. අපෝ නැහැ. අපේ පුංචි කෙල්ල ඉන්නවා රෝයල් මාර්ස්ඩන් පිළිකා රෝහලේ. ෆුලැම් වල තියෙන එකේ.  ඔයාව මතක් කරනවලු හැමදාම නැන්ද එක්ක" ඇය එසැණින් පිළිතුරු දුන්නාය.
"මගේ පපුව උඩ තිබ්බ ලොකු ගලක් අයින් කළා වගේ දැනෙන්නේ. ඔයාව හම්බවුන එක ලොකු දෙයක්. සියාමා කිව්වේ ඔයා එයාගේ පරණ පෙම්වතිය කියල. නමුත් ඔයා ඔයාගේ බෙල්ජියම් පෙම්වතිය බලන්න ගියාලු ආපහු. ඉතින් මම හිතුවේ නැහැ ඔයා දන්නවා කියලත් සියාමා ගැන. නමුත් මට ඕනේ වුනා  මොනවා හරි විස්තරයක් ඔයාගෙන් දැන ගන්න." මම බියර වීදුරුවෙන් මදක් බීවෙමි.

"අපි අතරේ ප්‍රේම සම්බන්ධයක්ම පටන් ගත්තේ නැහැ ප්‍රියාන්. පෙම්වතියක්ය  කියල කියන්න. ඇඩම් එක්ක ඉන්න කාලේ සියාමා එයත් එක්ක සම්පුර්ණයෙන්ම ලිංගිකව හැසිරුනේ නැහැ. ඇඩම් ට අවශ්‍ය වෙලාවට එයා ලිංගික සතුටක් වෙන විධිහකට ලබා දුන්න විතරයි. සියාමා සම්පුර්ණයෙන්ම නිරුවත් වෙලත් නැහැ එයා ඉදිරිපිට. දෙන්න අතරේ රණ්ඩු තිබුන  ඕක ගැන. මම යාළුවා නිසා සියාමා දවසක්  ඕක මට කිව්වා. ඊට පස්සේ කිව්වා එයාට කිසියම් හිංසා වගයක් වෙලා තිබෙනවා. ඒක ගැන මතක් කරන්න කැමති  නැහැ කිව්වා. මං හිතුවේ ඇඩම් ගෙන් කියල. පස්සේ එයාම කිව්වා ඇඩම් ගෙන් නෙමේ එයා කුඩා කාලේ වෙච්ච් දේවල් කියල. මම ස්කිනි ඩිපින්ග් (නිරුවත්ව පිහිනීම) වලට ආසයි. මගේ මවයි පියයි දෙන්නම නියුඩිස්ට් ලා. (නිර්වස්ත්‍රව ඇවිදීමට හා මුහුදේ නෑමට කැමති අය).  එක පාරක් රෑ වෙරළට ගිය වෙලාවක මම පැන්න මූදට  නිරුවතින්. පස්සේ ඇවිත් වැල්ලේ දිගා වෙලා හිටිය. සියාමා මුලදී පුදුම වෙලා වගේ හිටියා. මම කිව්වා කවුරුත් එන්නේ නැහැ. ගලවල මුදට පනින්න හරි ජොලි. හරි නිදහස් ගතියක් දැනෙනවා  කියල. "
මම නිහඬව අසා සිටියෙමි.

"පස්සේ ගෑණි  පැන්න මුහුදට. රල අතරේ ඇඳුම ගැලෙව්වා. පස්සේ එයා ම ඇවිත් මගේ ගාව ඇලවුනා. ඊට පස්සේ කිව්වා අද තමා ගුටි කන්නේ නැතුව බලෙන් කවුරුත් ගලවන්නේ නැතුව එහෙම කලේ කියල. මම ඇහුව එතකොට එයා සාමාන්‍යයෙන්  ඇඳුම් අඳින්නේ කොහොමද කියල. ගලවන්න  එපැයි අඳින්න. මුල්
කාලේ දවස් ගණන් එකම ඇඳුම ඇඳන් ඉඳල තියෙනවා.  නැන්ද එක්ක සායන වලට ගිහිල්ල ගිහිල්ල තමා හරියට ඇඳුමක් අඳින්න පටන් අරන් තියෙන්නේ. ඒත් අමාරුවෙන්. ඒත් හැම තැනම දොර කවුළු හෙම යතුරු වලින් වහගෙන ජනෙල් වහගෙන ඇඳගන්නේ භයේ. මුල් කාලේ නැන්ද  උදව් කරලා තියනවා.  සාමාන්‍ය මිතුරු දමකින් වෙනස්ව අපේ සම්බන්ධය හරියටම පටන් ගත්තේ එදා. එයා එදා මට පොඩි විස්තරයක් කලා අතීතය ගැන." ඈන් කීවාය.

"මට තේරෙන්නේ  මේ විධිහට. එයා භාජනය වුනු හිංසන ආදිය  නිසා ඒ තත්වය ඇති වෙන්න ඇති. ඔයාගේ නිදහස්කාමී  ගතියත් ඔයාගේ තර්ජනාත්මක නැති හැසිරීමත් නිසා එයා එහෙම කරන්න  ඇති. ඔයත් එක්තරා විධිහක සායනයක් තමයි කරලා තියෙන්නේ. ඇත්තම කියනවා නම් මට මෙහෙම අත්දැකීමක් නැහැ. ඔය හැසිරෙන විධිහ ගැන හෙම. කියවලා වත් නැහැ. " මම කීවෙමි.

"වෙන්න ඇති. එයා අපේ ගෙදර නවතින්න එහේ ආපු වෙලාවක අපේ පිහිනුම් තටාකයේ අපි දෙන්න හිටිය. මගේ අම්මයි තාත්තයි ගෙදර එනවා අපි දැක්කේ නැහැ. ගේ පිටිපස්සේ  නිසා. අම්මයි තාත්තයි බියර දෙකක්  අරගෙන තටාකයට බහින්න ආවම සියාමා හු තියාගෙන තුවයත් අරන් දිව්වා මගේ කාමරේට. එලියට ආවේ නැහැ රෑට කන්න වත්. පහුවදා  උදේ කෑම මේසයේදී බිම බලාගෙන හිටිය මිසක් මගේ අම්මගෙ යි තාත්තගෙයි මූණු  දිහාව වත්  බැලුවේ නැහැ. මට නම් හිනා ගියා. මගේ  දෙමවිපියෝ  ඊට පස්සේ එයා ඉස්සරහ එහෙම හිටියේ නැහැ.  එයාලට තේරුණා සියාමා ගැන. අනික එයාලා හිතුව ආසියානු සංස්කෘතියට ඒක ගැලපෙන්නේ නැහැ කියල. නමුත් එයාලට තේරුම් ගන්න බැරිවුනා කොහොමද  සියාමා මාත්  එක්ක සම්බන්ධ වුනේ කියල. ආසියානු සංස්කෘතියට ඒකත් ගැලපෙන්නේ නැති නිසා. මම මුකුත් කියන්න ගියේ නැහැ. හැබැයි එයාගේ අර බය ගතිය ගියා. " ඇය විස්තර කළාය.

"ඔයාලාගේ සමාජය හුඟක් විවෘත එකක්. ඔයාගේ අම්ම තාත්ත වුනත් හුඟක් විවෘතයි. අපට එහෙම හැසිරෙන්න බැහැ.  නමුත් කිසියම් විධිහකින් ඔයාගේ සම්බන්ධය සියාමා ව සුවපත් කලා වෙන්න පුළුවන් උපාධිය ඉවර කර ගන්න. නමුත් ඒ මානසික ව්‍යාධිය  ආපහු ඇවිත් තියෙනවා. මම අහල තියෙනවා පිළිකාවක් හැදෙන්න කන කෑම වගේම හිතේ ආතතියත් සෑහෙන්න බලපානවා කියල. නිතර හිත අසතුටෙන් ඉන්න  අය, ආදරය කරන කෙනෙක් නැති වුන අය, පවුල් ප්‍රශ්න මේ හැම ආතතියක්ම තියන අයට පිළිකාව හැදෙනවා වැඩියි කියල.  මට වෙලාවකට හිතෙනවා මම නිසා එයා  ආපහු  පරණ තත්වෙට පත් වෙලා ලෙඩ වුනාද කියලත්" මම කණගාටු වුනෙමි.

"නැහැ පරියාන්. එයාට  ලෙඩ හැදුනේ ඊට කලින් වැඩට යන කාලේ. උනන්දුවකින් බෙහෙතක් ගත්තේ නැහැ සනීප වෙන්න. රෝහලට ගියේ නැහැ. වැඩට ගියත් එයා ට ගොඩක්ම  තනියක් වගේ තිබිල. අනික මමත් ගියාට පස්සේ. එයා ආයි උපාධියක් කරන්න ගත්තේ ඒකයි මම හිතන්නේ.  ඊට පස්සේ ඔයාව හමු වුණා. එයා නැවතත් රෝහලට යන්න  එහෙම ගත්තේ ඊට පස්සේ. මං  හිතන්නේ ඔයා එයාට ජිවත් වෙන්න බලාපොරොත්තුවක් දුන්න කියල. නමුත් එතනින් එහාට අසනීප ගතිය වැඩි වෙනකොට ඔයාට කරදර කරන්න ඕනේ නැහැ කියල හිතන්න ඇති"

"මට කොහොම හරි සියාමා බලන්න යන්න ඕනේ. ඔයා කියනවද එයාට" මම ඇසුවෙමි.

"අහන්න ඕනේ නැහැ. අපි දෙන්න හෙට යමු. මට නිදා ගන්න තැනක් හොයා ගන්න  ඕනේ. බෙල්ජියම් වලට කෝච්චිය හෙට රෑට. යාලුවෝ හැමෝම ගෙවල් වලට ගිහින්. කාට හරි කෝල් කරමු.  " ඇනා මොබයිල් දුරකථනයේ අංක පීරන්නට වූවාය.
"ඇනා අපේ ගෙදර යමු. මම බිරිඳට කතා කරන්නම් " එසේ කී මම බිරිඳට කතා කලෙමි. ඇය නිදිමතින් දුරකතනයට පිළිතුරු දුන්නාය.
"මට සියාමාගේ එක්ස්ව හමු වුනා.  සියාමා ඉන්නව. එයාට අද ඉන්න තැනක් නැහැ. අපේ ගෙදර එනවා අද."
"අපොයි තියෙන සතුට. " ඇය එය සතුටෙන් හෝ අසතුටෙන් කීවාදැයි මට නොතේරුනි.
"එහෙනම් එන්න. මම අමුත්තන්ගේ කාමරය   හදන්නම්. කෑම අවන් එකේ. මම නිදා ගන්නවා" බිරිඳ  දුරකථනය තිබ්බා ය.

එදින උමන් දුම්රියේ යන ගමනුත් නිවසට ගොසිනුත් අපේ කතාව බොහෝ වේලාවක් යන තුරු පැවතුනි. මම මේ සුන්දර යුවතියගේ ආදරණිය ස්වභාවය මෙන්ම ඇයට සමාජ සම්බන්ධතාවයන් ගැන,  දර්ශනවාදය ආදී විෂයන් ගැන ඇති දැනුමත් ගැන දැඩි ලෙස පැහැදුනෙමි. සියාමාට ඇය සැබවින්ම ආදරය කල බව මට දැනුනි.

මම පසුදා  නිවාඩුවක් ලබා ගත්තෙමි.

රෝහලට යායුතුව ඇත්තේ සවස්  භාගයේය.



Moonlight Sonata (Sonata al chiaro di luna) -සඳ පහන - බිතෝවන් 




Tuesday, 14 July 2015

නෙළුම් යායෙන් තලවකැළේට අති සාර්ථක ගමනක්

ගියෙමු දුටුවෙමු ජයගතිමු කියා ලියන්නත් පුළුවන්. නමුත් ක්‍රිකට් තරඟයෙන් අපේ බ්ලොග් කට්ටිය දිනුවද කියල නම් දන්නේ නැහැ. ජය ගත්ත කියල දැනුනේ මේ බ්ලොගයේ උඩ තියෙන පින්තුරය දිහා බැලුවම. පොඩි එවුන් ටික පොත දිහා අසාවෙන් බලන හැටි දැක්කම. අපේ කලාහිත බ්ලොගය ලියන කල්‍යාණ මිත්‍ර හෙවත් බ්ලොග් සංසදයේ ලේකම් සුමිත් කලණ සිරි අර පුන්චි කාලේ  අපි කියවපු කතා වල හොඳ යෝධයා වගේ පොඩි එවුන් ටික වට කරගෙන කතා කරන හැටි දැක්කම සෑහෙන සතුටක් දැනුන.
ඉතින් මේ ගමනට එකතු වෙච්ච  බ්ලොග් සංසදයේ බ්ලොගාල තමයි මේ.

කටුස්සා (දිමුතු සොම්නස්) , රූපේ (කවින්ද රූපස්සර ) , සම්පත් සුදසිංහ , සත්සර විමුක්ති , ඇනෝපීලිස් (ප්‍රසන්න මුදුන්කොටුව ), මලිත මධුශාන්, රන්දුනු යසරංග, සහන් පද්මසංඛ , කලාහිත (සුමිත් කළණසිරි), උපුල් නිශාන්ත, හිමාෂි කරුණාරත්න, නිශාන්ත ප්‍රියදර්ශන. ඉතින් මේ ඔක්කොටම බොහොම  ස්තුතියි මේ වගේ ගමනකට සම්බන්ධ වුනාට. ඇමෙරිකාවේ ඉඳන් ආපු දෙන්නෙකුත් හිටිය. නම් දන්නේ නැහැ. ඒ ගොල්ලන්ටත් ස්තුතියි.
එසේම  දුමින්ද අලහකෝන් (දුමියා), ජෙරමි (ඇමරිකාව), බෙන් (ප්‍රංශය), දයා නෙත්තසිංහ (සත්හඬ පත්තරේ), ප්‍රබෂිනී අක්කා...... කවදාවත් බස්එකක් නොගියපු පාරවල්වලත් ගිය බස් එකේ ඩ්‍රැයිවර් අයිය ඇතුළු සැමටත් ස්තුතියි. 

ලංකා ඩේලි එකේ හිමාශි කරුණාරත්න  තමා  ගොඩක් බර ඇද්දේ මේ ගමන  සංවිධානය කරන්න  උපුල් නිශාන්ත එක්ක. බස් එක සංවිධානය කරන්න, ගෙනියන තෑගි ගන්න, මුදල් පරිත්‍යාග එකතු කරන්න වගේ වැඩ ගොඩක් මේ දෙන්න  කලා. ඒ වගේම සුමිත් කලනසිරිත් සැහෙන්න උදව් කලා කට්ට්ටිය එකතු කරගන්න. එදා දවසේ බ්ලොග් සංසදය නියෝජනය කරලා කතා පවත්වන්න. ඔය හැමෝටම (මට නම් අමතක වුණා නම් සමාවෙන්න ) හුඟක් ස්තුතියි.


ඉවාන් පව්ලුෂා බ්ලොගයේ ප්‍රගීත් අනුරාධ සහ බිත්තිය බ්ලොගයේ පැතුම් හේරත් අපට ලොකු මුදල් පරිත්‍යාග දෙකක් කළා තෑගි ගන්න. ඉතින් ඒකට ට මැච් වෙන්න මමත් මුදලක් දැම්ම. වැඩිපුරම බර ඇද්දේ මුදල් පැත්තෙන් සහ රිමෝට් එකෙන් වැඩේ මෙහෙයවමින් චන්දිම විතානාරච්චි ලංකානිව්ස්වෙබ් එකේ ප්‍රධාන කර්තෘ. ඉතින් අපි හැමෝටමත් ස්තුති කරගමු.


ඒ වගේම  ස්තුතියි නෙලුම් යාය සහෝදර දෙමළ  වෙබ් අඩවියේ  සංස්කාරක පලනි ට මෙන්ම අඩයාලම් එකේ කට්ටියට. ක්‍රිකට් ගහන්න ආව තලවකැලේ දරු දැරියන්ට, බලන්න ආව ජනතාවට . මේ හැමෝටම ස්තුතියි.
සංවිධානය කරපු පලනි ඇතුළු සංවිධායක මඩුල්ලට ලොකුම ස්තුතිය. ඉතාමත් ටික කාලෙකින් මෙවැනි දෙයක් සංවිධානය කලාට.

දැන් තමා  තියෙන්නේ අමාරු හරිය. බ්ලොග් ලියන්න. ඒවා පරිවර්තන කරන්න. දෙමළට සහ සිංහලට. පරිගණක මධ්‍යස්ථානයක්  හදන්න. අපට උදව්  කරන්න අමෙරිකාවෙන්, එංගලන්තෙන්, කැනඩාවෙන් ජර්මනියෙන් හෙම කෝල් එනවා කියල දැන ගන්න ලැබුන. දැන් ඒ උදව් ලැබෙන්න ඕන වෙලාව.

අපේ බ්ලොග් සම්මාන උළෙල ලබන අවුරුද්දෙත් පැවැත්වෙනවා. ඒවගේම මේ තලවකැලේ ගමනත් ඒ වගේම කරනවා ආයි.

ඊට අමතරව බ්ලොග් සන්සදෙන් තව වැඩ රාශියක් හිතා  ගෙන ඉන්නවා කරන්න.  අපි ඉන්නේ වෙබ් අවකාශේ වර්චුවල් ලෝකෙක තමා. නමුත් සැබෑ ජීවිතය තියෙන්නේ මේ මහා පොළොවේ. අපි බ්ලොග් වල ලියන්නේ මහා පොළොවේ ජීවිතය ගැන. ඒ ජිවිතය  ලස්සන කර ගන්න, සතුටෙන් හිනාවෙන්න සහ  අනිත් අයටත්  එහෙමම සතුටු වෙන්න උදව් දෙන්න තමා  අපි උත්සාහ කරන්නේ.

නැවතත් ඔබ සැමට ස්තුතියි.

- නෙලුම් යාය 

Monday, 13 July 2015

සියාමා 7 - ඔද්දල් වුනු සිතකට තවත් දැඩි පහරක්


පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
සිව්වන කොටස 
පස්වන කොටස 
සයවන කොටස

ආචාර්යවරයා එවූ ඊමේලයේ කියවුනේ තවත් ජ්‍යෙෂ්ඨ ආචාර්යවරයකුට මහාචාර්ය පදවිය ලැබෙන බවත්, ඒ වෙනුවෙන් සම්ප්‍රදායික ලෙස මහාචාර්ය පදවිය ලැබෙන සැවොම තමන් කරන ලද හා කිරීමට නියමිත පර්යේෂණ ආදිය අළලා කරනු ලබන  දේශනයට සහභාගී වන ලෙසට  කරන ලද  ආරාධනයකි. සුර්යයාගේ  චුම්බක ක්ෂේත්‍ර ආදිය ගැන එම මහාචාර්යවරයාගේ  පර්යේෂණ ප්‍රසිද්ධ හෙයින් ශාලාව පිරි තුබුණි.

දේශනය අවසානයේ සංග්‍රහයට තබා තිබු වයින් විදුරුවකුත් රැගෙන මම මදකට එලියට පැමිණියෙමි.

අපේ උපාධි පාඨමාලාවේ පාඨමාලා අධ්‍යක්ෂක වරයා ඉතා කරුණාවන්ත මහාචාර්යවරයෙකි. එංගලන්තයේ ආචාර්ය උපාධියක් තිබෙන අයෙක් තමන්ට "ආචාර්ය ....." වශයෙන් අමතනවාට වඩා  මුල් නම කියා අමතනවාට කැමතිය. මහාචාර්යවරුන්ද එසේ මුල් නමින් ඇමතීම ප්‍රිය කරති. ඔවුන් පදවිය හෝ පට්ටම භාවිතා කරන්නේ නීතිමය හෝ රාජකාරි කටයුතුවලදී පමණි. මේ මහාචාර්ය තුමා ජෝන් එමර්සන් ද එවෙලේම එලියට පැමිණියේය.
මම ඔහු දැක ආචාර කලෙමි. ඔහු මා  සමග කතාවට වැටුනේය.  ඔහු චිලියේ පිහිටි අල්මා ආකාශවස්තු නිරීක්ෂණාගාරයේ සංචාරයකට ගොස්  පැමිණියා  පමණය.  එහි දුරේක්ෂ එක දිගට රාශියක් පිහිටුවා ඇත. එහි ඇතිවූ කිසියම් ප්‍රශ්නයකට ඔහුගේ උපදෙස් පතා  තිබේ.  ඔහු ඉන්පසු ඔහුද උපදේශකයෙකු වන යුරෝපියානු දක්ෂිණ තාරකා  නිරීක්ෂනාගාරය ටද ගොස් තිබේ. ඔහු ඉතා උනන්දුවෙන් එහි විස්තර පැවසුවේය. ඉන්පසු මා  ගැන විමසීය.  මේ අතරවාරයේ මම ඔහුගෙන් සියාමා ගැන විමසීමට සිතුවෙමි. සාමාන්‍යයෙන් ඔහු අනිත් සිසුන්ගේ පෞද්ගලික විස්තර කතා කරන්නේ නැත. නමුත් අප දෙදෙනා එක්ව ඔහු හමුවීමට කිසියම් කරුණු කීපයක් නිරාකරණය කිරීම සඳහා ගොස් තිබුණි.

"ජෝන්, ඔබට මතකද සියාමා, අර ආසියානු තරුණ කාන්තාව අපේ පාඨමාලාවේ හිටිය "
කෙලින් ඇති විශ්ව විද්‍යාලයේ දොරටුව දෙස බලමින් කතා කරමින් සිටි ඔහු කිසිත් නොකියා  එක්වරම මා දෙස හැරී  බැලුවේය.
"එයා  පහු කාලෙක  ආවේ නැහැ. මම දන්නේ නැහැ පාඨමාලාවෙන් ඉවත් වුනාද කියල " මම තව දුරටත්  පැවසුවෙමි.
"මම හිතුව ඔයා  දන්නවා  ඇති කියල ප්‍රියාන්.  ඔයාල දෙන්න  එකටම වගේ හිටිය නිසා මම හිතුව ......" ඔහු මදක් පසු බෑවේය.
"ඔව්. ටිකක් ලඟින් හිටිය තමා  ජෝන්.මම දන්නවා මම වෙනත් ශිෂ්‍යාවක ගැන පෞද්ගලිකව  ඔබෙන් අහන එක හරි නැහැ කියල.  නමුත් අපි යහළුවන් වුවත් ඇය එකපාරටම නිහඬ වුනා. ඉතින් ඒකයි  මම ඇහුවේ. එයා ආයි  පාඨමාලාවට එනවද බලන්න. "

සුසුමක් හෙලු මහාචාර්යවරයා තම වයින් වීදුරුව හිස් කළේය.
"මම සාමාන්‍යයෙන් එහෙම පෞද්ගලික විස්තරයක් කියන්නේ නැහැ. ඒත් ....මම දන්නවා ඔබ ගැන. ඔබ උදව් කල හැටි හෙම. සියාමා දෙවන අවුරුද්දේ පළමුවන වාරයට මුදල් නොගෙවූ නිසා මුදල් අංශයෙන් ලිපි සහ ඊමේල් කීපයක් යවල මටත් කිව්වා. පස්සේ අපේ ලේකම් වරිය ඒ ගැන මට කියල මම කිව්වා දුරකතනයෙන් කතා කරන්න කියල. උත්තරයක් ලැබුනේ නැහැ. පස්සේ ගෙදර දුරකතනයේ පිළිතුරු පටිගත යන්ත්‍රයේ අපි පණිවුඩයක් තිබ්බ. එයාගේ නැන්දා  ඊට පස්සේ කතා කලා  අපට."
ඔහු මදක් නැවත්වුයේය.
"සියාමා ට පිළිකාවක් තිබිල තියෙනවා. එයා ඒක වැඩිය ගණන් අරන් නැහැ. රෝහලට පරීක්ෂණ වලට ගිහින් නැහැ. අමාරුම කාලේ  රෝහලට ගෙනිහිල්ල. එයා නැවත එන එකක් නැති වෙයි.වෙන විස්තරයක් මම දන්නේ නැහැ. "

සියුම් වේදනාවකින් මගේ සිත වෙලී  ගියේය.
"මට සියාමා කිව්වේ ඇගේ නැන්දාට පිළිකාවක් තියනවා කියල. සියාමා අසනීපයෙන් කියල මම දැනගෙන හිටියේ නැහැ." මම අපහසුවෙන් කීවෙමි.
ඇත්තද යයි ඇසූ මහාචාර්යවරයා තවත් මොනවදෝ කතා කළේය. වෙනත් ආචාර්යවරයෙක් ද එතනට පැමිණි අතර මම ඔවුන්ගෙන් සමුගෙන පිටත් වුනෙමි. සිත දැඩි වේදනාවකින් පිරි ගොස් ඇත. ඇය තවමත් ජිවතුන්  අතරද? ඇයට පිළිකාවකින් සුව විය හැකිද? පිළිකා සැදී සුවවූ දෙතුන් දෙනෙකු  මම දනිමි.

මගේ සිතට නැගුනේ විශාරද සනත් නන්දසිරි  මහතා ගයන
"එදා මෙදා තුර කඳුලට විවරවූ
දෑස  පියන්පත් කවුළු වසා .."  ගීතයයි.

ඇය ජිවත්ව සිටින්නීද?
අප අතර තිබු මදක් සංකීර්ණ සම්බන්ධය තුල මා තනිවී නොමැත. තනිවී ඇත්තේ, තනිවී සිටින්නී සියාමා ය. ඇය ජිවතුන්  අතරද වත් මම නොදනිමි. විශ්ව විද්‍යාලයේ  පාඨමාලා අධ්‍යයන අංශයෙන් ශිෂ්‍යයන්ගේ තොරතුරු ලබා දෙන්නේ නැත. ඇය සිටින රෝහල හෝ නිවස සොයා ගන්නේ කෙසේද යන උභතෝකෝටික ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් සොයා වෙහෙසුනෙමි.

රෝහල් වලට කතා කර දැනගත නොහැකිය. ඇය නම වෙනස් කර සිටිනවාද දන්නේ නැත.

මම සියාමා හමුවීම් වලට සහභාගී වූ ලන්ඩනයේ අදේවවාදීන්ගේ සංගමයට බැඳුනෙමි. එහි ලන්ඩනයේ  කළු එක්ස්-මුස්ලිම් වරු, එක්ස් - හින්දු වරු ආදී වශයෙන් අනු කණ්ඩායම් ද වූහ. දෙතුන් දෙනෙකු සියාමා දැන  සිටියද ඇය අසනිප බව හෝ ඉන්නා තැනක් ඔවුන් දැන  සිටියේ නැත. ඇය බොහෝ කලකින් හමුවීම් වලට හා දේශන  වලට සහභාගී වී නොතිබුණි.

අදේවවාදීන් ආරොන්රා ගේ දේශනයක් සංවිධානය කළහ. ඔහුගේ නියම නම ආරොන් නෙල්සන්ය.ඔහු ඉතා ප්‍රසිද්ධ අදේවවාදී වීඩියෝ බ්ලොගර් කෙනෙකි. ඔහු මැවුම් වාදයට විරුද්ධව ඇමෙරිකාවේ දීර්ඝ අරගලයක් ගෙනයයි. දැඩි හේතුවාදියෙකු වන ආරොන්රා සෑම ආගමකම ඇති "සුරංගනා කතා " වලට දැඩිසේ පහර දෙයි. යුටියුබ් අඩවියේ ඔහුගේ වීඩියෝ ඉතා ජනප්‍රියය.  ටෙක්සාස් ප්‍රාන්තයේ අදේවවාදී සංගමයේ අධ්‍යක්ෂක ද වන ඔහුගේ පැමිණීම බොහෝ අය තුල උනන්දුවක් ජනිත කළේය. ඒ වෙනුවෙන් සංවිධානය කල රැස්වීමට සහ
උත්සවයට යුරෝපයේ විසිරී  සිටින අදේවවාදීන් ද පැමිණුන අතර ශාලාව පිරි ඉතිරි ගොස් තිබුණි.

ඒ රැස්වීමේදී මට ඇනා හමුවිණි.

දිගු  රන්වන් පාට කැරලි ගැසුණු හිසකේ දෙඋවුර වැසෙන්නට දමාගෙන සිටි නීල නෙත් දෙකින් උමතු සුන්දරත්වයක් ප්‍රදර්ශනය කරන ඇනා හඳුනා ගැනීම  අපහසු වූයේ නැත. ඇඟට සිරවන තද ඩෙනිමකින් හා සැහැල්ලු ටීෂර්ට් එකකින් සැරසී  සිටි නිරූපිකාවක් වන්  වූ ඇගේ ඡායාරූප කීපයක් මා  දැක තිබුණි.  ඇය වටා  තවත් තරුණියන් තිදෙනෙක්ද පිරිමින් කීප දෙනෙකුද වූහ. ඔවුන්ගේ සංවාදය තුල ඉඩක් ලැබෙන තුරු මම බලා සිටියෙමි.
අදේවවාදී සංගමයේ විශේෂත්වය වන්නේ සංවාදයකට ආරාධනයක් නොමැතිව ඕනෑම කෙනෙකුට සහභාගී විය හැකිය. එය සදාචාර විරෝධී යයි කවුරුත් සලකන්නේ නැත. එසේම ඕනෑම කෙනෙක් හමුවන ඕනෑම අයෙකුට කතා කරති.
මම අවස්ථාව බලා ඇනාට කතා කලෙමි.
"ඇනා හෙලෝ කොහොමද මම ප්‍රියාන් ?" අතට අත  දුනිමි.මා හඳුනන දෙතුන් දෙනෙකුද එතන සිටි අතර ඔවුහුද  මට අතට අත දුන්හ.
ඇනා ගේ දෑස විශ්මයෙන් මහත් විය.
"පරියාන් " ඈ මදක් උස්  වූ හඬකින්  කෑ ගෑවාය. ඇයට ප්‍රි යන්න හරියට ශබ්ද කිරීමට නොහැකි බව මම වටහා ගතිමි. ඇනා ඉදිරියට පැන මගේ අත දෙඅතින් ම බදා ගත්තේ බොහෝ කලක් නුදුටු මිතුරෙකුගේ පරිද්දෙනි. ඇනා සමග කතා කරමින් සිටි තරුණියන්ද විමතියෙන් මෙන් බැලූහ.
සමරිසි ඇනා හා  මැදිවියේ  ආසියානුවකු අතර සම්බන්ධය කුමක් දැයි ඔවුන් සිතනවා විය හැකියයි   සිතුනු මට සිතින් සිනා පහල විය.
"පරී, කොහොමද?  මම දැන ගත්තා  මේ ඔයා කියල. හම්බ වුන එකට හරිම හරිම සතුටුයි. අපට මෙතන දැන් කතා කරන්න බැහැ. දේශනය ඉවර වුනු ගමන් අනිවාර්යයෙන්ම හමු වෙමු. " ඇය කියාගෙන ගියාය.

"හොඳයි මම ඔයා ගාවට එන්නම්. පස්සේ කතා කරමු" එසේ කිවූ මම දැඩි සහනයකින් යුතුව මගේ පුටුවට ගියෙමි.

මට බොහෝ දුරට  සියාමා ගැනදැන  ගත හැකි තැනැත්තිය හමු වී තිබේ......

අටවන කොටස 





Saturday, 11 July 2015

සියාමා 6 - සමු ගත් සොඳුරු සිත


පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
සිව්වන කොටස 
පස්වන කොටස 

සෙනසුරාදා දිනයක උදයේ තේම්ස් නදිය අසබඩ දී මම ඇය හමුවීමි. අප සෙමෙන් සෙමෙන් නදිය අසලින් ගමන් කළෙමු. ඇය  සිටියේ ප්‍රීතියෙනි. ඇගේ පියා සහ සොයුරියත්, සොයුරාත් සමග ඇය සිය රටේදී බෝට්ටුවේ කල ගමන් ගැන මට සිහි විය.
"අපි  තේම්ස් බෝට්ටුවක  යමුද " තේම්ස් ගඟේ ලැම්බත්, ටවර් හෝ වෙස්ට්මිනිස්ටර් පාලමේ ළඟ ඇති ජැටි වල සිට තේම්ස් ගඟේ වුල්විච් හරියේ පිහිටා ඇති  බාධක දක්වා ගොස් පැමිණිය හැකිය හැකිය. විනාඩි පනහක් පමණ වන එම සංචාරය ඉතා සුන්දර එකකි. මග දෙපස ලන්ඩනයේ ප්‍රසිද්ධ තැන්  ආදිය නැරඹීමද කල හැකිය.
අපි වෙස්ට්මිනිස්ටර් පාලමින් බෝට්ටුවකට ගොඩ වීමු.
මදක් දුර යද්දී ගඟේ වතුර දෙස බලා සිටි සියාමා
"මට ඒ දවස් වල ගිය ගමන් මතක් වුනා"  කිවාය.
"මට හිතුන. ඒකයි මම යෝජනා කලෙත්. ඔයා මීට කලින් තේම්ස් ගඟේ ඇවිත් නැත්ද?"
"නැහැ. ගඟ  දිගේ නම් ඕන තරම් ඇවිද්ද, මේ වතුරේ කොළ පාට ගැඹුර හරියට හිතක ඇති වන හැඟීම් වගේ. "
"හැඟීම් උඩට එන්නේ රැල්ල වගේ නේද? මම වැඩිය කැමති මුහුදේ නිල්  පාට ගැඹුර දිහා බලන්න. නිහඬ හිතක් වගේ."
"ඔයාගේ වගේ " ඇය කීවාය.
"පිස්සුද මම එච්චර නිහඬ කෙනෙක් නෙමේ. "මම කීවෙමි.
අප නැවත පැමිණුන පසු තේම්ස් නදියේ අනිත් පැත්තේ ඇති සවුත් බෑන්ක් (දකුණු ඉවුරේ) මණ්ඩපයට ගියෙමු. එහි ආහාර ගැනීමට හිඳ ගෙන සිටීමට තැන්  මෙන්ම නොයෙකුත් චිත්‍ර ප්‍රදර්ශන, සංගීත සන්ධ්‍යා හා පොත් ප්‍රදර්ශන ආදිය වෙයි. ඇයට මා  සමග සර්කස් එකකට හෝ  නොයෙකුත් විනෝද වීමට අංග ඇති විනෝද මේලාවකට යාමට අවශ්‍ය විනි. බෙත්නල් ග්‍රීන් පැත්තේ එවැන්නක් ඇති බව ඇය මා හා කිවාය.  මම එය ප්‍රතික්ෂේප කලෙමි. වෙනත් දවසක හැකි නම් විතරක් ඇය සමග යන බව පොරොන්දු වීමි. ඒ වෙනුවට එතන ඇති "ලන්ඩන් ඇස " ට යාමට යෝජනා කලෙමි. ඇය ට අවශ්‍ය වුයේ විනෝද මේලාවකට යාමට හා රෝලර් කෝස්ටර් එකක යාමටය. ඇගේ සීයා  ජිවතුන් අතර සිටියදී එවැන්නකට ගිය බවත් එකම එක් වතාවක් මාපියන් සමග ගිය බවත් මුදල් මද බැවින් රෝලර් කෝස්ටර් රයිඩ් වැනි ගමන් එකකටවත් නොගිය බවත් කීවාය. වෙන දවසක බලමු යයි ඇයට කී මා  ගෙදර යන්නට සැරසුනෙමි.
"ඔයාට කැමති නම් මං ඉන්න තැනට එන්න පුලුවන් "
"නැන්දයි ඔයයි ඉන්න ගෙදරට " විශ්මයට පත් වූ ලෙසින් මම ඇසුවෙමි.
"ඔව්. ඇයි? "
"කොහොමද එහෙම කරන්නේ. ඔයා දන්නවනේ මම විවාහක බව. අනික ඔයාව එහෙම පාවිච්චි(use) කරන්න මට බැහැ. ඔයාගේ ජීවිතය ගැන දැන දැනත් "
"කොහොම පාවිච්චි කරන්නද? අනික මම ඔයාගෙන් ඇහුවේ නැහැනේ ඔයා විවාහකද කියල. මම කිසිම දෙයක් ඇහුවේ නැහැ. ඔයාට කරදර කලෙත් නැහැ. කාවවත් දාල එන්න කිව්වෙත් නැහැ." ඇය තරහව සහ ශෝකය  මුසු ස්වරයකින් කීවාය.
 "ඔව් ඒක ඇත්ත. නමුත් මට මේ පියවර ගන්න බැහැ." මම කීවෙමි.
"ඔයාට මොනම පියවරක් වත් ගන්න මම කිව්වේ නැහැ. ඔයාට ආදරයට ආදරය කරන්න බැරිද ප්‍රියාන්?"
මම ඇය දෙස ගොළු වී බලා සිටියෙමි.

ඇයව උමං  දුම්රියට නංවා නිවස බලා පැමිණියෙමි.

එදින නිවසට ගිය වේලෙත් මා සිටියේ ව්‍යාකූල මනසිනි. ඒ සතියේ මගේ අනිත් පලුවට කිසියම් දෙයක් වැටහී තිබුණි. සියාමා  දින කීපයක් මගේ ඊමේල් වලට වත් මොබයිල් දුරකතනයෙන් යැවු පණිවුඩ වලට වත් පිළිතුරු දුන්නේ නැත.
"ඔයාට තියෙන කන්තෝරුවේ ප්‍රශ්න ගෙදර අරන් එන්න එපා. ඔයාට නුරුස්නා  ගතියක් එනවා හැම වෙලේම" බිරිඳ  කීවාය. කරුණාවන්ත බිරිඳක වූ ඇය කිසිවිටක මා යන එන තැන්  ගැන වුව විමසූයේ නැත. බොහෝ දිනක් කල්පනා කර මම බිරිඳට සියාමා ගැන කියන්නට තීරණය කලෙමි.
"මගේ දෙයියනේ, හිතා ගන්න වත් බැහැ " මගේ කතාව  අවසානයේ ශෝක භරිත ලෙස ඇය කීවාය. මා  සිතුවේ සියාමා සමග එතරම් දුර දිග යන ලෙස පැටලීම පිලිබඳ ඇය අමනාපයක් දක්වනු ඇති බවයි. නමුත් ඇය කිවේ සියාමා ට නිවසට ආරාධනා කල යුතු බවයි.
"එයාට තනි ඇති ගොඩක්. අපි මෙහෙ එන්න කියමු. අරයට හඳුන්වලා දෙමුද " අපේ මිතුරකු ගැන කියමින් බිරිඳ පැවසුවාය.
"මං හිතන්නේ නම් නැහැ සියාමට කාත් එක්ක හරි යාලු වෙන්න ඕනේ කියල මේ වෙලාවේ. එයා සෑහෙන්න ලස්සනයි. අවශ්‍ය නම් එයාට හොයා ගන්නත්  පුළුවන් යාලුවෙක්ව. " මම කීවෙමි.
"එයාට එන්න කියන්න ඒ වුනාට. අපි අපිත් එක්ක යන ගමන් වලටත් පාටි වලටත් නැන්දත් එක්ක ඒ දෙන්නටම එන්නත් කියමු."  ඇය කීවාය.

මම සියාමා ට ඊමේලයක් යවා විශ්ව විද්‍යාලයේ දේශන පටන් ගැනීමට කලින් හමු විය හැකි බව පැවසුවෙමි. ඇය තරමක් ඈත පෙදෙසක විනෝද මේලාවක් සොයා ගෙන තිබිණි. අප එතැනදී හමුවීමු.
ඇය වේගවත් ව යන රෝලර් කෝස්ටර් ගමන් වලට හෝ ඉතාම වේගයෙන් උඩට පහලට යන ගමන් වලට යාමට බිය වුවාය. ඒ වෙනුවට හෙමින් යන කතුරු ඔන්චිල්ලා හා වටේ හෙමින් කැරකෙන විශාල තේ කෝප්පක් වැනි කුටියක  රැඳී සිටීමට වඩා කැමැත්තක් දැක් වුවාය. මෙරිගෝ රවුමක පුංචි ළදැරියක මෙන් ප්‍රීති වූවාය. රෝස පාට සීනි වලින් සාදන බොම්බයි මොටයි එකක්  රැගෙන කමින් සිනා සුනාය. මම එය සීනි වැඩි නිසා ප්‍රතික්ෂේප කලෙමි. බදින ලද රසවත් චෙස්ට්නට් කෝප්පයක් ඇය මා වෙනුවෙන් මිලදී ගත්තා ය.
ඔන්චිල්ලාවල කැරකීමෙන්  හා ඇවිදීමෙන් වෙහෙසට පත්වූ ඇය මේලාව  තිබු භුමියේ බංකු පේලියක් තිබු තැනකට ගොස් හිඳ  ගත්තා ය.
"දැන් ඇති වෙලාද" මම ඇසුවෙමි.
"ඔයත් එක්ක කොච්චර වෙලා හිටියත් ඇති වෙන්නේ නැහැ. මං හුඟක් සතුටින්. ඔයා හරි කරුණාවන්තයි " කියමින් මා  දෙසට හැරුණාය.
"මං ඔයාගෙන් අහන්න හිටියේ. අපේ ගෙදර එනවද "
"මොකක්?" ඇය ඇස්  විශාල කරමින් විස්මයකින් මෙන් මා දෙස බැලුවාය.
"මම එයාට  කිව්වා ඔයා ගැන. එයා හරියට දුක් වුණා. ඔයා රාත්‍රී ආහාරයකට වගේ අපේ ගෙදර එනවා නම් එයා කැමතියි. පස්සේ නැන්දටත් එන්න කියමු." එයා යනුවෙන් මා හැඳින්වූයේ මගේ බිරිඳයි.
"ඔයා මොකද මං ගැන එයාට කිව්වේ. හැම දේම කිව්වද? කවුද ඔයාට අවසර දුන්නේ? ඔයා මොකක්ද මේ කලේ " සියාමා දිගටම කියවා ගෙන ගියාය.
"මට සමාවෙන්න සියාමා. මං  හිතුවේ නැහැ ඔයාට ඒකට තරහ යයි කියලා. මම ගොඩක් හිතල තමා ඒ තීරණය ගත්තේ "
"මං එයාට කරදරයක් කලේ නැහැනේ එයාට කියන්න මං ගැන. ඔයාට කරදරයක්ද මාව. මං කොච්චර සතුටින්ද ඔයාව විශ්වාස කලේ. ඔයා  ඒ විශ්වාසය බින්දනේ. "
"එයා නොදැන මං ඔයාව හමු වෙන්න එන කොට ඒක ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ නැත්ද කවද හරි. මට සමා වෙන්න ඔයාගේ හිත රිද්දුවට "
"එතකොට ඒ වෙලාවේදී අපට ඒක ගැන කතා කරන්න පුළුවන්නේ. නැහැ ඔයා සමාව ඉල්ලන්න ඕනේ නැහැ."
ඇය මදක් වෙලා වෙනතක ඇති ක්‍රීඩා අංගයක් දෙස බලා සිටියාය. ඉන්පසු දෙඅත් හිසට තබා ගනිමින්
"ඇයි පිරිමි මෙච්චර මෝඩ, ඇයි පිරිමි මෙච්චර මෝඩ " යයි දෙවරක්ම  තමාටම කියා ගත්තාය.
"මම දන්නේ නැහැ මොකක් කියන්නද කියල. මං ඔයාට මගේම සහෝදරියකට වගේ ආදරෙයි "
ඇය  මගේ අත රැගෙන ඇගේ අත්  පොකුටු කරමින් ඒ අතරේ මදක් වේලා තබා ගත්තාය. ඉන්පසු නැගී සිටි ඈ වට පිට බයේ මෙන් බලමින් වේගයෙන් මේලා පිටියෙන්   ඉවතට ගමන් කළාය . ඇය ඇගේ කලින් තිබු පුරුදු බිය ජනක වූවකගේ ගමන් ලිලාවට අවතීර්ණ වී සිටි හෙයින් ඇය පසු පස යාමට මම මදක් මැලි වුනෙමි.
එබැවින් මම වෙනත් පැත්තකින් ඇගේ ඉදිරියට පැමිණ,
"සියාමා, අපි පොඩ්ඩක් නැවතිලා කතා කරමු. මම ඔයාගේ පිටි පස්සෙන් දිව්වොත් මේ මිනිස්සුත් බලයි" යයි පැවසුවෙමි.
"පිටි පස්සෙන් එන්න ඕනේ නැහැ. මම ගෙදර යනවා" කී ඇය පය ඉක්මන් කලාය.
ඇයට යන්නට ඉඩ දී මම බලා සිටියෙමි.
කිසිම ඊමේලයකට, දුරකථන ඇමතුමකට, දුරකථන පණිවිඩයකට ඇගෙන් පිළිතුරු  නොලැබුණි.  මගේ බිරිඳ කිවේ සියාමා මට ආදරය කරන බවත් එය මෙලෙසින් අවසන් වීම හොඳ බවත්ය.

ඊළඟ වාරය පටන් ගැනුනි. සියාමා මා ලඟින් තව දුරටත් හිඳ  ගත්තේ නැත. ඇගේ පැමිණීමද සිදු වුනේ ආවාට ගියාවට මෙනි. මම ඇයට කතා කලෙමි. ඇගෙන් ලැබුනේ කෙටි ක්ෂණික පිළිතුරු පමණි. පිස්සු ඇන්ඩ්රුවා නැවතත් ඇය ළඟ හිඳ ගනිමින් කතා කරමින් කැරකුනේය.  කිසියම් දෙයක් තේරුන කලෙක මෙන් දේශනා වලට එන පාඨමාලාවේ  ඇතැම් අය සියාමා සමග ප්‍රශ්නයක් වුණා දැයි විමසුහ. මම ඒ සියලු ප්‍රශ්න කාරුණිකව මග හැරියෙමි.
ඇයට කරදරයක් නොවී මම මගේ පාඩුවේ සිටියෙමි.  අපේ වාරය අවසන් වීමට මසක් පමණ තිබේ.
දේශනා අවසන්ව සියල්ලොම නිවෙස් බලා ගොස්ය. රාත්‍රී දහයට පමණ නිසා ගණිත අංශය පිහිටි ගොඩනැගිල්ලම නිසලය. මගේ තීසිසය අධීක්ෂණය කරන ආචාර්ය වරයා හමුවී මම පස්වන තට්ටුවේ සිට පහලට එමින් සිටියෙමි. මම සාමන්‍යයෙන් විදුලි
සෝපානය භාවිතා කරන්නේ නැත. සියාමා ද එය දැන සිටියාය. ම සමග කණු කුණු ගාමින් කීප වරක්ම ඇය මා සමග  පඩි පෙළ නැග තිබේ. තුන්වන තට්ටුවේ අප දේශන සඳහා සහභාගි  වන ශාලාවේ සිට එන දොරටුවකින් පඩි පෙලට පිවිසීමට හැකිය. දෙදෙනෙක් එහි තුරුළු වී උන්හ. තරමක් උස ඒමි ඇගේ මුහුණ පහතට හරවමින් සරාගී ලෙස තොල් තද කරමින් සියාමා ව සිප ගනිමින් උන්නාය. ඒමි ගේ දෙඅත් සියාමා වටා  වෙලී ඇගේ ඉනෙන්  පහල කොටස තදින් බදාගෙන සිටියාය. මට එක්වරම සිනහ
ගියේය. මට ඇත්තටම සිතුනේ සියාමා ඒමිට ආදරය කිරීමට හිත හදා ගෙන බවයි. සියාමා ඇගේ නෙතු කොනින් මම පහලට බැස  යන අයුරු බලා සිටි බව මට පෙනුනි.
නිවසට පැමිණි මම මේ පිළිබඳව මගේ බිරිඳට පවසා  සියාමා පිළිබඳව මම සතුටු වන බව කීවෙමි.
ඇයගේ මතය වුයේ සම්පුර්නයෙන්ම වෙනත් එකකි.
"පිරිමි මෝඩයි කියල සියාමා කිව්ව කතාව ඇත්ත." ඇය සිනාසුනා ය.
"ඔයාට තේරෙන්නේ නැත්ද ? එයා ආදරේ ඔයාට. ඒකයි ඒ ඒමි එක්ක එතැන හිටියේ ඔයාට පේන්න. ඔයාට ඉරිසියා වෙලා එයා පස්සෙන් එයි කියල හිතන්න ඇති. ගෑණු එහෙම කරනවා. " ඇය නැවතත් කීවාය.
"මම නම් හිතන්නේ නැහැ එහෙම. මට හිතුනෙත් නැහැ ඒ වගේ දෙයක්. " මම පිළිතුරු දුනිමි.

ඊළඟ දින දෙකේදී ඇය පැමිණියේ නැත. ඒමි  මට කතා කරන්නට අවස්ස්තාවක් එනතුරු මා  වටා  කැරකුනාය. දේශනයක් අවසානයේ ඒමි මා අසලට පැමිණ කතා කලාය.
"එලියට ටිකක්  යමුද"?
අපි ගොඩනැගිල්ලෙන් ඉවතට පැමිණියෙමු.
"ප්‍රියාන් සමාවෙන්න. සියාමා  තමා   මට කතා කලේ. එයා  මට කැමැතියි කිව්වා. "
"ඒමි  මායි  සියාමයි අතරේ තියෙන්නේ හෝ තිබ්බේ මිත්‍රත්වයක්. ඔයයි එයයි අතරේ මොනවා වුනත් මට ඒක  ප්‍රශ්නයක් නෙමේ. හැබැයි ඔයාට පෙම්වතියක් ඉන්නවනේ. එයා  දැන ගත්තොත් නම් ඒක  ප්‍රශ්නයක්." මම කීවෙමි.
"ඒකනම්  දැන් පොඩ්ඩක් හිර වෙලා. එයා වෙන තැනකට වැඩට ගියානේ. ඒක  නෙමේ එදා අපි අතරේ මුකුත් වුනේ නැහැ. "කියමින් ඇය ඇසක් ඉඟි මැරුවාය.
"ඇත්තටම මට දැන  ගන්න ඕනේ නැහැ " මම කීවෙමි.
"නැහැ. මේකයි. සියාමා මගේ කාමරේ හිටියේ එදා රෑ. එයා  අඬන්න  ගත්ත. මම වයින් ටිකක් දුන්න. බිව්වෙත් නැහැ. මාවත්  බදාගෙන නිදාගත්තා. එයාව තුරුළු කරගෙන ඉන්න කිව්වා. මට නින්ද ගියා. තුනට විතර මට ඇහැරුණා. එයා  ආයෙත් මේසේ  ගාව  ඉඳගෙන අඬනව. මට දුකයි ප්‍රියාන්. ඔයා  එයත් එක්ක ආයි  යාලුවෙන්න. "  ඇය  කීවාය.
"ඒමි, මං  හිතන්නේ නැහැ එයා  අඬන්නේ මම නිසා කියල. ඒක  එයාගේ අතීතයට සම්බන්ධ දෙයක්. මට කියන්න බැහැ . මම එයත් එක්ක තරහ වෙලත් නැහැ.  මට කතා කරන්න විධිහක් නැහැ. එයා  ඊමේල් එකකට වත් උත්තර දෙන්නේ නැහැ "
"ඇත්තද? මටත් එහෙමයි. එකම පණිවිඩයකටවත් උත්තර නැහැ. එදා උදේ මගේ කාමරෙන් යනකොට කීවා  රෝහලකට යන්න තියෙනවා කියල "
"ආ, එයාගේ නැන්දට පිළිකාවක් තියනවා කියල කිව්වා. ඒකට ඇඬුව ද  දන්නේ නැහැ. ඔයාට ස්තුතියි මට කිව්වට " මම කතාව අවසන් කලෙමි.

ඉන් දින දෙකකට පසු මට සියාමා  කතා කළාය.
"මට ඔයාව හම්බ වෙන්න ඕනෙ. අර ඔයාගෙන් ගත්ත පොත් දෙන්න "
"හොඳයි. හෙට මම විශ්ව විද්‍යාලේ ඉන්නවා"
"ඔයට එක දේශනයයි නේද , මම ඒක  ඉවර වෙන කොට එන්නම් "
ඇය මගේ කාල සටහන බලා  තිබිණි.


මම දේශන පැවැති ගොඩ නැගිල්ලෙන් එලියට එන විට ඇය ගේට්ටුව අසල බලා  සිටියාය.  අප  සෙමෙන් සෙමෙන් මහා විදිය ඔස්සේ ගමන් කළෙමු.
"ඔයාට  කොහොමද? පොත් දෙන්න හරි ඔයා මට කතා කරපු එකට මට සතුටුයි."
ඇය කිසිවක්‌  නොකියා මද දුරක්  පිය මැන්නාය.

ඉන්පසු,
"අපි නැන්දොස් එකට යමුද පිරි පිරි චිකන් කන්න" මදක්  සිනාමුසුව ඇසුවාය.
විශ්ව විද්‍යාලය පැත්තෙන් උමං  දුම්රිය පලට යනවිට වම් පැත්තේ අප පෙරදී හමුවූ  මයිල්එන්ඩ් උද්‍යානය තිබේ. එයට ඇතුළු වන දොරටුව අසල  නැන්දොස් නමින් ආපන ශාලාවක් ඇත. එහි විකුනන්නේ පුළුස්සන ලද කුකුලුමස්ය. එහි විශේෂත්වය පිරි පිරි නම් අප්‍රිකානු "කුරුළු ඇස"  නමැති මිරිස් වර්ගයෙන් සාදන සෝස් වර්ගයක් කුකුළු මස් වල තවරා ඒවා සෑදීමයි. තමන්ට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට මෙම සැර සෝස් දමා  පුළුස්සන ලද රසවත් කුකුළු මස් මෙහි මිලදී ගත හැකිය.  සියාමා මෙහි කුකුලු මස් කෑමට  ප්‍රිය කළ  නිසා සිසුන් කීප දෙනෙකු සමග අප එහි නිතර ගියෙමු.
අප එයට ඇතුළු වී ආහාර ඇනවුම්  කළෙමු. ඇය  මගේ පොත් ටික මට දුන්නාය.
 "ඔයාට ඉවර නැහැනේ පාඨමාලාව. තව ටිකක් තියාගෙන දෙන්න. " මම කීවෙමි.
"නැහැ එපා. ඕන වෙන්නේ නැහැ" ඇය කීවාය.
"ඔව් ඔයාට පුස්තකාලයෙනුත් පොත් ගන්න පුළුවන්. සමහර වෙලාවට හැබැයි පොත් නැහැ හැමෝම අරන් යන නිසා"
ඇය මා  දෙස නිසලව බලා  සිටියාය. අපේ ආහාර  ලැබුණි. ඇය  ආහාර  ගන්නේ ඉතා සෙමිනි. මේ පිළිබඳව මම සිනා සුන වාර  අනන්තය. ඇය කීවේ ඇය ආහාර  මට වඩා රස විඳින බවයි.
"මම හිටිය ගෙදර බාල්ක එකක සමහර විට අපව බැඳලා තියනවා. නැත්නම් ජනෙල් පොලුවල . ඊට පස්සේ .."
"සියාමා , ඔය හිංසනය ගැන කතා කරන්න කරන්න එපා තව දුරටත්. ඔයාට විෂාදය ඇති වෙන්න පුළුවන් ආයේ." මම ඇය  ගේ කතාව අතරමග නැවත්වීමි.
"මම කෑම ගැන කතා කරන්න  හැදුවේ...... "  ඇය  අහිංසක ලෙස පැවසුවාය.
මම නිහඬ වීමි.
"අපව ලණු  වලින් බැඳලා තියෙද්දී උන් කනවා. ගුලාල් නුත් සමහර වෙලාවට එකතු වෙනවා  අනිත් මුර කාරයෝ එක්ක. අපි බඩ  ගින්නේ බලන් ඉන්නවා. සමහර වෙලාවට  කුකුල් කටු, මස් කටු, මිරිස් කරල් අපි දිහාට විසි කරනවා. අපි සමහර
වෙලාවට උන්  නින්දට ගිහාමත්  එහෙම්ම ඉන්නවා බඩ  ගින්නේ. ෆරීඩා ඇවිත් ලිහනකම්ම. මම හිමින් කන්නේ ඒකයි. රස විඳින්න. මම ආපු කාලේ අවුරුදු කීපයකට පස්සේ නැන්ද මාව උත්සව වලට අරන් ගියා. මට මිනිස්සු කෑම විසි කරනවා,  බාගෙට කාල දාල යනවා බලන්න බැහැ. අනික පිරිමි ගාව ඉන්න බයයි. පස්සේ නැන්ද නැවැත්වුවා මාව  එක්ක යන එක. විශ්ව විද්‍යාලේ ඉගෙන ගන්න කොට තමා  ඒ ගතිය නැති වුනේ "
"මට තේරෙනවා.ඔයා  හිමින් කන්න. මට ඕන තරම් වෙලා තියනවා. "
කෑම අවසානයේ අතුරුපසට මම චොකලට් චීස්කේක් ගත්තෙමි. පැණි රස වුනත්  මම ඉතා කැමති එම අතුරු පසට ඇයද ප්‍රිය කළාය.
"අපි දෙන්න හොඳ මිත්‍රයෝ. ඔයා හරි.  ඔයා මගේ වැඩිමහල් සහෝදරයා." ඇය  කීවාය.
"ඒකනේ. මගේ මව් භාෂාවෙන් වැඩිමහල් සහෝදරයාට  කියන්නේ අයියා. බාල  සහෝදරියට කියන්නේ නංගි."
"අපේ නංගිට කියන්නේ චෝටා බෝනා. ආයා, නැන්ගි කියන එකත් ලස්සනයි."
"ආයා කියන්නේ ළමයි බලා  ගන්න නැනීට මනුස්සයෝ. නැන්ගි නෙමෙයි නංගි". ඇය සුන්දර ලෙස සිනා සුනාය. ප්‍රීතිමත් මොහොතක් ගෙවී ගියේය.

ඇය වැලමිට හරියෙන් මගේ අත  හරහා ඇගේ  අත දමාගෙන ගමන් කළාය. අපි බස් නැවතුම් පලට ගියෙමු. ශීත  සෘතුවේ පැමිණීම සිහිපත් කරමින් සෙමින් සෙමින් සීතල වැස්සක් පටන් ගති. අපි බස් නැවතුම් පලේ ගුලිවී සිටියෙමු. බසයක් දෙකක් නික්ම ගියේය. ඇයට  යාමට අවශ්‍යතාවයක් නැති සෙයකි.
"මම ඊළඟ බස් එකේ යනවා " ඇය  මදක් මදෙස බලා  සිට කීවාය.

බසය පැමිණියේය. වැඩි සෙනගක් නැති වුණත් රියදුරු තම වේලාව  එනතුරු මේ නැවතුම්  පලේ සිටීම සාමාන්‍ය දෙයකි.
ඇය "මම යනවා " කියමින් මගේ කම්මුලට හාද්දක් දුන්නාය. ඉන්පසු අමතක වුනාක් මෙන් නැවත හැරුණු ඇය ඇගේ සිනිදු තොල්පෙති මගේ තොල් අතර තබා මොහොතක් සිටියාය. මම එතනම ගල් වුනෙමි. මගේ අත මිට මොලවා ඇගේ අත්  දෙකට තබා "ආයා (අයියා) සමා  වෙන්න " කීවාය. ඉන්පසු බසයට නැග ගත් ඈ මා එළියේ සිටි පැත්තේ වාඩිවී රියදුරු බසය පණ ගන්වනතුරු සිටියාය.
බසය ඇදී යද්දී අගේ අතට හාදුවක් දී එය බසයේ විදුරුවට අලවාන්නක් මෙන් අත තැබුවාය. ඒ මුහුණ ශෝකයන් පිරි තිබුණි. ඒ දෙස බැලු මට දිව ගොස් බසයේ එල්ලීමට සිතුනි. නමුත් මම සිත තද කර ගතිමි. මේ ඇය මා  හමුවන අවසාන වතාව දෝ යයි සිතුනි.
එය එසේම විය. ඇය  නැවතත් නිහඬ වුවාය. කිසිම ඊමේලයකට, දුරකථන පණිවුඩය කට පිළිතුරක් නොලැබිණි. ඇයට අවහිරයක් යයි සිතා මම ඊමේල් යැවීම හෝ කතා කිරීම  නතර කලෙමි.

මගේ තීසිසය ඉදිරිපත් කල පසු විශ්ව විද්‍යාලයට යාම නතර විනි. උපාධිය ලබා අවුරුද්දකුත් මාස  ගණනක්  ගෙවී ගියේය. තීසිසය අධීක්ෂණය කළ  ආචාර්යවරයා ගෙන් ඊමේලයක් ලැබුණි.



සත්වන කොටස 







Tuesday, 7 July 2015

සියාමා 5 - වධ ගෙයින් නිදහසට ඉගිලුණු කිරිල්ලිය


පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
සිව්වන කොටස 
අවවාදයයි: ඔබ අවුරුදු දහ  අටට අඩු නම් මෙය ඔබට කියවීමට සුදුසු නැත.  කරුණාකර ඉවත් වන්න.

අපේ දේශනා වාර අවසන් වන සමහර අවස්ථාවල ඒ අසල පබ් හෙවත් බීම අවන්හලට ගොඩ වැදී  බියර් වීදුරුවක් හෝ පලතුරු යුෂ වීදුරුවක් බොමින් සංවාදයේ යෙදීමට පන්තියේ බොහොමයක් වැඩිහිටි ශිෂ්‍යයන් මෙන්ම තරුණ ශිෂ්‍යයන්ද  පුරුදුව සිටියහ. බොහෝ විට මේ සංවාද වල තාරකා ගැන අලුතින් සොයන ග්‍රහලෝකයක් ගැන මෙන්ම දේශපාලන මාතෘකා ද සාකච්චා විය. ඒමි වැඩිපුරම කතා කල දර්ශනවාදය ගැනයි. හේගල්, කාන්ට් මෙන්ම අක්‍රිල් , අයර් හා ෆ්‍රොයිඩ් ගැනද ඇය කතා කලාය. සියාමා මනෝ විශ්ලේෂණය ගැන සංවාද වලට  දැඩි වුවමනාවකින් සහභාගී වූවාය.
 විභාග අවසන් වන දිනයේ තිබුනේ එක විෂයක් පමණි. අපි සියල්ලෝම නැවතත් බීම අවන්හලකට පැමිණියෙමු. සුපුරුදු පරිදි දේශපාලනය හා දර්ශනවාදය ගැන කතා කරමින් සිටියදී සියාමා මා කරා ආවාය .
"මට  යන්න ඕනේ "
"ඉතින් ඔයා යන්න. අපෙන් අහන්න ඕනෑය ? " ඇන්ඩ්රු විහිළුවට මෙන් පැවසුවේය.
"ප්‍රී  මාව  බස් එක ගාවට එක්ක යනවද? " ඇය කෙලින්ම මගෙන් ඇසුවාය.
"හා" යයි පිළිතුරු දුන් මම නැවත අවන්හලට එන බව අනිත් යහළු සිසුන්ට පවසා සියාමා සමග එලියට පිය මැන්නෙමි.
"පහුගිය දවස්වල මම හුඟක් කල්පනා කලා මගේ ජිවිතේ ගැන. ඔයාව හම්බ වෙච්ච එක.  හෙට අදේවවාදී සංගමේ රැස්වීමක් තියෙනවා. මට සමහර වෙලාවට හිතෙනවා ඔයාව මට හමු වෙන්න තිබ්බ කියල. "
"ඒ කියන්නේ ඔයාට හිතෙනවද අදේවවාදී සංගමයට ගියත් සමහර දේවල් සිද්ද වෙන්නේ කලින් කවුරු හරි හදපු සැලසුමකට හරි කර්මයකට හරි කියල"
"මං දන්නේ නැහැ.  මාව පැහැරගෙන ගියායින් පස්සේ වෙච්ච් දේවල් ඔයා දන්නේ නැහැනේ."
"මට දැන ගන්න ඕන වුනත් ඔයා අර විධිහට වේදනාවට පත් වෙනවා  බලන්න මට අමාරුයි. සමහර විට ඔයා  පුළුවන් තරම්  ඕවා අමතක කරලා දාන්න. ඔයා  මානසික සායන වලට  හෙම ගියේ නැත්ද?"
"ඔයා හරි කරුණාවන්තයි. මං ගියා ප්‍රී. ඔයා  හිතන තරම් ලේසි නැහැ අමතක කරන්න.  අපි යමුද උද්‍යානයට?"
"තවම ඉර එලිය නම් තියෙනවා. නමුත් තව ටිකකින් රෑ වේවි"
"කමක් නැහැ. මේ රටේ මම භය නැහැ. ඔයත් ළඟ ඉන්නවනේ. මට සැනසීමක් ඒ බංකුවේ ඉඳගෙන ඉන්න එක. "
"ඔයා දන්නවද එදා උන් මාව අරන් ගියේ ලොකු ගෙදරකට. මාව බිමක දාල රෑ එහෙම්ම තිබ්බ  මූණ වහපු උරේ අයින් කරලා.  උදේ මට කන්න පාන් දුන්න ඩාල් එක්ක (පරිප්පු විශේෂයකි)".

අප උද්‍යානයට පැමිණ සුපුරුදු බංකුවේ වාඩි වුනෙමු.
"එතන තව ගෑණු ළමයි, මට වැඩිය වැඩිමල් අය හය හතක් හිටියා. පිරිමි ළමයි දෙන්නෙකුත් හිටිය. මගේ වයසේම වගේ කියල හිතුනේ. හැමෝම හිටියේ භයෙන් වගේ. වැඩි කතාවක් නැහැ. මගේ අම්මගේ වයසේ ගෑණියෙක් හිටිය.  මට කන්න  දුන්නෙත් ඒ ගෑනි. මම හිතුවේ මම ඉන්නේ අම්ම තාත්ත නැති ළමයි ඉන්න නිවසෙක කියල. අපේ අම්ම එහෙම නිවාස ගැන කියල තියෙනවා. "

පොලිස් රථයක් නලාව හඬවමින් වේගයෙන් ඉගිල ගියේය. ඇය මොහොතකට කතාව නැවත්වුවාය.
"හවස තමයි මට තේරුනේ. මාව දුලාල් ඇවිත් එක පාරටම ඇදගෙන ගියා නාන තැනට. ඒක ගේ ඇතුලේ එලියට එන්න තිබුනේ. ලොකු ගෙයක් තට්ටු දෙකක. මාව දාල හිටියේ ඉස්සරහම තිබුන කාමරයක."
"කවුද දුලාල් "
"මං පස්සේ දැනගත්ත විධිහට දුලාල් එක මුරකාරයෙක්. නරකම එකා. මුරකාරයෝ දෙන්නෙක් හරි තුන් දෙනෙක් හරි හිටිය. මසුඩ් , නසීර් හෙම. අප බලා ගත්ත ගෑණිගේ නම ෆරීඩා. දුලාල් හැම වෙලේම උණ බම්බු වලින් හැදුව වගේ කෙවිටක් අතේ තියන් හිටියේ. ඌ මාව නාන තැනට දාල ඇඳුම් ගලවන්න  කිව්වා. මං ගැලෙව්වේ  නැහැ. අර කෙවිටෙන් ගැහුවා මට. මං කෑ ගහන්න ගත්ත. එතකොට ෆරීඩා ආවා. ඇවිත් මගේ ඇඳුම් වලින් ඇදල ඉරල වගේ ගලවල දැම්ම. මං  කවදාවත් ඒ වගේ නිරුවතින් ඉඳල නැහැ. දුලාල් බලා ඉන්දෙද්දීම  ෆරීඩා වතුර බාල්දියක් ගැහුවා මට. පස්සේ මට නාන්න දීලා උන් ගියා.  ෆරීඩා ඇවිත් මට බාච්චු ගවුමක් දුන්න. දුලාල් මාව ඇදගෙන ගියා උඩ තට්ටුවේ ලොකු කාමරයකට. මට ඒ දවස තවම හොඳට මතකයි. කාපට් දාල ලොකු පරණ ඇඳක් තිබ්බ උඩ වහලක් වගේ තිබ්බ කණු හතරක් උඩ. මේසයක් තිබ්බ කෑම තියල. කෑම මට නෙමේ."
"ඔයා  මොකක් ගැනද කියන්න යන්නේ  කියල මට තේරෙනවා. ඔයා මට කියන්න අවශ්‍යම නැහැ.  "මම කීවෙමි.

"ප්‍රියාන් මම ඇඩම්ට මේවා මුකුත් කියලා නැහැ. කොටින්ම කිසිම දෙයක් දන්නේ නැහැ  ඇඩම්. මගේ මානසික සායන වලින් හුඟක් කාලෙකට පස්සේ මට පිරිමියෙක් ගාව ඉඳගන්න වත් පුලුවන් වුනේ. ඇනා දන්නවා තරමක් දුරට. ඔයාට කියන්න හිතෙන්නේ ..." ඇය දිග සුසුමක් හෙළුවාය.
"ඔයා කියන්න. මම අහගෙන ඉන්නම්."
"එදා ආවේ පල්ලියේ ඉමාම්. ඌ දැනගත්ත මං ඌව  අඳුර ගත්ත බව. ඌ කිව්වා මාව මරණෙන් බේරා  ගත්තේ ඌ කියල. දෙවියන්ට යාඥා  කරන්න කීව ඌ මාව බේරා  ගත්ත එකට. ඊට පස්සේ එතැන තිබ්බ රොටී හා මස් කෑව. මටත් කාපන් කීව. මම කෑවේ නැහැ. ඊට පස්සේ කිව්වා මට ඇඳුම ගලවපන් කියල. මම ගැලෙව්වේ නැහැ.  ඌ මගේ ගාවට ආවහම මම ගැහුවා පයින්, දැඟලුව. කාමරේ මුල්ලට දුවල ගුලි වුනා. මම කෑ ගහල අඬන්න  ගත්ත. මූ දොර ඇරලා දුලාල්ට කතා කලා. දුලාල් ආවේ ෆරීඩා එක්ක. ෆරීඩා මගේ කකුල් දෙකෙන් අල්ලාගෙන ඉන්දැද්දී දුලාල් ඇඳුම ඇදල ගත්ත. ඊට පස්සේ මගේ කට බලෙන්ම ඇරලා රෙදි පටියකින් කට ඇරලා තියෙද්දීම දිවත් හිරවෙන්න බැන්ද . බැඳලා මාව මුනින් අතට ඇඳේ බාවල උගේ අර කෙවිටෙන් ගැහුවා. මම හු තිබ්බ. මගේ කටින් සද්දේ පිටවුනේ අමුතු විධිහට. ෆරීඩා කීව කෑ ගහන්නේ දඟලන්නේ නැතුව ඉඳපන් උඹට මැරෙන්න ඕනේ නැත්නම් කියල. ඊට පස්සේ ඉමාම් මාව දුෂණය කලා. මං කෑගැහුවා. මට මගේ තාත්තා මතක් වුණා . අනේ තාත්ත හිටිය නම් මාව බේරා ගන්නවා මුන්ගෙන් කියල."
ඇය හෙමිහිට ඇගේ හිස මගේ උරහිසට තබා ගත්තාය. මට ඇගේ බඳ වටා  අත යවා තුරුළු කර ගැනීමට සිතුනද එසේ නොකෙලෙමි. කෝපය හා වේදනාව මගේ සිතට තදින් දැනුනි. එකම දිනයේ දෙවතාවක් හිංසාකාරී ලෙස නිරුවත් කරවූ කාන්තාවකට කිවීමට දෙයක් නැතිව මම ලත වුනෙමි.

ඉන්පසු ඇය කීවේ මාසයක් පුරා නොයෙකුත් මිනිසුන් අතින් ඈ ලද හිංසනයයි. ඇය අලුතින් ගෙනා බව අවට පිරිමින් අතර පැතිර තිබුණි. ඒ නිසා වැඩිම ඉල්ලුම වී තිබුනු,  වැඩි විය පැමිණුනත් තවමත් දරුවකු වූ ඇය දිනපතාම දුෂණය වූවාය.

"ෆරීඩා දරුණුයි වගේ පෙනුනත් පස්සේ මට තේරුණා ඇය අපට අනුකම්පා කරන වග. මට වේදනාව යන්න බෙහෙත් පෙති දුන්න. විකෘති විධිහට කරන එවුන් නිසා මාව මුනින් අතට දාල පිට තැව්වා. තෙල් දුන්න පාවිච්චි කරපන් කියල." ඇය කිවූ දෙය මම තේරුම් ගතිමි. මා  සිටියේ මහත් ව්‍යාකුල භාවයකිනි. ඇය සමග  කෙසේ කතා කරන්න දැයි, ඇයට කෙසේ පිළිතුරු දෙන්න දැයි සිතමිනි. මම මනෝ වෛද්‍යවරයෙකු නොවේ.  මා  ෆ්‍රොයිඩ්, ජුන්ග් හා ජැමිසන් ආදීන්ගේ  කිසියම් පොත් ප්‍රමාණයක් මානසික ලෙඩ ආදිය ගැන කියවා  තිබුනද මේ එය නොවේ.

"ඔය වගේ දේවල් අන්තර්ජාලයේ තියෙනවා. හැබැයි මිනිසුන්ට විනෝද වෙන්න අසභ්‍ය වෙබ් අඩවි වල. මම හංගන්නේ නැහැ මමත් බලල තිබෙනවා. දැන් මට හිතෙනවා මිනිස්සු  මේවගේ දේවල් වෙනවා කියල එක්කෝ විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. නැත්නම් විශ්වාස කලත් ගණන් ගන්නේ නැහැ. අර විනෝදය සපයන වෙබ් අඩවි, වීඩියෝ වගේ දේවල් වලින් ඒ තත්වය ඇති කරලා තියනවා."
"මං  හිතන්නේ නැහැ එතනට ආපු එකෙක් වත් වෙබ් අඩවි බැලුව කියල ප්‍රියාන් " ඇය ඉතා සන්සුන්ව කීවාය. ඇගේ සන්සුන් බව මට විමතියක් ඇති කළේය.

"මේ ගේ තිබුනේ තවත් අසල්වැසියෝ ඉන්න තැනකද? පැනල යන්න වත්........ " වයසින් අඩු ගැහැණු ළමයෙකුට එසේ කල නොහැකි බව දැන දැනත් ඇසුවෙමි.
"මං දන්නේ නැහැ. ජනේලෙන් බලන කොට නම් ගෙවල් තිබ්බේ නැහැ. ගේ පිටි පස්සේ කැලයක් වගේ කෑල්ලක් තිබ්බේ. ලොකු ගස්  තිබුන. පැනල යන්නේ කොහොමද? ඒකට එනවා පොලිස් කාරයොත්. දුලාල්  කිව්වේ එහෙමයි. එහෙම එකෙක්  වෙන්න ඕනේ එනවා මාසෙකට සැරයක්. ඒක ඌට දෙන කප්පමක් වගේ. ඌ හරිම දරුණුයි. අර හිටපු පිරිමි ලමයි දෙන්න ගෙන් කවුරු හරි කෙනෙකු ටයි ගෑණු ළමයි දෙන්නෙකුට තුන් දෙනෙකුටයි යි ඌ ආවම  හැමදාම ගහනවා.  අපි දෙවියන්ට යදිනවා ඌ ට අහුවෙන්න එපා කියල. දුලාල් තමා තීරණය කරන්නේ කවුද යන්නේ කියල ඌ ගාවට. මාවත් අහු වුණා කීප දවසක්. මායි අබිදායි ජෙහාන් කියන පොඩි කොල්ලයි. ඌ අපව නිරුවත් කරලා පටියෙන් හා කෙවිටෙන් ගහනවා. හැමෝම  ඌට බයේ ගෙයි පහල පිටු පස කොටසේ ඇතුලේ වටේට  දුවනවා. ඌ කරන්නේ  හිනා වෙන එක. ඌට ඒක විනෝදයක්. අනික එතන අනිත් උනුත් අපට හරියට ගහනවා. මේ..."
ඇය සෙමෙන් ඇගේ වම් අත පැත්තෙන් බ්ලවුසය උස්සා ඉනට මදක් ඉහල තැනක් පෙන්වූවාය.  කළු පාටට හුරු වටයක් සහිත අඟල් දෙකහමාරක් පමණ දිග අඟලක් පමණ පළල කැළලක් තිබුණි. කැළැල මැද  උඩට ඉස්සුණු මස සහිත   අලුත් හමක් පැහැදිලිව පෙනුනි.

"මේක හොඳ වුනේ නැති තුවාලයක්. මම බිම ගුලිවෙලා මේ පැත්තටමයි හැරෙන්නේ. උන් ගහන්නේ  ඒ නිසා මෙතන්ටමයි. හොඳ වුනේ හුඟක් පස්සේ. එක පාරක් අබිදා පැනල යන්න  හැදුව  අනිත් වැඩිහිටි කෙල්ල ශර්මිලාත් එක්ක. දෙන්නම ගහේ  බැඳලා ගැහුවා. ගුලාල් හා නසීර් වරින් වර ගැහුවා. දවස පුරාම. උන් දෙන්න විලාප දුන්න හැටි අහගෙන ඉන්න බැහැ. කවුරුත් ආවේ නැහැ බේරන්න. ඇඳුම් හෙම ගැලවිලා තිබුණ. එතැන ගිනි අව්ව. මට පස්සේ අබිදා කිව්වා වතුර ඉල්ලුවම උන් මුත්‍ර කරලා තිබ්බ බීපන් කියල. "
ඇය ඉන්පසු තවත් දිගින් දිගට විස්තරයක් කලාය. අසා  සිටීමට අපහසු එම විස්තර අමතක කිරීමට මට දැඩි ලෙස අවශ්‍යව තිබුණි. මේ  සැබෑවක් නොවේ යයි ද ඇය මගේ
අනුකම්පාව අයැදීමට කියන දේවල් යයිද වරක් සිතුනි. ඇය වරින් වර මගේ අත රැගෙන සිප ගත්තාය. ඇය එසේ කලේ ඇයි දැයි මට නොවැටහුනි. වරින් වර ඇය හැඳගෙන සිටි ගිම්හාන කබාය සීතලට හසු වුනාක් මෙන් තද කර ගත්තා ය.

"ඉතින් ඔයා එංගලන්තේ ආවේ කොහොමද " පැයකට හමාරකට පසු මම ඇසුවෙමි.
"මගේ නැන්දා හොයල තියනවා මාව. ආච්චිත් එදා ගින්නටම අහු වෙලා. සීයා ඈත ගමක හැංගිලා අම්මගේ පැත්තේ නෑදෑයෝ ඉන්න තැනක. දෙන්නම මාව  හොයලා. අහල පහල අපට හිතවත් අය කියලා  මම අරන් ගිය ගේ හොයාගෙන. නැන්දා තමයි මගේ එකම භාර කාරයා කියල නීතිමය අයිතිය අරගෙන බ්‍රිතාන්‍ය තානාපති කාර්යාලයට දන්වලා . නැන්දා වෙන කෙනෙකු හරහා දුලාල් හොයාගෙන පවුම් පන්දාහක් විතර පොරොන්දු වෙලා. මේ ගේ අයිති අර පක්ෂයේ දේශපාලනඥයෙකුට. අර අපිව එක පාරක් අරන් ගියේ. "
ඇය  ඒ පිළිබඳව කිවූ බව මට අමතක නැත. එක්තරා දේශපාලනඥයෙක් දිනූ  පසු ඔහුගේ ළඟම සිටි මැරෑටි අනුගාමිකයන්ට ඔහු සංවිධානය කල සාදයේ එක සංග්‍රහයක් වුයේ මේ නිවසේ සිටි ළාබාල තරුණියන් සමුහයයි. එදා රාත්‍රියේ මඩුවක ගාල්  කර හුන් ඔවුහු නොවිඳිනා දුක් වින්දහ.
"ගුලාල් සල්ලි අරගෙන පැනල යන්න ලෑස්ති වෙලා. මුළු මුදල දෙන්න පොරොන්දු වෙලා තියෙන්නේ මාව  නැන්දට දුන්නම. දුලාල් මේකට කැමති වුන එකත් පුදුමයි. නමුත් පවුම් පන්දාහක් කියන්නේ ලොකු ගානක්. දුලාල්ට ජිවිතේට හොයා ගන්න බැරි ගාණක්. නැන්දා ආවේ බ්‍රිතාන්‍ය තානාපති කාර්යාලයේ තානාපති නිලධාරීන් දෙන්නෙක් එක්ක. එක්කෙනෙක් ගැහැණු කෙනෙක්. මාව  රෑ හොරෙන්ම දාගත්ත කාරයකට. පැය දෙක තුනකට පස්සේ අපි ඩකා වල. මම හිටියේ ජෝ... කියන නිලධාරියාගේ නිවසේ. නැන්දට මගේ ඡායාරූප තිබ්බේ නැහැ. වීසා වලට  මගේ ඡායාරූප අරගෙන, මගේ තිබ්බ තුවාල වලට  බෙහෙත් දාල  අපි සති එකහමාරක් විතර හිටිය. හැංගිලා වගේ හිටියේ.  මගේ වීසා ආවහම ඒ නිලධාරීන් දෙන්නම ගුවන් තොටුපලට ආවා ඇරලවන්න. ඔවුන් අප ගුවන් යානයට නගිනකන්ම  හිටිය. " ඇය මදකට නිශ්ශබ්ද වූවාය.

"මේ වගේ දෙයක් මිට මාස  දෙක තුනකට උඩදී වුණා. ඒ කියන්නේ තාත්ත කෙනෙක් අවුරුදු 15 දියණියක් අරන් ගිහින් පකිස්තානෙට  බන්දල  දෙන්න එයාගේ කැමත්තට විරුද්ධව.  ඒ ළමයා  කොහොම හරි හිර කරලා හිටිය කාමරේ ජනේලෙන් පණිවුඩයක් දීල පාරේ යන කෙනෙකුට. බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයෙක් ඒ ගෙදර හිර කර ගෙන ඉන්නවා කියල. කෙල්ලගේ වාසනාවට අර මනුස්සය කොහොම හරි ඒක  තානාපති කාර්යාලයට යවල. තානාපති නිලධාරීන් සම්බන්ධතාවයක් හදා  ගෙන රෑ  වෙලාවක ගිහින් ඒ ළමයව මුදා ගෙන එංගලන්තෙට ගෙනල්ල. හුඟක් හොඳ වැඩක්. " කියූ මම,
"ඔයාගේ සීය ත් ආවද?" යයි ඇසුවෙමි.
"සීයා ආව ඊට පස්සේ මාසේ. අපි තුන්දෙනා හුඟක් සතුටින් හිටිය. සීයා නැති වුණා  අවුරුදු කීපයකට කලින්. එයා ගොඩක් දුකෙන් හිටියේ. "
යන්තම් සිරිපොද වැස්සක් පටන් ගති. වැසි කාලය ලන්ඩනයට එළඹ තිබේ.
"අපි යමුද " මම  ඇසුවෙමි.
"යමු" බෑගය අතට ගනිමින් ඇය නැගිට්ටාය.
මම මගේ  හිස කබායට ආඳා ඇති  හිස්වැස්මෙන් වසා ගතිමි.
ඇය එය ඇද පහලට දැමුවේ සිනාසෙමිනි. "මට එකක් නැහැනේ. පොඩ්ඩක් තෙමුනම මොකද "
ඇගේ සන්සුන් බව මගේ විස්මයට හේතු විනි.
"ඔයා හරිම නිර්භීත ධෛර්යවන්ත කෙල්ලක්, තරුණියක්. ඔය ඔක්කොමත් වෙලා පස්සේ උපාධියකුත් අරන් රස්සාවකුත් කරන්න. දැන් ශාස්ත්‍රපති උපාධිය කරන්න. මට හිතා ගන්නත් අමාරු තරම්. ඔයා ට බංගලා දේශ් වලදී ඉංග්‍රීසි පුලුවන්ද?"
සියාමා මා දෙස බලා සිහින් මදහසක් පෑවාය. ඒ මන්දස්මිතය මගේ හද කැළඹුවේ  ඒ හා සමගම සැඟවුණු ශෝකී ස්වභාවයක්ද මට දැනුනු හෙයිනි.
"තාත්ත අපට ඉංග්‍රීසි ඉගැන්වුවා ඒ කාලේ දන්නා තරමින්. මම මාස හය හතක් අර ගෙදර හිර කරලා හිටි  කාලෙ මුකුත් කලේ නැහැ. නමුත් ලන්ඩන් වලදී නැන්දා ඉගැන්වුවා. පස්සේ ටවර්  හැම්ලට් නගර සභාවෙන් මුදල් ගෙවන පාඨමාලා වලට  ගියා. ආණ්ඩුවේ සෞඛ්‍ය සේවයෙන් ගෙවන මානසික සායන වලට ගියා. මුලදී මට ඉස්කෝලේ වැඩ අමාරු වුනා. නමුත් ගොඩක් උදව් ලැබුන." ඇය දැන් ඇවිදින්නේ වැඩිපුර පිටුපස නොබලමිනි.
"මේ රට ඒ අතින් හරි හොඳයි. නොමිලයේ ඒ වගේ උදව් ගොඩක් ගන්න පුළුවන්. දැන් මට තේරෙනවා ඇයි ඔයා වට පිට බල බල හැම වෙලාම පාරේ යන්නේ කියල ඉක්මනට. බය වගේ එකක් තවම තියෙනවද?"
"මම මෙහෙ ඉන්නේ ඇත්ත නමින් නෙමේ ප්‍රියාන්.  මගේ නම වෙනස් කළා නැන්දා.   අක්බාල් ගේ නෑදෑයො වගේම අන්තවාදී ජ....පක්ෂයේ එවුනුත් ඉන්නවා. උන් මහා රෞද්‍ර මිනිස්සු. "
"මට හිතා ගත්ත හැකි. ඔයාගේ තාත්ත අක්බාල් මරපු එක මම විනිශ්චය කරන්න යන්නේ නැහැ. ඔහු තිබුණු  ආවේගයට එහෙම කරන්න ඇති. ඔයා කතාව  කියද්දී මට වුනත් හිතුන මැෂින් ගන් එකක් අරන් ගිහින් උන් ඔක්කොටම වෙඩි තියල දාන්න.  අර අනිත් ගෑණු ළමයිනුත් පිරිමි ළමයිනුත් පව් නේද? "
"මම දන්නා විධිහට නැන්දා ඩකා පොලිසියට දැන්වුවා. මම මෙහෙ ගෙනාවට පස්සේ. මං  හිතන්නේ නැහැ මුකුත් වුණා කියල. "
අප බස් නැවතුමට පැමිණියෙමු. වැස්ස මදක් තද වූයෙන් අප නැවතුම ඇතුලට ගුලි වුනෙමි. ඇය මා දෙස බලා  ගත් වනම සිටියාය. මම  ආයාසයෙන් සිනා සුනෙමි. ඇය අතක් මගේ පපුවට තබා ගනිමින් මදක් හේත්තු වූවාය. බසය නැවතුමට පැමිණුනි. නැවතුමේ සිටි දෙතුන් දෙනා ඇතුලට යද්දී ඉදිරියට නැඹුරුවූ ඇය මගේ කම්මුල තදින් මිනිත්තුවක් පමණ සිප ගත්තාය. මම ව්‍යාකුල භාවයෙන් සිටියදී බසයට ගොඩ වුනු ඇය, බසය නැවතුමෙන් ඇදී යද්දී මා  නැවතුමේ සිටි පැත්තට හැරවී ගෙන බලා සිටියාය.

මතකයේ තදින් රැඳුනු  ඒ සැඳෑවෙන්  අනතුරුව ඇය කලේ මට ඊමේලයක් දෙකක් එවීමයි. ඊළඟ වාරය පටන් ගැනීමට මාස දෙකක් පමණ ඇති නිසා මා හමුවීමට ඇයට අවශ්‍යව තිබුණි. නමුත් මට තිබුනේ පැකිලීමකි. අවාසනාවකට මෙන් අප දෙදෙනා එකිනෙකා  තේරුම් ගත්තේ වැරදි විධිහටද?
තීසිසය සඳහා ඊලඟ වාරයේ සිට සොයා බැලිය යුතු හෙයින් මට කාල  වේලා  මදි විය. පවුලේ අය සමග නිවාඩුවකට ද යා යුතුව තිබුණි. අන්තිමේදී මම ඇය හමුවීමට තීරණය කලෙමි.

සයවන කොටස 





Thursday, 2 July 2015

සියාමා 4 - අනන්තයක තනි වුනු සිත

පළමුවන කොටස.
දෙවන කොටස 
තුන්වන කොටස 
අවවාදයයි: ඔබ අවුරුදු දහ  අටට අඩු නම් මෙය ඔබට කියවීමට සුදුසු නැත.  කරුණාකර ඉවත් වන්න.

අපට පාඨමාලා  ප්‍රශ්න පත්‍ර විසඳීමට තිබුණි. සමහර ඒවා වල ගණිතමය ප්‍රශ්න විසඳීම ඉතාමත් අපහසුය. විෂයට අදාළ කරුණු දැන  ගත්තත් ප්‍රශ්නය  හරි හැටි නොතේරීමේ අවදානම තිබුණි. වෙලාව ඇති සිසුන්, ඒ සඳහා දේශන කල ගුරුවරු සංවිධානය කල උපකාරක පන්ති වලට ගියත් රැකියා කරන අපට  එසේ කිරීමට නොහැකිය. ඒ නිසා රෝලන්ඩ්, මා සහ තවත් සිසුන් දෙදෙනෙකු සෙනසුරාදා උදය දිනවල පුස්තකාලයේ රැස්වී එකතුව කෝර්ස් වර්ක් කිරීමට සිතා ගත්තෙමු. පළමුවන දිනය  ප්‍රශ්නයක් නැතිව ගෙවී ගියේය. සියාමා ට අසනීප ගතියක් හේතුවෙන් එයට පැමිණීමට නොහැකි විනි.  දෙවන්නට සියාමා ද එක් වුවාය.  ඇය සාමාන්‍යයෙන් බටහිර ඇඳුම්  පැළඳ සිටියත් එදා ආවේ ඉන්දීය ඇඳුමකින් සරසි ගෙනය. සල්වාරය සමග රත් පැහැති ඔවුන්ගේ බාච්චු වැනි සිල්ක් කලිසමකින් හා කහ පාට සිල්ක් උඩුකය වැසුණු  ඇඳුමකින් සැරසී  සිටි ඇය ඉතාමත් පියකරුව පෙනුනි.
දෙදෙනෙකුට එදා ඒමට නොහැකි වුනු අතර රෝලන්ඩ් හා අප දෙදෙනා  පමණක් හැකි ආකාරයෙන් ප්‍රශ්න කීපයකට විසඳුම් සොයා ගතිමු.  දවල් වන විට නිවෙස් බලා යාමට සුදානම් වීමු. රෝලන්ඩ් ඔහුට උත්සවයකට යාමට ඇති බව කියා කලින්ම සමු ගත්තේය. අප දෙදෙනා පුරුදු පරිදි මයිලෙන්ඩ් උද්‍යානය අසල බුෆේ ක්‍රමයට ආහාර තිබු ඉන්දීය ආපන ශාලාවකින් දහවල ආහාරය ගතිමු.

ඉන් පසු අප කලේ උද්‍යානය තුලින් ගමන් කිරීමයි. උද්‍යානය අසල ග්‍රොව් මාවත අසලින් කෙලින්ම ගිය විට වික්ටෝරියා  උද්‍යානය නමැති අක්කර 200 පමණ විශාල නැගෙනහිර ලන්ඩනයේ  පිහිටි සුන්දර  උද්‍යාන යටද පිවිසිය හැකිය. කොළඹ  නගරයේ පිහිටි විහාර මහා දේවි උද්‍යානය යටත් විජිත සමයේ නම් කර තිබුනේ වික්ටෝරියා උද්‍යානය නමිනි. මෙය ඉංග්‍රීසින් විසින් නිම කරන ලද්දේ නැගෙනහිර ලන්ඩනයේ වික්ටෝරියා උද්‍යානය අනුව යයි මතයක් පවතී. කුඩා කල මව සහ සහෝදර සහෝදරියන්  සමග "වික්ටෝරියා පාක් " එකට ගිය විට ලිස්සන ඔරුවේ පහළට රූටා ඒම, සීසෝ පැදීම,  ගසක්  උඩ සාදා තිබු ලී  නිවස ට නැගීම අඩිය මගේ සෙල්ලම් අතර විය. ඒ මතකය නිසාදෝ  ලන්ඩනයේ වික්ටෝරියා  උද්‍යානයට මම පවුලත් සමග නිතර යාමට පුරුදුව සිටියෙමි.

වික්ටෝරිය උද්‍යානයට ඇතුළු වීමට ප්‍රසිද්ධ ගේට්ටු 19ක් එය වටේටම පිහිටා  ඇත. සියාමාත් මමත්  ක්‍රවුන් ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට පිය මැන්නෙමු. එහි ඇති පැවිලියන් එකඅසල සුන්දර දිය පොකුණක් ඇත. සෙනසුරාදා නිසා පවුල් කිහිපයක්ද විය. අපි එහි සෙනග නැති පැත්තක බංකුවක වාඩිවී පොකුණ දෙස බලා  සිටියෙමු. ඈතින් ඇසෙන ළමුන්ගේ හඬවල් කීපයක් ඇරෙන්නට වටපිටාවේ  සන්සුන් සහ නිශ්චල ගතියක් තිබිණි.

එක්වරම, අසල ඇවිද ගෙන යන ආසියාතික බන්ග්ලාදේශි යයි කිව හැකි  යුවලක ගේ කුඩා පුතාගේ බෝලයක් අප දෙසට පැමිණියේය. මම වහා  නැගිට එය පොකුණට නොවැටෙන ලෙස කකුලින් රඳවා  ගෙන ඔවුන් දෙසට  නැවත  යොමු කලෙමි. කුඩා කොලු පැටවා  සුරතල් ලෙස මට ස්තූති කළේය. යුවළද අත් වනා  මට ස්තුති කර අප පසු කල ගමන් කළහ.

මා නැවත බැංකුවේ ඉඳ ගත්  විට සියාමා ගේ දෑස් කඳුලින් පිරි තිබෙනු දුටිමි.
"මට මල්ලි මතක් වුණා "
"මල්ලි ඉන්නේ නැන්දා ගාවද" මම ඇසුවෙමි.
"මම ඔයාට කිව්වේ නැහැනේ. ඔයා දේශන වලට යන එක නවත්වන්න මට ඕනේ වුනේ නැහැ. "
"එහෙම එකක් නැහැ.  මං ඕන තරම් වෙලාවක් ඔයා ගාව  ඉඳගෙන ඉන්නම් ඔයා කැමති නම්" මා  කීවෙමි.

දැහනකට සම වැදුනාක් මෙන් මොහොතක් නිසලව සිටි ඈ කතාව පටන් ගත්තාය.

"එදා අක්ක ගේ අළු ගඟේ පා කරලා ආපු සතියම හරිම කාලකන්නි එකක්. මගේ මිලාඩ් උත්සවය ගන්න විධිහක් තිබ්බෙත් නැහැ. අම්මයි තාත්තයි මට දාගන්න සළුව විතරක් දුන්න. අක්කා නැතිව මට කිසි දෙයක ඕන කමක් තිබ්බේ නැහැ. තාත්ත වැඩට යන්නේ නැතුව තැන තැන  ගියා. අක්ක මැරූ අයට  දඬුවම් කරන්න සාක්කි හොය හොයා. හැමෝම සාක්කි දෙන්න බයයි. ජමත් - අල් ....පක්ෂය ඒ තරමට ඒ පැත්තේ බලවත්. ඩකා වලින් සිද්දිය දැනගෙන වාර්තා කරන්න ආපු වාර්තාකාරයෝ දෙන්නෙකුට හොඳටම ගහල ඔවුන් ආපු රථය ගිනි බත් කරලා තිබුන. ඉතින් මේක පුවත් පත්වල වාර්තා වුනාද කියලවත් අපි දන්නේ නැහැ. අම්මයි තාත්තයි කතා කල ඒවා විතරයි මම දන්නේ. "

මම නිහඬව සිටියෙමි. පොකුණේ ඈත සුදු හංසයෙක් දෙදෙනෙක් පාවී පාවී උන්හ.
"අම්ම කිව්වා මට ඉස්කෝලේ යන්න කියල. මට කොහෙත්ම යන්න ඕනේ වුනේ නැහැ. නමුත් මම ගියා. ඒක මහා වධයක්. කවුරුත් මාත් එක්ක කතා කලේ නැහැ. මගේ යාළුවොත් හොරෙන් කතා කලේ. තස්ලීම්, පාතිමා හෙම කවුරුත් නැති වෙලාවට ඉස්සර වගේ පුංචි රස කැවිලි හෙම මාත් එක්ක බෙදාගෙන කාල අත මිරිකලා යනවා. මම නිකන් වසංගතයක් වගේ. කොල්ලෝ හෙම අයින් වුනා මම එනකොට. උන්ගේ අම්මල කියල මම අවාසනාවන්තයි කියල. උන් කියන විධිහට මගේ අක්කට හැම දේම වෙලා තියෙන්නේ මගේ වැරැද්දෙන්."

"සමාවෙන්න මෙහෙම කියනවට. මම දන්න විධිහට සැබෑ ඉස්ලාම් දහමේ ඔය මිත්‍යා විශ්වාස නැහැ. දෙවියන් විශ්වාස කරන එක ඇරුනහම. හුඟක් ආගම්වල සර්වබලධාරී දෙවියන් හිටිය වුනත්  හින්දු,  චීන, සමහර කතෝලික අය නැකත් වගේ දේ විශ්වාස කරනවා. බෞද්ධ අය නොකළ යුතු වුනත් ලංකාවේ ඔවුන්ට තමා  වැඩියෙන්ම මිථ්‍යා විශ්වාස තියෙන්නේ  ඒ අයට. ඉස්ලාම් දහමේ ඕක නම් නැහැ."  මම පැවසුවෙමි.

"ඒක ඇත්ත. නමුත් අපේ ගම්වල මිනිස්සු ඔය වගේ දේ හරියට විශ්වාස කරනවා. සුමාන එකහමාරකට පස්සෙත් අපේ ගෙදරට තිබ්බ පීඩනය අඩුවෙලා තිබුනේ නැහැ. එදා මම ඉස්කෝලේ ඉන්නකොට පාතිමා යි තව යාළුවෙකුයි දුවන් ආව. හුස්ම අල්ලමින් ඔවුන් කෑ ගැහුවා මට. ඉක්මනට  යන්න මාකට් එක ගාව කැළේට  ඔයාගේ තාත්ත ....... "
"අනේ මම දිව්වා හුස්ම අල්ලන්නේ නැතුව. මගේ අහිංසක තාත්තාව  එල්ලලා තිබ්බ කකුල් දෙකෙන් ගහක.
තාත්තට ඇක්බල් හම්බ වෙලා මාකට් එකේදී. රණ්ඩුවක් ඇදිලා. තාත්තා අක්බල් ට කියලා පලිය ගන්නවා කියල. අක්බාල් ඔච්චම් කරලා අක්කා  හිටිය විධිහක් ගැන කියල කුණුහරපයකින්. තාත්තා  අක්බල්ට ළඟ තිබුන පිහියකින් දෙතුන් පාරක් ඇනල. අක්බාල් ළඟ හිටපු උන් තාත්තට හොඳටම ගහලා. මම යනකොටත් කකුල්  දෙකෙන් එල්ලලා ගල් වලින් ගහනවා. මිනිස්සු වට වෙලා . මම තාත්ත ගාවට දිව්වා මගේ ඔලුවටත් ගල් වැදිලා මම වැටුන. කවුරු හරි මාව ඇදල ගත්ත. අරගෙන මිනිස්සුන්ගෙන් එලියට තල්ලු කලා. දන්නේ නෑ කවුද කියල. අපේ හිතවතෙක් වෙන්න ඇති. මම ඊට පස්සේ දිව්වා ගෙදර අම්මට කියන්න. "
සියාමා කතා කලේ හුස්මක් පවා නොගනිමින් එක දිගටය. මම ඇගේ සුරත් තරයේ අල්ලා ගතිමි.

දැන් ඇගේ නෙතින් කඳුළු කඩා හැලෙන්නට  පටන් ගෙනය.  මේ අවස්ථාව බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියෙමි.
"එතකොටත් කවුද අපේ ගෙට ගිනි තියල හුඟක් දේ දැවිල ගිහින් ඉවරයි. මම කෑ ගහගෙන ඇතුලට දිව්වා පිළිස්සුනු ගේ කබලට . අම්මයි මල්ලියි......................"දිග හුස්මක් ගත්  ඈ  "අම්මයි මල්ලියි බාගෙට වගේ පිච්චිලා. දෙන්නම ජිවතුන් අතර නැහැ . මම අම්මා ගාවින් කෑ ගහගෙන ඇලවුනා. මටත් ඕන වුනේ මැරෙන්න. මම ළමයෙක්. මැරෙන්නේ කොහොමද කියලවත් මට අවබෝධයක් නැහැ."  තව දුරටත් අසා සිටීමට නොහැකි තත්වයක මම සිටියෙමි. මේ සුන්දර පුංචි ගැහැනියකට දරා ගත හැකි දෙයක්ද යන්න මගේ සිතේ මතු වුන හැඟීම යයි සිතමි.

"මං  පැය  කියක් හිටියද මතක නැහැ. කවුරුත් කතා කරන්න ආවේ නැහැ. ආච්චි කොහෙද කියල නැහැ.  එතකොට තමයි උන් ආවේ." මම කවුදැයි  නොඇසීමි.
"උන් මගේ ඔළුවට කොට්ට උරයක් දාල ගැට ගැහුවා. අත්දෙකත් එක්ක කඹේකින් බැන්ද වගේ දැනුන.  ඊට පස්සේ උස්සන් ගිහින් මොකක් හරි වාහනේකට දැම්ම."

සියාමා යටි ගිරියෙන් කිසියම් ශබ්දයක් පිට කලාය. ඇය  හඬන බවත් හුස්ම ගැනීමට ඇයට අපහසු බවත් මට සිතිනි. මෙවැනි අවස්ථාවක පිටට ගැසූ විට හුස්ම ගැනීම පහසු වේ යයි කුඩා කළ  මව විසින් උගන්නා තිබු පුරුද්දට මම ඇගේ පිටට තට්ටු කලෙමි.  දැඩි වේදනාවකින් පෙළෙමින් සිටි ඈ මගේ අතකුත් අල්ලා ගෙනම හඬන්නට වූවාය. අ ...අ...අ... ආ  වැනි ශබ්දයකින් යටි ගිරියෙන් සිහින් විලාපයක් වැනි හඬක්ද නිකුත් විනි. ඈත පික්නික් (විනෝද ගමන්)  මේස වල සිටි පවුල් දෙක තුනක් කලබල වනු මම දුටිමි. ඔවුන් මම ඇයට හුස්ම ගැනීම පහසු වෙන්නට ඇගේ  පිටට ගැසීම වරදවා වටහා ගන්නටද ඇත. එසේම එතනින් ඇවිද යන කීප දෙනෙකුද නැවතී බලා සිටියහ. කවුරුන් හෝ පොලිසියට කතා කර ඇත්දැයි මට සිතුනි. මා  සිතුවා හරිය. ග්‍රොව් මාර්ගයේ නැවැත්වූ පොලිස් කාරයකින් කාන්තා  නිලධාරිනියක හා පිරිමි නිලධරයෙකු අප දෙසට  පියමනිනු දුටුවෙමි.  එතෙක් සියාමා ගේ දෑතින්  අල්ලාගෙන සිටි මා ඇගේ දෑත අත  හැරීමට තැත් කලත් ඇය එයට ඉඩ නුදුන්නාය.
"පොලිසියෙන් එනවා. ඔයාගේ දෙමාපියන් මිය ගියේ අදයි  කියල කියන්න " මම ඉක්මනින් පැවසුවෙමි.

පොලිස් නිලධරයා "ප්ලීස් ස්ටෙප් අසයිඩ් ෆ්‍රොම් ද ලේඩි සර් ". මහත්මයා කරුණාකර මහත්මියගෙන් ඉවතට යන්න  කියා කිවේය.  මම ඉවතට ගියෙමි. මා අසලට පැමිණි ඔහු "අපට පුරවැසියෙක්  (member of public)  ගෘහස්ථ  හිංසනයක් පිලිබඳ ඇමතීමක් කර තිබෙනවා. ඔබට කියන්නට කිසිවක් තිබෙනවාද" කියා විමසීය.
ඇගේ නම සියාමා බවත් අප එක විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගන්නා  මිතුරන් බවත් ඔහුට කී  මම සියාමා ගේ දෙමාපියන් මිය ගිය දිනය අද වන නිසා ඇය අපහසුතාවයකින් පෙලෙන බවත් දැනුම් දුන්නෙමි.
මේ අවස්ථාවේදී සියාමා සමග කතා කරමින් සිටි පොලිස් නිලධාරිනිය අතින් සන් කල නිලධාරියාට කතා කලාය. ඔවුන් දෙදෙනා සුළු වෙලාවක් එකිනෙකා  සමග කතා කල පසු මටත් එතනට එන්නට කීහ. මද සිනහවකින් මා ඇමැතූ නිලධාරිනිය අවශ්‍ය නම් සියාමා ඔවුන්ගේ පොලිස් රථයෙන් ගෙදර ගෙන යා හැකි බවද  දැන්වූවාය. මේ වනවිට සන්සුන්ව සිටි සියාමා එය අවශ්‍ය නැති බවත් අප දෙදෙනා එතනින් යන බවත් අවට පිරිසට කරදරයක් වීම ගැන සමාව අයදින බවත් කීවාය. ඔබට අවශ්‍ය දෙයක් කරන්න යයි කිවූ ඔවුන් මා දෙසට හැරී  ඔබේ මිතුරිය හොඳින් බලා ගන්න යයි කියා ආචාර කර පිටත්ව ගියහ.
ඔවුන්ට කීවේ කුමක් දැයි මම ඇසුවෙමි. ඇගේ දෙමාපියන් මිය ගිය දිනය එදින බවත් ඇයට  වේදනාව උසුලා ගත නොහැකි වුන බවත්, ඇගේ හොඳම මිතුරා වන මම ඇයට උදව්වට එතැන සිටි බවත් ඇය ඔවුන්ට පවසා තිබිණි. මා ඇගේ හොඳම මිතුරා වීම ගැන ඇයට ස්තූති  කලෙමි.

එතන සිටි අය අප දෙස බලා සිටියදී අපි එතනින් හෙමිහිට ඉවත් වීමු.

වික්ටෝරියා  උද්‍යානයේ ඇවිදීමට සාදා තිබෙන මංතීරු හැම පැත්තටම තිබේ. බොහෝ විට ව්‍යායාම කරන්නන් මෙහි දුවනු දැකිය හැකිය. අපි  ඉන් එකක අනිත් පැත්තට ඇවිදගෙන  ගියෙමු. අනිත් පැත්තේද  කුඩා ජල පොකුණක් තිබේ. සියාමා ඇවිද්දේ කිසියම් අපහසුවකින් මෙනි. එතන ඇති විශාල ගස් සෙවනක් යටට ගිය අපි එහි වාඩි ගත්තෙමු. ඇගේ විඩාබර මුහුණේ ශෝකී ස්වභාවයත් හඬා වැටුණු නිසා ඉදිමුණු දෑස්නුත් දුටු මගේ හදවත කඩා  වැටිණි. එතන හිඳගත් මම ඇයට ඉඳගන්නට සන් කලෙමි. මා අසලින් හිඳගත් ඇයගේ හිස මගේ උරහිසට තුරුළු කර ගත්තෙමි. මද වෙලාවකින්  පුංචි දැරිවියක මෙන් උරහිසට හිස
තබාගෙන සිටි ඈ, නිදා සිටින බව මට පෙනිණි. මම සෙමින් ඇය ගේ හිස දෝතට ගෙන නිදා ගැනීමට ඉඩ හලෙමි. පෙම්වතියක නොව දියණියක හෝ බාල සොයුරියක් ආරක්ෂාව සොයාගෙන මා තුරුලේ සිටින්නාක් වැනි අමුතු හැඟීමකින් මගේ සිත පිරි තිබුණි.
හෙමින් සීරුවේ මල්ලෙන් පොතක් රැගෙන කියවන්නට පටන් ගතිමි.

බොහෝ වෙලාවක් නිදා සිටි ඈ නැගිට්ටාය.
"අනේ ඔයා මාත් එක්කම හිටියද?"
"මම ඔයත් එක්කනේ මෙතනට ආවේ " හදිසියේ නින්දෙන් නැගිටි නිසා ඇය මෙසේ කියන්නට ඇතැයි සිතුවෙමි. ඇය නිවසේදී මතකයන් අතරේ ගිලි හරි හැටි නින්දක නොලබනවා විය හැක.
"අපි යමු " ඇය කීවාය.
"මම ගෙදරටම ඇරලවන්නද  "
"නැහැ එපා "
ඇය බසයට නගින තෙක් සිටි මම නිවස බලා ගියෙමි.

ඉන්පසු අප හමුවූ  දිනවල ඇගේ අතීතය ගැන කිසිම විධිහකින් සඳහන් කිරීමට පැකිලුනෙමි. අනවශ්‍ය හිත පෑරීම් වලින් ඇය මානසිකව අසනීප වේ යයි මට සිතුනි. නමුත් ඇගේ  දෙමාපියන් හදිසි අනතුරකින් නැතිවී
ඇති බව කැරන්ට හා රෝලන්ඩ් ට පැවසුවෙමි. ඔවුන් අනිත්  සිසුන්ටද එය පවසා ඇති බව මට තේරුනේ ඔවුන් බොහෝ විට සියාමා ට කතා කිරීමටත් ඇගේ වැඩ ගැන සෙවීමටත් ප්‍රශ්න  උත්තර පත්‍ර බෙදා  ගැනීමටත් පෙළඹීම තුලිනි. එසේම ඇන්ඩ්රු වැනි අය ඉඳහිට බෝඩ් ලෑල්ල අසලට ගොස් විහිළු කතා කියා පන්තිය හිනැස්සීමට පටන් ගති. ඔවුන් එය කරන්නේ ඇය වෙනුවෙන් බව මම දැන සිටියෙමි. සියාමා ද එවැනි අවස්ථාවල හඬ නගමින් සිනා සි ප්‍රීති වුවාය.
නමුත් ඇයගේ ජීවිතය ගැන මා  සමග කතා කිරීමට අප දෙදෙනා තනිව ගමන්  කරන සැම විටම ඇය උත්සාහ ගත් බව මට දැනුනි. අන්තිමේදී එයට ඉඩ දෙන්නට තීරණය කලෙමි.

(මෙය ප්‍රබන්ධයකි. නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය.)