Thursday, 11 October 2018

දවස ඔක්තෝබර් 23 - "සියාමා" ගැන කතා කරන්න එන්න

මේ බ්ලොග් අඩවියේ 2015 වසරේ පලවූ නවකතාවක් තමයි "සියාමා ". මම අද ගිහින් බැලුව ලැබුන ප්‍රතිචාර දිහා. අපි හැමෝම හොඳ  යාළුවෝ වගේ කතා කරපු කාලේ. මාතලන්, දේශකයා, කල්‍යාණ මිත්‍ර, එකොනොමැට්ට, රසික, බස්සි, ඉවාන් පව්ළුෂා , පැතුම් හේරත්, මහේෂ් රත්නායක, හැලපේ, අනුර, එළද බ්‍රා මෙන්ඩ, මධු මාධවී, මනෝජ් ප්‍රනාන්දු , රොටියා, සඳ වියමන්, රාජ් , ගස් ලබ්බ, සින්දු ඇනෝ , කටුසු හදවත , ඔමාගේ හීන, මනාගේ පින්තාරුව, අනෝෆිලිස් ඇතුළු ඔබ සැම හෘදයංගම ප්‍රතිචාරයන් ලබා දුන්නා.  ප්‍රියන්ති හංසමාලි නමැති නමින් පැමිණි ඔබ මේ කවිය ලියල තිබුන.

"තරු අතර සැඟව ගිය

සොයමි ඔබෙ නෙතු යුග
නිවි නිවී දැලවෙන 
අර ලස්සන පුංචි තරුව ළඟ
ඔබ සිටින බව දනිමි....
නුදුටු සේ යළි යළිත්
මම සොයමි මුළු අහස පුරාවට
ආයෙමත් හැංගෙනවා
එහෙම නොවෙයි ඔන්න...." 

තරු රසි පොත කෙටි නවකතාවකට හොඳයි කියල ලියල තිබුන. ඉතින් අන්තිමට මම ඒ කතාව පොතක් කළා. චූලානන්ද සමරනායක සහ අසංක සායක්කාර ගේ උදව්වෙන්. ඉතින් මේ පුංචි කෘතිය ගැන පොඩි කතාබහක්  සූදානම් කළා මරදානේ සමාජ හා සාමයික කේන්ද්‍රයේ. සවස .00 ඉඳන් මම එතන ඉන්නවා. කතා කර කර ඉන්න කැමති නම් ඒ වෙලාවට  එන්න. පටන් ගන්නේ තුනහමාරට හතරට විතර . 

කතා කරන්න  ඉන්නේ නන්දන විරරත්නයි, දීප්ති කුමාර ගුණරත්නයි. ගීතයක් දෙකක් ගායනා කරන්න දැරිවියක් ලෑස්ති වෙලා ඉන්නවා. පොඩි චිත්‍රපටයක් පෙන්වන්නත් ලැහැස්ති වෙනවා   කතා ඉවර වුනාට පස්සේ.  කතා ඉවරවෙනකොට හය වෙයි. ඊට පස්සේ කැමතිනම් වාර්තා චිත්‍රපටය නරඹන්න රැඳී සිටින්න පුළුවන්.

සභාව මෙහෙයවන්නේ අපි කවුරුත් දන්නා තරු රසි සහ ඉවාන් පව්ලුෂා.
ඔබ සැමට කරන සුහද ආරාධනයයි මේ.

ස්ථානය: මරදාන සමාජ හා සාමයික කේන්ද්‍රය, 281, ඩීන්ස් පාර, කොළඹ 10..


Wednesday, 3 October 2018

"පාරාදීසයේ අමනුෂ්‍යයෝ"-( ජූඩ් රත්නම් ) වාරණය ට එරෙහි වෙමු

"පාරාදීසයේ අමනුෂ්‍යයෝ" (demons in paradise ) සිනමා කෘතිය පිලිබඳ මගේ මතය  "කිනෝ ප්‍රාව්දා හා පාරාදීසයේ අමනුෂ්‍යයෝ" නම් ලිපියෙන් ඉදිරිපැහැ කලෙමෙඉ. එයට විපක්ෂව් යම අදහස්
දැක්විමක්  සිනමා ශිල්පය හැදෑරු සන්ජේ දලුගොඩ මහතා විසින් ෆේස්බුක් සංවාදයක පළ කරන ලදී. එම සංවාදයද ඉහත ලිපියේ ප්‍රතිචාර කොටසේ කියවිය හැකිය.
මගේ ප්‍රධාන අදහසක් වුයේ ජූඩ් රත්මන් මහතාගේ ඩොකුමෙන්ටරිය හෙවත් කොටි සංවිධානයට විරෝධය දැක්වූ ඔහුගේ මාමා ගේ  ශ්‍රී ලංකා චාරිකාව හා ඔහු කරන LTTE සංවිධානය පිළිබඳ තදබල විවේචනය බොහෝ විට ඒක පාක්ෂික බවයි.  නමුත් මෙයින් මා LTTE හිතවාදියෙකු වන්නේ නැත. මම මුල සිටම එම සංවිධානයටත් එහි ඒකාධිපති මතවාදයන්ටත් සාපරාධී මනුෂ්‍ය ඝාතනයන්ටත් විරුද්ධ වූවෙකි. නමුත් ශ්‍රී ලංකාවේ පසුගිය වසර 30ටත් වඩා ඇදී ගිය  සිවිල් යුද්ධය ට හේතු සාධක  බොහෝය.  LTTE සංවිධානය යනුම දෙමළ සහ සිංහල ජාතිවාදී දේශපාලනයේත් සිංහල මහා ජාතිවාදයේත් අතුරු ඵලයකි.
ජූඩ් රත්නම් ගේ මාමා වනාහි සමාජවාදී ඊලාම් රාජ්‍යයක් සඳහා සටන් කල අයෙකි. සමාජවාදය සඳහා සටන් කල දෙමල ගරිල්ලන් යාපනය ප්‍රදේශයෙන් සහමුලින්ම වාගේ මුලිනුපුටා දැමුවේ විමුක්ති කොටි සංවිධානයයි.  එනිසා ජූඩ් රත්නම් ගේ පැත්තෙන් ඔහු කරන විවේචනය සාධාරණය . එහෙත් එය ඒක පාක්ෂිකය. මා අවධාරණය කෙළේ එයයි.
අප අමතක නොකළ යුත්තේ ඉන්දියන් සාම සාධක හමුදාව එවැනි "සමාජවාදී" ගරිල්ලා  සංවිධානයකට (EPRLF) උතුරු පළාත් සභාවේ මහා ඇමතිකම ප්‍රධානය කළ බවයි. දයාන් ජයතිලක වැන්නවුන් එහි ඇමැතිකම්ද දැරූ බවයි. එම පළාත් සභාවේ  මහා ඇමති වූයේ  ඉන්දීය හිතවාදී වර්ධරාජා පෙරුමාල්ය. ජූඩ් රත්නම් ගේ සිනමා පටය එම ක්‍රියාවලියටද කිසියම් ආවරණයක් සපයයි.

 නමුත් එනිසාම හෝ වෙනයම් හේතුවක් නිසා ඔහුගේ චිත්‍රපටය නොපෙන්වන්නේ නම් එය මුග්ධ ක්‍රියාවකි. එය පෙන්වීමට විරුද්ධ වන සංවිධානයක් ඇත්නම් ඔවුන් අනුගමනය කරන්නේද LTTE  සංවිධානය අනුගමනය කළ ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී, ඒකාධිපතිවාදී ෆැසිස්ට් වාදී ක්‍රියා කලාපයයි. එම මුග්ධ ක්‍රියා කලාපය සාම  සාකච්ඡා කඩාකප්පල් වීමට හේතු වූවා සේම උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ  ජනතාව  යුද්ධයකට ඇද දමා අති මහත් විනාශයකට ඔවුන් බද්ධ කිරීමට හේතුවක් විය.

එමනිසාම කලා කෘතියකට එරෙහි මේ සමාජ සංවිධාන වාරණයට එක එල්ලේම අපේ  සාමූහික විරෝධය  එල්ල කල යුතුවා  පමණක් නොව හැකියාවක් ඇත්නම්  ජූඩ් ගේ චිත්‍රපටය යාපනයේ ප්‍රදර්ශනය කිරීමටද  කටයුතු කළ යුතුය.

Wednesday, 26 September 2018

ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (43) - ලුණුගල මැදින් ගලනා ගඟ මනහරය

පූර්ව කොටස : ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (42) - නැහැ , ඒ ඔහුගේ පියා නොවේ
ලුණුගල 
පට්ටිපොළ කෝරළයේ සුන්දර ලුණුගල ග්‍රාමය පිහිටා ඇත්තේ බදුල්ලෙන් පස්සර පසුකොට බිබිලට යන A5 මාර්ගයේය. ලුණුගල ග්‍රාමය වටා කඳු වළල්ලක් එය වටකරමින්   ඇදී යන්නේ ජර්මනියේ  සිට  ගාමිෂ් නගරය පසු කර මහා ඇල්ප්ස් කඳුකරය  බලා යන විට ඇති කඳු වළල්ල මෙනි. ලුණුගල ගම වටා දර්ශනීය තේ වතු යායක්ම  දක්නට ලැබේ. අඩාවත්ත, හොෆ්ටන් ගෘප් එස්ටේට්, පාර්ක් වත්ත සහ මඩොල්සිම වතු එයින් සමහරක්ය. ලුණුගල ජිවත් වන සිංහල ජනතාව  ගෙන් අඩක් පමණ  ගොවිතැන් කර ජීවත් වෙන අයයි.  කුඩා ලියදි එකින් එක පියකරුව පඩි පෙළක් සේ දිස් වෙන කුඹුරු  යායවල් A5 මාර්ගයේ බිබිලට යනවිට  වම් පසින් දිස් වේ. ගම්මිරිස් හා කුරුදු වගාවද ලුණුගල පළාතේ දක්නට ලැබේ.

මහා මාර්ගය හා අඩාවත්තට යන පාර අතර ඇත්තේ ලුණුගල පොලිසියයි. අඩාවත්ත පැත්තට යන පාරේ වතු දෙමළ  ජනතාව ඔවුන්ගේ දුගී ලයින් කාමර වල දිවි ගෙවනු දක්නට ලැබේ.  ලැයිම් ඉදිරිපිටින් යන කෙනෙකුට මයියොක්කා ගාලවල්  බොහොමයක් නෙත ගැටෙනු ඇත. දහවලට මේවායේ ජිවත් වෙන දිළිඳු දෙමළ දරුවන් කන්නේ තැම්බූ මයියොක්කා දළු සමග බත්ය.

ලුණුගල ටවුම පසුකර බිබිල දෙසට යන විට දකුණු  අත පැත්තේ  පන්සල පාර පිහිටා තිබේ. පාර  අවසන් වන්නේ අති  පුරාණ විහාරයක් වූ  ශ්‍රී ලෝනගිරි පුරාණ රජ මහා විහාරයටය. ඒ පාරේ ම ලුණුගල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයද පිහිටා  තිබේ. බසයක් නොයන ඒ මාවතේ  සතියේ දිනවල හිමිදිරි උදයේ  සුදු ඇඳගත් ළමුන් මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට යනු කෙනෙකුට පෙනේ. උදයේ ඇති සීතල  නිසාම,  තුරු ලතා අතරින් පාරට වැටෙන අළුයම හිරු ගේ  රැස් දහර විඳින්නට  පාරේ තැනින් තැනට පනිමින් ළමෝ එක පෙළට ගමන් කරති.

අඩාවත්ත පාර අසලින් ජනතාපුර මාවත පිහිටා තිබේ.  ඒ අසලම  ඇති කුඩා සුදු වැලි පාර දෙපස දන්, හිඹුටු, බෝවිටියා ආදී පලතුරු වලින් පිරුණු තරමක කැලෑ ප්‍රදේශයකි.

පළාතේ ජිවත් වන වතුවල වැඩ කරන  දෙමළ ජනතාව වැඳුම් පිදුම් කරන කදිරේෂන් කෝවිල   කුඩා ටවුමේ පිහිටා ඇත. ලුණුගල ග්‍රාමයේ තුබූ නිසංසලත්වය ඉඳහිට බිඳී ගියේ රජ මහා විහාරයේ පෙරහැර දවසට හා කෝවිලේ වේල් කරත්තය රදම් යන දවසටය.

කේයස් නමින් හැඳින්වූ සාගර පලන්සූරිය  කවියාගේ    "කටුරොද   ගම්මානය " යන මැයින්  කවි පෙළක් එදවස පාසැල් වල සිංහල විෂයට  ඉගැන්වුනි. එහි එක පේළියක "එගම මැදින් ගලනා ගඟ මනහරය " යනුවෙන් යෙදුමක් තිබේ. සමහර විට ඒ යෙදුම යොදන්නට ඇත්තේ ලුණුගල සඳහා දැයි සිතෙන තරමට ලුණුගල මැදින් කුඹුක්කන් ඔය කොමලිය සුරතල් ලෙස ගලා යන්නීය. ඉහල කඳුවල දැඩි වැසි වසිනා සමයන් හි මේ පියකරු ගංගාව  උතුරා පිටාර  ගලයි. ඒ දිනවලට නම්  ලුණුගල පොලිසිය ඉදිරි පස ඇති වෙල් යායද යටවේ. ජනතා පුර පැත්තෙන් ඇදී එන කුඹුක්කන් ඔය විහාර මාවතට හැරෙන තැනට මදක් පහළට හැරී අත වනාගෙන ටවුම අසලින් පහළට ගලා යයි. ඒ නිසා ටවුමට යන්නට ලොකු පාළමක් ද ඇත.

ඉහත කී වෙල් යායත් ජනතා පුර පැත්තේ සිට ඇදී එන කුඹුක්කන් ඔයත් හමුවී එකිනෙකා සිප ගනිමින් ඇදී යන තීරුවේ දිය නෑමට ඒ පෙදෙසේ වෙසෙන බොහෝ ජනයා එක් රැස් වෙති. ඒ හරිය එතරම් ගැඹුර නැත්තේ ගඟ ඉතා පළල් බැවිනි.  විශාල කුඹුක්කන් ගස්  වැවී ඇති ඒ දෙපස ඉතා සිසිලක් දැනේ.

මේ සුන්දරත්වයත් ලුණුගල ග්‍රාමයේ නිසංසලත්වයත් සදහටම බිඳී ගියේ එකදාස් නමසිය  හැත්තෑවේ මැද හරියේය. ඒ ඉහත කී කුඹුක්කන් ඔය දෙපස ප්‍රදේශයේ මැණික් හමු වීමෙනි.

"නිලන්ත ගේ තාත්තා ගේ වාසගමත් වික්‍රමරත්න. මම එයට කතා කලේ විකී කියල.  ඔය මගේ දැන් මිනිහා වික්‍රමරත්න  ඒ දවස් වල අපේ ගේ පැත්තේ දැවටෙනවා . හරි හමන් රස්සාවක් නැහැ. මගේ කලින් කසාදේ විකී තමයි එහෙ මෙහෙ එක්කගෙන ගියේ මෙයාව එයාගේ වැඩ වලට. බදුල්ල ප්‍රදේශයේ  ටිකක්  පස්සර පැත්තට වෙන්න  අපට ඉඩ කඩම් වගයක් තිබ්බනේ  පුතේ.  ඒවා බලන්න මේ දෙන්නා ගිහින් තිබුනා. විකීයි මේ වික්‍රමරත්නයි. ඊට පස්සේ මේ ගොල්ල ඔය මඩොල්සිම පැත්තෙත්  ගියාලු. එහම්ම තව තේ වතු වගයකුත් බලන්න ගියාලු. ඒවා බලන්න ගිය වෙලේ අර ලුණුගල කියන ගම පැත්තේ මැණික් හම්බවෙන ආරංචියක් ගෙනත් තියනව ඔය වික්‍රමරත්න. විකී ගිහින් තියනවා මෙයා එක්ක ඔය කියන මැණික් හම්බවෙන තැන් බලන්න. ඔය වෙල් යායක් හෙම තියෙන තැනක තමා මැණික් හම්බ වෙලා තියෙන්නේ. ඊට පස්සේ ඒ දිගටම වළවල් හාරාගෙන මැණික් ගරනවලු. මුලදී  පොලිසියෙන් මැණික් ගරපු  අය අල්ලලා. පස්සේ  පොලිසියේ අයත් මැණික් ගරන්න උදව් කළාලු. විකී,  වික්‍රමරත්න එක්ක ගිහින් පස්සේ ආයේ හවස් වෙලා වගේ ආයෙත් ගිහිල්ලලු ඒ පැත්තට. ඕක කිව්වෙත් වික්‍රමරත්නම  තමයි. විකී උඩහ පැත්තට හවස් වෙලා ගිය වෙලේ මැණික් ඉල්ලම් ගන්න හාරපු   වලක වැටිලා තිබෙනවා. ඔළුව ඒ ළඟ ගලක වැදිලා හුඟක් ලේ ගිහින්. එතනම හුස්ම ටික ගිහින්. දවල් වෙලා ඒ පැත්තේ ගිය කෙනක් දැකලා පොලිසියට කියල  "

නිලන්ත ගේ මව මදක් නැවතී දිග සුසුමක් හෙළා ළය සැහැල්ලු කර ගත්තාය.

"මමත් පස්සේ එතනට ගියා. මට හිතා ගන්න අමාරු වුනා විකී  එහෙම ගියා කියල. කාටවත් නොකිය"

"එතකොට   වික්‍රමරත්න මොකද කලේ එයාගේ මුල් නම වින්ස්ටන් නේද? ඔය ඇත්ත නමමද?" ගිහාන් විචාළේය.

"ඔව් වින්ස්ටන් ඩැනියෙල්. වින්ස්ටන්  රා වගයක් හම්බ වෙලා බීවලු. පාලම පහු කරලා ටවුමට යනකොට දකුණු පැත්තේ තැබෑරුම ක් තියනවා, එතනිං. ඊට පස්සේ ලුණුගල  රෙස්ට් හවුසියේ දීත් පොලිසියේ කවුද එක්ක  බීල, රෑ වෙලා නිසා  නිදා ගන්න ගියාලු"

"ඇන්ටි එතැනදී සැක හිතුනේ නැත්ද? එයා එක්ක ආපු නිලන්තගේ හැබෑම තාත්තා රෑ ආවේ නැති වුනහම මිනිහ නිදා ගන්න ගියේ පොඩ්ඩක් වත් හොයල බලන්නේ නැතිව " ගිහාන් නැවතත් විචාලේ ඔහුට ඒ සිද්දිය වටහා ගැනීමට අසීරු වූ හෙයිනි.

"ගිහාන් පුතේ මම ඒක එයාගෙන් ඇහුවා. වින්ස්ටන් කීව නරුම කතාවක් , ආ මම හිතුවේ ඔය ලැයිම් පැත්තේ චීත්තයක් අස්සේ රින්ගන්න යන්න ඇති කියල . එනිසා එයා නිදා ගන්න ගියා බලාන ඉඳල කියල. ඔන්න ඔහොම. එතැන හිටි මිනිස්සු හිනා වුනා. පොලිසිය වුනත් කීවේ මැණිකක් ගන්න බලන්න   හවස යන්නැති. පස්සේ කුඹුකන් ඔය පැත්තේ ඇවිදින්න ගිහින් පය ලිස්සන්න ඇති කියල. මට සැක තිබුනත් මොනවා කරන්නද ? ළපටි දරුවෙක් එක්ක තරුණ අම්ම කෙනෙක්. මාව මුකුත් නොදන්න කෙනෙක් හැටියට තමයි හැමෝම සැලකුවේ." ඇගේ පැරණි ස්වාමි පුරුෂයා විකී මතක් වීමෙන්දෝ ඇගේ නෙතින් කඳුලක් ගලා යනු ගිහාන් දිටීය.

"ඇන්ටි" ගිහාන් ඇගේ අතක් අල්ලා ගත්තේය.

විශාඛා අනිත් පසින් "අම්මේ " කියා නැන්දණියගේ උරහිස සෙමින් පිරි මැද්දාය.

"විකී එහෙම නරක කෙනෙක් නෙමයි දුවේ. අපි දෙන්න හුඟක් ආදරෙන් හිටියේ. බැන්දේ විවාහ යෝජනාවකින් වුනාට අපි ආශ්‍රය කළා කාලයක්. මම මාස ගාණක පොඩි දරුවෙක්  එක්ක තනි වුනාම නෑදෑයෝ කිව්වා ඉඩ කඩම් දේපළ බලා ගන්න කෙනෙක් නැහැ. ළමයට තාත්ත කෙනෙක් ඕනේ. වින්ස්ටන් වික්‍රමරත්න ව  බඳින්න කියල. මට කොහෙත්ම ඕනේ වුනේ නැහැ. කැමැත්තක් තිබුනෙම නැහැ. වින්ස්ටන් හෙමින් සීරුවේ කට්ටියම එයාගේ පැත්තට හරවගෙන. විකී හිටියත් එයා තමා හැමදේම බලා ගත්තේ කරේ කියල ලොකු රඟපෑමක් කලා.  අන්තිමේදී විකී ගේ අම්මයි මගේ අප්පච්චියි දෙන්නම බල කලා.  විකී ගේ තාත්තා නැති වෙලානේ  එතකොට. මාමලා තමයි බැලුවේ පවුල ගැන. එයාලා වින්ස්ටන්ට කැමතියි, ඒගොල්ලන් ගේත් නෑදෑයෙක් වෙන නිසා. අම්මලා කීවේ මිනිහ මැරිච්ච කණවැන්දුම් ගෑණියක් කවුද භාර ගන්නේ. වින්ස්ටන් ඒකවත් බලන්නේ නැතිව උඹව භාර ගන්න එක උඹේ පෙර පිනක් කියල. කවුරුත් කල්පනා කළේ නැහැ ඉඩකඩම් වතුපිටි අයිති මට. වින්ස්ටන් එන්නේ ඒවල තණ්හාවට කියල. මට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනේ නැහැ. මං කියන දේ කවුරුත් ඇහුවේ නැහැ. වින්ස්ටන්ට මාව කසාද බැඳලා දුන්න "

"මේක නිලන්තට කියන්න  ඕනෙමයි නැන්දේ " ගිහාන් තව දුරටත් ඇන්ටි කියා ඇමතුවේ නැත. නැන්දේ යන ඇමතීමෙහි වඩා ළගන්නා සුළු ස්වභාවයක්ද සමීප භාවයක් ද ඔහුට දැනුනි.

"තවත් නිලන්ත ගෙන් හංගගෙන ඉඳල වැඩක් නැහැ අම්මේ. එයාට එන්න කියල අම්මා විස්තරේ කියන්න. වික්‍රමරත්න ව  හිරේ දාන එක තමයි දැන් කරන්න තියෙන්නේ. මට මොනවා වුනත්. මම කියන්නේ ඌ මිනිමරුවෙක් වගේම ස්ත්‍රී දූෂකයෙක්. නිලන්තගේ තාත්තා මරලා තල්ලු කරන්න ඇති. නැත්නම් තල්ලු කරන්න ඇති දෝනාවට වැටෙන්න. අම්මගේ වැඩිහිටියෝ උගේ කට්ටකමට  අහු වෙච්ච  එකනේ පුදුමේ." විශාඛා සිටියේ දැඩි කෝපයකින් තැවෙමිනි.

"නැන්දා , මම කෝල් එකක් ගන්නවා නිලන්තට. නැන්දා කියන්න එයාට එන්න කියල ලංකාවට වහාම. මම කියන්නම් කාරණාව හුඟක් වැදගත් එකක් කියල" ගිහාන් දුරකථන ඇමතුමක් ගත්තේය.

තමන්ගේ මව මෙන්ම තාවකාලිකව අත්හැර ගිය බිරිඳද ගිහාන්ගේ නිවසේ සිටීමත් ගිහාන් විසින් වක්‍රාකාරයෙන් ඔහු ගේ පැමිණීම වැදගත් බවත් හෙළිදරව් කිරීමකට සූදානම්  බවත් පැවසීම නිසා දින දෙකක් තුල නිලන්ත ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියේය.

ඊලඟ සති කිහිපය ඔවුන්ට ඉතා කාර්ය බහුල එකක් විය. ගිහාන්ද තම මිතුරාට ප්‍රශ්න කිහිපයක්ම විසඳා ගැනීමට උදව් කළේය. ඒ අස්සේ හිතේ මුල්ලක සැඟවී සිටිමින්  තාන්යා එබිකම් කළාය.  ඇගෙන් දුරකථන ඇමතුමක් හෝ ලියුමක් නොලැබීමේ සංකාවෙන් ඔහු පෙළුණේය.

නිලන්තගේ මව් පාර්ශ්වයේ නෑදෑයකු වන උසස් පොලිස් නිලධාරියෙකු ගේ ද උදව්වෙන් වින්ස්ටන් වික්‍රමරත්න නිවසින් එළවා දැමීමට නිලන්තට හැකිවිය. රන්ජනී උසාවි ගෙනයන බවට තර්ජනය කර වින්ස්ටන් ලියාගත් ඉඩම් කීපයක් ද නැවත ලබා ගත් නිලන්ත ඉන් එකක්  රන්ජනී ට ලියා දුන්නේ විශාල මුදලක් ද දරුවා වෙනුවෙන් බැංකුවේ තැන්පත් කරමිනි.  වින්ස්ටන්ට එරෙහිව නඩු යාමට  ළඟම නෑදෑයින් මෙන්ම නිලන්තද විරුද්ධ විය. ඔහු කෙසේ හෝ විශාඛා කැමති කරවා ගත්තේ පුවත්පත් ආදියේ  විස්තර පලවුව හොත් ඇතිවිය හැකි තත්වය ගැන පැහැදිලි කරමිනි. ඒ වෙනුවට කිහිප දෙනෙකු සමග ගොස්  වින්ස්ටන් ව සුමානයක් රෝහල් ගත වීමට තරම් රළු කිරීමට නිලන්තත් මාමා කෙනෙකුත් වග බලා ගත්හ .    වින්ස්ටන්ට වෙනත් අනියම් බිරිඳක් හා දරුවෙක් මොණරාගල පැත්තේ  සිටින බව ඔවුන් දැන  ගත්තේද  වින්සන් පලා යන්නට පෙර ඔවුන් බලා ගන්නා ලෙස නිලන්ත ඉදිරියේ  බැගෑපත් වූ බැවිනි.

සියල්ල සතුටුදායක ලෙස නිමාවූයේ නිලන්තගේ  මහ ගෙදර විකුණා නිලන්තගේ මව නිලන්ත, විශාඛා  හා මුණුපුරා   සමග ජිවත් වීමට පැමිණීමත් සමගය.

මවට ඉන්දියාවේ බෞද්ධ  සිද්ධස්ථාන වන පුදා  ගැනීමට නිලන්ත විසින් සැලසුම්  කල සංචාරයට යාමට පෙර සමු ගැන්මට ඔහු  ගිහාන් හමුවීමට පැමිණියේය. නිලන්ත, විශාඛා හා ගිහාන් සමග  ඊටත් කලින් ලුණුගල ප්‍රදේශයට ගොස් තම පියා මියගිය ස්ථානයද මිහිදන් කළ ස්ථානයද  දැක බලා ගත්තේය. ඔහුගේ මව කිසියම් සොහොන් කොතක මල් පොකුරක්  තැන්පත් කරනවා නිලන්තට  යාන්තමට මතකයේ තිබුණි. වින්ස්ටන් ඉන්පසු ඒ සොහොන් කොතට යාම නිලන්තගේ මවට තහනම් කොට තිබුණි.

"දැන් මොකද වෙන්නේ තාන්යා කවද්ද එන්නේ? මේ ප්‍රශ්න  නිසා උඹෙන් අහන්න බැරි වුනා"

"මාස කීපයක ඉඳන් ලියුමක්  නැහැ. කෝල් එකක් දුන්නෙත් නැහැ. මම තානිච්කා ගේ අම්මලාගේ ගෙදරට කතා කළා . එහෙන් ගන්නෙත්  නැහැ. ගෙදරින් ගිහිල්ලද දන්නේ නැහැ. තාත්තා ගේ රස්සාව අවිනිශ්චිත කතාවකුත්  ලියලා තිබ්බ. මම සල්ලි යැව්වේ නැහැනේ ටිකට් එක අරන් එන්න මෙහෙ. ඒකටත් ටිකක් අමනාපෙන් වගේ එයා හිටියේ.   මංගල්ලෙට අරවට මේවට වියදම් වුනු නිසා අතේ සල්ලිත් නැහැ, අනික එයා එනවනම් කීයක්  හරි අතේ තියෙන්නත් ඕනේ."

"ඉතින් බං හයියෝ උඹ වගේ එකෙක්. මගෙන් ඉල්ලුව නම් නොදී ඉන්නවද" නිලන්ත ගිහාන් ගේ පිටට වැරෙන් පහරක් ගැසුවේය.

"උඹටත්  කරදර නේ බන් ඒ දවස් වල? උඹේ ගෙදර ප්‍රශ්න  හෙම නිසා මම ඉල්ලන්න හිතුවේ නැහැ"

"කමක් නැහැ. මම දැන් දෙන්නම් ඉන්දියාව ට ගෙනියන්න ගත්ත සල්ලි මෙතන තියනව උඹ තාන්යාට යවපන්. දෙන දවසක දීපන්. නැත් නම් දෙන්න ඕනෙත් නැහැ. මට  බෑන්ක් එකෙන්  හෙට සල්ලි ගන්න පුළුවන්. තාන්යා ආවහම  අපි කට්ටියම  කොහේ හරි යමු ලංකාව පෙන්නන්නත් එක්ක. මට නිකන් මැවිලා පේනවා, විශාඛා යි , තාන්යා යි උඹව  මැදි  කරගෙන උඹ නිකන් හඳ වගේ මැද දිලිසි දිලිසි. වටේ තරු දෙක එක්ක  යන හැටියි, මං අහිංසකයා  පොඩි එකා එක්ක බෑග් ටික කරේ එල්ලන් යන හැටි."

"ඒ මොකක්ද බං ඒ කතාවේ තේරුම මම හඳ  වගේ උන් තරු වගේ, පිස්සුද උඹට"

"ඇයි බං පරණ  පෙම්වතියයි අලුත් පෙම්වතියයි"

"ඉතින් බලපන් මම විශාඛා ට ආදරේ මගේ නංගිට වගේ කට කැඩිච්ච කතා කියන්න එපා බං"

"ගිහාන්, මම දන්නවා. අපි දෙන්නම ආදරේ කලා. උඹ ලකි වුනා ඉස්සෙල්ල. මට හරිගියා ඊට පස්සේ. ගිහාන්...." නිලන්ත මදක් කල් ගත්තේ ඊලඟ වදන් පෙළ කියා ගැනීමට නොහැකිව මෙනි.

"මම උඹට ස්තූති කලේ නැහැ උඹ කළ උදව් වල ට. උඹ මගෙයි විශාඛා ගෙයි කසාදෙට ආශීර්වාද කළා විතරක් නෙමෙයි ඒ කසාදේ බේරලත්  දුන්න. මගේ පුතාගේ අනාගතෙත් බේරුනා. උඹ මගේ හොඳම යාළුවා විතරක් නෙමේ බන්. උඹ මගේ එක බඩවැල කඩන් ආපු සහෝදරයා වගේ. " නිලන්ත හැඟීම් බරව ගිහාන් වැළඳ ගත්තේය.

ගිහාන් ටද ඔහුගේ උගුර සිරවෙන්නාක් මෙන් දැනුනි.

"නිලා මට සතුටුයි මචං. ගොඩක්ම. අර උඹ කිව්වා  වගේ  තාන්යා ආවම, අපි ඔක්කොම  කොහේ හරි ඇවිදින්න යමු. මට හිතුනා උඹල දෙන්න මට ඉන්නවා නේද කියල කවුරු නැතත්. උඹ කොහොමත් තාන්යා ව කොයි කාලේ ඉඳන්ද දන්නේ. මට යාළුවෙක් ඉන්නවා ප්‍රියාන් කියල. උඹත් දන්නවා. ඌ ලන්ඩන් ගිහින් ඉන්නේ. මම අහල බලන්න ඉන්නේ  මොස්කව් වල කන්ටැක්ට් තියනවද කියල. උගෙත් කෙල්ල එහෙනේ. "

"අර මොස්කව් ඉඳන් බිස්නස් කරන සෙට් එකක් ඉන්නවා නේද තවම. උන්ගෙ එකෙක් ගෙන්  ඇහුවොත් "

"මම කැමති නැහැ  බං. ඒ දවස් වලත් වැඩි සම්බන්ධයක් තිබ්බේ නැහැනේ. බැරිම වුනොත් කොහොම හරි ටිකට් එකක් හදාන යනවා. මොකක් හරි හේතුවක් නැතිව තාන්යා සද්ද නැතිව  ඉන්නේ නැහැ. මම ලන්ඩන් ඉන්න කාලේ සමූහ ගොවිපලක අල ගලවන්න ගිහින් හිටියා. දැන් එයාට රස්සාවකුත් ලැබෙන්න කල් හරි. එහෙම ගියාද දන්නේ නැහැ"

"උඹ කියපන්කො මොකද වෙන්නේ කියල කතා කරලා බලල. විශාඛා උඹව මතක් කරන්න කිව්වා. මෙන්න අම්මයි විශාඛයි දෙන්නම කෑම වගයක් උයල. උඹට දවස් ගානක්  තියාගෙන කන්න. මාළු ඇඹුල් තියල්, සම්බෝල, හාල් මැස්සෝ බැදල.කරවිල බැදලා. වම්බටු  තෙල් දාල. යකෝ මටවත් මෙහෙම හදන්නේ නැහැ. තවත් මොනවද රස කැවිලි වගේකුත් තියෙනවා. උඹ උඹලගේ මහා  ගෙදර යන්නෙත් නැතිව තනිවම උයන් කනවා කියල ඒ ගොල්ල දුක් වෙනව."

"ඒ ගොල්ලෝ එහෙම තමයි දුක් වෙන්න ගත්තම. ඒත් ඉතින් මට  රුසියාවේ ඉන්න කොට උයාගෙන කාල පුරුදු  නේ මචන්. උඹල එහෙනං හොඳින් ගිහින් වරෙල්ල."

නිලන්ත නැවතත්   තදින් වැළඳ ගත් ගිහාන් ඔහුට සමු දුන්නේ තම යහළුවාගේත් ආදරණීය යෙහෙලියගේත්  අවුල් වී විනාශ වන්නට ගිය විවාහයත්, ජිවිතත් ඒ අවදානමෙන් බේරීම ගැන වූ උපන් හෘදයන්ගම සතුටකිනි.

ලිපියක් නැතිව දුරකථන ඇමතුමක් නැතිව අතුරුදන්ව සිටින තාන්යා සොයා ගත යුතුව තිබේ. මුලින්ම එදා හවසම ප්‍රියාන් ට කතා කර උදව් ඉල්ලීමට ඔහු සිතා ගත්තේය.

~~~~~මතු සම්බන්ධයි

පින්තූරය උපුටා ගත් වෙබ් අඩවිය.

Sunday, 23 September 2018

ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (42) - නැහැ , ඒ ඔහුගේ පියා නොවේ

කලින් කතාව - ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (42)  - සමාවෙන්න විශාඛා, 

මුහුණ සෝදා මදක්   සන්සුන්ව සිටි විශාඛා ගිහාන් ටත් ඇයටත් තේ කෝප්ප දෙකක් සාදා ගෙන ආවාය.

"ඔයාට නිලන්ත කියල තියනවද අම්මට අසනීප වෙච්ච දවස"

"ඔයාගේ අම්මටද නැත්නම් ඔයාගේ නැන්දම්මටද"

"නිලන්තගේ අම්මටත් මම අම්ම කියලයි කියන්නේ. අයියෝ ඔයා දන්නවනේ. රඟ පාන්නේ නැතිව ඉන්න. රුසියාවේ ගියා කියල" විශාඛා සිනහවක් පෑවාය.

ඇය මද සැහැල්ලුවකින් සිටීම හොඳය. ඇය මහත් ප්‍රශ්නයකින් පීඩා විඳින බව වැටහුනත් නිලන්ත සමග කරන දබර හා නැව් ගමන් නිසා මාස ගණන් ඔහු නිවසේ නොසිටීම හා සම්බන්ධ දෙයක් යයි ඔහු පූර්ව  නිගමනයකට එළඹ සිටියේය.

"අම්මට පපුවේ අමාරුවක් වගේ ඇවිල්ල හොස්පිට්ල් අරන් ගියා. රත්නම් එකට. අසනීප වුනේ අපේ ගෙදරදී . අම්මව නවත්ත ගත්ත එදා. මම දරුවා රන්ජනී ගාව තියල ගියේ. ඒ නිසා අම්මට ඇඳුම්  වගයක් ගන්න නිලන්තගේ මහ ගෙදරට යන්න වුණා. නිලන්තගේ තාත්ත කිව්වා යමු කියල මට එයාට ගෑණු ඇඳුම් හොයන්නයි ඕන දේ හොයන්නයි තේරෙන්නේ නැහැ කියල."

"ඔයා නිලා ගේ  අම්මට නිලන්තගේ අම්ම නොකියා අම්ම කියල තාත්තට නිලන්තගේ තාත්ත කියනවා " ඔහු නිලා කීවේ නිලන්තටය.

"ඔයාට තව ටිකකින් තේරෙයි." විශාඛා  නළල මදක් උඩට කළේ  ඇහි බැමද සමගිනි. ඇගේ දිගටි සිහින් මුහුණ පෙන්නුම් කලේ දැඩි භාවයකි. ගිහාන්ගේ  පිට හරහා විදිලියක් වැදුනාක් මෙන් ඔහු සෙටියේ සිට පිට කෙලින් කළේය. ඔහු විශාඛා දෙසට නැඹුරු වූ ගිහාන් ඇගේ මුහුණට එබුනේ  කඳුලක් ඇසින් එලියට පනින්නට තතණන යුරු නිරීක්ෂණය කරමිනි.

"වික්‍රමරත්න මාව එක්ක  ගෙන ගියාට  එහේ  අම්මට ඕන ඇඳුම්  ටික තෝරලා දෙන්න කියල, ඇත්තටම එයාට පුළුවන් ඒ ටික කරන්න. නමුත් මට ඒ වෙලේ  අමුත්තක් හිතුනේ නැහැ. අම්මට ඕනේ ටිකනේ ගෙනිහින් දෙන්න ඕනේ. මම  ගිහින් ඇඳුම් , දත් බුරුසු වගේ දේ පැක් කළා බෑග් එකකට . එතකොට තමයි වික්‍රමරත්න කාමරේට ආවේ"

ඇය දැන් නිලන්තගේ තාත්තා වත් නොකියා  ඔහුගේ නම කියන්නේ ඇයිද යන්න  ගිහාන්ට වැටහෙන්නට පටන් ගති.

"මගේ පිටි පස්සෙන් ඇවිත් එකපාරටම බදා ගත්ත.  මට කෑ ගැහුණා. තල්ලු කරල ඈත් වෙන්න හැදුවත් අත් දෙක දඬු අඬු වගේ මාව හිර කරන් හිටියේ. මං ඇහුව තාත්ත  මේ මොකද කරන්නේ අම්ම හොස්පිට්ල් නේද කියල "

"මම ඔයා ගැන හුඟක් හිතනවනේ විශාඛා.ඔයත් පාළුවෙන්  නේ ඉන්නේ.  කලබල වෙන්න එපා. ඔයාව බලා ගන්න කෙනෙක් දැන් ඉන්නවා. ඔන්න ඔය වගේ බහුබූතයක් කියෙව්වා. මම මූණට පාරක් ගහල බඩටත් ඇන්නා. පිස්සුද මේ මොනවාද උඹ  කියවන්නේ කියල. මට එහෙම්ම කියවුනා."

විශාඛා කතා කරන්නේ තරමක ආවේගයෙනි. ඔහුට ඇසෙන කතාවේ අරුත වැටහී යන මොහොතේ  ගිහාන් සිටියේ අවුල්ව ගිය මනසකිනි.

 "වික්‍රමරත්න ඒකෙන් දරුණු උනා. මාව ඇඳේ පෙරලලා මූණට ගහගෙන ගහගෙන ගියා. බෙල්ලෙන් අල්ලලා තද කරලා ඇහුවා  උඹට ළමයව ආයේ දකින්න ඕනෙද කියල.  මට බය හිතුනා අයියේ මූ මොනවා කරයිද කියල පුතාට. හුඟක්ම අසරණ වුනා. මම ඔහේ හිටිය ඌට ඕන දෙයක් කරගන්න ඇරලා."

ගිහාන් පුටුවෙන් නැගිට්ටේ එය පෙරලලා යන්නට පහරක් ගසමිනි.

"මූව මරන්න  එපැයි. අන්කල්, අන්කල් කියල මම කොච්චර නම් කතා කරල, එහෙ මෙහෙ ගිහින් තියනවද?මෑන් අපිව  බිග්මැච් දවස් වලට  කාරෙකේ දාගෙන එහෙ මෙහෙ අරන් ගියා. කොල්ලෝ ඔක්කොටම කෑම බීම අරන් දුන්න. බෝතල් පවා අරන් දෙනකොට අපි හිතුවේ කොච්චර සොමි තාත්ත කෙනෙක්ද නිලන්තට ඉන්නේ කියල. මේ  මිනිස්සුන්ව   අඳුර ගන්නේ කොහොමද? "

ඔහු මුළුතැන්ගෙය අසලට ගොස් එහි දොරටද පා පහරක් එල්ල කලේ සිතට නැගුනු කෝපය නිවා ගන්නටය.

"ඔයාට  ඔහොම තරහ යනකොට මම නිලන්තට ඕක කිව්වා නම් කොහොමද? මම ගෙදර ආවට පස්සේ අඬ අඬා නෑවා දහ  දොළොස් පාරක්. මම වෙන මොනවා කරන්නද අයියේ , නිලන්තට  කීවොත් මිනී මරා ගනියි.  වැඩට යන්නේ නැතිවෙයි. මේ ළමයට මොකද වෙන්නේ එතකොට "

"නොකියා කොහොමද? ඔයා ඔය මිනිසුන්ව බලන්න යන්නේ කොහොමද? කවදාද ඕක වුනේ "

විශාඛා ගේ ඇඬුම  වෙනුවට කටහඬේ ඇත්තේ කෝපයක් බව ඔහුට වැටහිණි.

"ඔයා එන්න කලින් අයියේ. එතනින් ඒක ඉවර වුනේ නැහැ.  අම්ම බලන්න නිලන්ත ඇවිත් ගියා හදිසියේ. මම වැඩිය ළඟට ගියේ නැහැ. මට මාවම එපා වෙලා හිටියේ. මට හිතුනේ මම වික්‍රමරත්නට මොකක් හරි අනුබලයක් දෙන්න ඇති කියල. ඒ පාර නිලන්ත යනකොට කිව්වා ඔයාට තරහ ගිහින් ඉන්නේ මම නැව් යන නිසානේ හැම වෙලේම. ඊලඟ පාරනම් ගොඩක් කල් නවතින්න එනවා කියල. ඒත් එයාට එන්න බැරිවුනා."

  "ඉවර වුනේ නැහැ කිව්වේ." ඈ ළඟට පැමිණි ගිහාන් සෙටියේ ඇන්ද ළඟ නතර වී තදින් ඇසීය.

"ඔයා රුසියාවේ ඉන්න කොට මෙහෙ කලබල. නියම ආණ්ඩුවෙනුයි   පුංචි ආණ්ඩුවෙනුයි   දෙකෙන්ම ඇඳිරි නීතිය දානවා. අම්මට එන්න බැරි නිසා වික්‍රමයව එව්වා අපේ ගෙදර අපි හොඳින්ද  බලන්න. මම එපාම කිව්වා රන්ජනී එක්ක ඉන්න පුළුවන් කරදරයක් නැහැ කියල.  ඒත්  මූ එක දවසක් හවස ඇවිත් ගියේ නැහැ. රෑ හිටියා ඇඳිරි නීතිය කියල. ප්ලෑන් කරලම අම්මවත් රවට්ටලා ඇවිත් කියල මට තේරුණා. රන්ජනී නිදන්නේ පහළ කාමරේ. මම දොර වහල පුතා එක්ක නිදා ගත්තා. රෑ කාමරේට එයි කියල බයට මම පොඩි කබඩ් එක දොරට හිර කරලා පාන් කපන පිහිය මෙට්ටේ යටින් තියාගත්තා. උදේ රන්ජනී පහල ඉන්න නිසා පුතාට කිරි හදන්න  කුස්සියට ගියා. මූ ආවනේ කුස්සියට. පාන් කපන්න පිහියක් හෙව්වා, කෝ ඔයා ඒක කාමරේ තියා ගෙනනේ කියාගෙන. ළඟටම ඇවිත්  කිව්වා පුතා තවම නිදි. මම වෙව්ලන්න ගත්තා බයටම. "
විශාඛා හඬන්නට ගත්තාය.

"නංගි ..." ගිහාන් ගේ හද ශෝකයෙන් පිරි යමින් තිබුණි. මේ අසරණ කෙල්ල ගෙදර  දමා රැකියාවට මාස ගණන් යාම ගැන නිලන්ත කෙරෙහි කෝපයක් ද ඔහුගේ සිතේ හටගති. එහෙත් නිලන්තට වෙනත් විසඳුමක්ද නැති බව ඒ සැණෙකින්ම සිහියට  නැගුණි.

"පිහිය බෙල්ලට තියලා මාව ඉස්සරහ කාමරේට කොණ්ඩෙන්   ඇදන් ගියා අයියේ. මම හිතුව කොණ්ඩේ ගැලවිලා අතට යයි කියලා. ඒ තරම් දරුණුවට" විශාඛා නොනවත්වා වැළපුනාය.

ගිහාන් ඔහුගේ මුහුණ තම දෙඅතේ ඔබා ගත්තේ කුමක්  කරන්නේ දැයි සිතමින්.
"රන්ජනී" ඔහු ඇසුවේය.

"රන්ජනී ලියුමක් ලියල තියල උදේම ගමට  ගිහිල්ල එයාගේ අම්මට  පපුවේ අමාරුවක්  හැදිලා හදිසියේ හොස්පිට්ල් ඇඩ්මිට් කළා කියල. ගමෙන් ආපු කෙනෙක් එක්ක ගියා කියල. ඒත් මට දැන් සැකයි වික්‍රමරත්න එලෙව්වද කියලත්. මම කෝල් කරාට ගත්තේ නැහැ. දැන් මාස ගාණක් ආවෙත්  නැහැ. අර වෙන ගෑණු  කෙනෙක් තමා දැන් ඉන්නේ තාවකාලිකව. "

"අපි ඇන්ටිට කතා කරමු." ඔහු ඇන්ටි කීවේ නිලන්ත ගේ මවටය.   නිලන්ත සමග විවාහ වීමට කලින් විශාඛා ඔහුගේ මවට මෙන්ම  නිලන්ත ගේ මවටද ඉංග්‍රීසි ඌරුවට ආන්ට් හෝ ආන්ටි කීවද ගිහාන්ට එසේ කීම නුහුරු විය. ඔහු  සමහරවිට ඇයට  නැන්දේ කියාද ආමන්ත්‍රණය කර ඇත.

"එපා. ඒ මනුස්සයට පපුවේ අමාරුව හැදිලා මැරෙයි. මට ඒක කරන්න බැහැ . මගේම අම්ම වගේ මට සලකන්නේ"

"ඔය ඕකනේ කියන්නේ. ඕක තමා මේ රටේ ගොඩක්  ගැහැණුන් ගේ හැටි.  ඇන්ටි ගැන හිතන්න ඕනේ තමයි. මමත් එයාට කැමතියි. නමුත් මෙතැන ඔයා බලන්න ඕනේ ඔයාගේ විවාහ ජිවිතේ ගැන. දරුවා ගැන. නිලන්ත ගැන. දැන් නිලන්ත එක්ක රණ්ඩුවට  මුල මේවා නේද "

"එයා ආවම මම එයා ලඟට වැඩිපුර ගියේ නැහැ. රෑට පුතා ලං කරගෙන නිදා  ගත්තා. කොහොමද එයා ගාවට යන්නේ අයියේ? මේ කිළුටු මම. රණ්ඩු පටන් ගත්තේ, එයා හිතන්න ගත්ත එයා නැති අතරේ මට වෙන සම්බන්ධකම් තියනවා කියල . "

"ඊට පස්සේ නිලන්ත පිටරටදී වෙන ගෑණු එක්ක ගියා කියල ලියුම් ආව නේද "

"ඔව්"

"ඒවාත්  මේකම ලියල එව්වද කවුද දන්නේ "

"මටත් හිතෙනවා ඒක නම් දැන් " විශාඛා දීර්ඝ සුසුමක් හෙළා ගිහාන් දෙස එක එල්ලේ බැලුවාය.

"නංගි, රුසියාවේ ඉන්දෙද්දී ඔය වගේම කතාවක් ඇහුව මම. යාළුවෙක් ගේ රුසියන් කෙල්ල අම්මගේ දෙවෙනි මිනිහ එක්ක ඉන්නව එයාගේ අතටම අහුවුනා. කෙල්ලගේ නම ඕල්යා. හැබැයි අපි පස්සේ දැනගත්තා ඒ කෙල්ලගේ කැමැත්තෙන් නෙමේ කියල. අම්මම තමයි ඉඩ දෙන්නේ තමන්ගේ දෙවෙනි කසාදෙ මිනිහට ඒක කරන්න. තට්ටු නිවාසේ තියෙන්නේ අම්මගේ නමට නිසා කෙල්ල ඉවසන් ඉන්නවා. අපේ යාළුවෙක් ට කෙල්ලගේ අම්මගෙන් වෙච්චි  ඇබැද්දියක් නිසා ඌ එක්කන් එන්න ගිය වෙලේ දැන ගත්තේ. අපි ඒ දවස් වල ගොඩක් කතා  කලා ඒ ගැන. කට්ටියක් කීව සෝවියට් දේශය අදේවවාදී නිසා, අනාගමික නිසා සදාචාරයක් නැහැ කියල.  මමත් හිතුව ඒ කාලේ ප්‍රධාන ආගම් හතරම අදහන ලංකාවේ  සදාචාරය මීට  වැඩිය නම් හොඳයි  කියල. ඒත්  අන්තිමට එහෙම කතාවක්  අහන්න වුනා මට ළඟම කෙනෙක්ගෙන්. මගේ හොඳම යාළුවෙක් නිලන්ත. මේ වෙලාවට මුළු ලෝකෙම එපා වෙනවා නංගි "

විශාඛා නැවතත් වැලපෙන්නට ගත්තාය.

"ඒ කියන්නේ ....." ගිහාන් මදක් පසු බෑවේය.
"ඔයාලා රණ්ඩුවෙලා නිලන්ත ඔස්ට්‍රේලියා ගියාට පස්සේ ඌ ආයේ ආව නේද එහේ  "

විශාඛා අනුමත කරමින් හිස වැනුවාය.

"මට තේරෙනවා. ඔයාට ආයෙත් එහෙ යන්න බැහැ මේක බේරුමක් කරගන්නේ නැතුව. මං ඇන්ටිට දැන්මම  කතා කරනවා. හදිසියක් කියල. ඔයාට විරුද්ධ වෙන්න බැහැ  විශාඛා. අපි  මේක හොඳින් හරි නරකින් හරි විසඳගමු."

ගිහාන් දුරකථනය වෙතට පිය මැන්නේය.
"අම්මට අර ඩ්‍රයිවර් අංකල් එක්ක එන්න එපා කියන්න. එයා ආවොත් ගේ ඇතුලට ඇවිත් අපි කතා කරනකන් බලන් ඉන්නවා " විශාඛා අයැදීමක් කළාය. නිලන්ත ගේ මවගේ වාහනය පැදවූයේ ඔවුන් සිටි පෙදෙසේම ජීවත් වූ ලිපිකරු රැකියාවකින් විශ්‍රාම ගිය මහතෙකි. අමතර ආදායමක් සොයා ගැනුමට ඔහු ඔවුන් ළඟ රැකියාව කළත් ඔවුන් ඔහුට  සැලකුවේ පවුලේ හිතවතෙකු වශයෙනි.

ගිහාන් නිලන්ත ගේ මවට කතා කොට විශාඛා පැමිණ සිටින බැවින් ත්‍රීවිල් රථයක් සොයාගෙන පැමිණෙන ලෙස දැනුම් දුන්නේය.
 නිලන්තගේ මව කලබල වූවාය. විශාඛා හා ගිහාන් අතර තිබූ ළඟ ඇසුරුකම ඇයට රහසක් නොවීය.

"අනේ පුතේ මම උදේ හවා කල්පනා කරන්නේ මේ කොල්ලයි  කෙල්ලයි එකතු කරන්නේ කොහොමද කියල. කිරියි පැණියි වගේ යසට හිටියේ.  අනේ දූට කියන්න මුකුත් නොහිතා හදිසි තීරණ ගන්න එපා කියල"

"ඇන්ටි ඒක මම බලාගන්නම් . ඔයා එන්න දැන්මම. මම පාරට ඇවිත් ඉන්නම්"

ඉක්මන් ගමනින් නිවසට පැමිණෙන ගිහාන් හා නිලන්ත ගේ මව දෙස දොර හැරගෙන දොරට හේත්තු වී සිටි  විශාඛා බලා සිටියාය.
ඇය දොර අසලට  ලං වනවිටම විශාඛා හඬා වැටුනේ ඉදිරියට එන කතාවට මුල පුරන්නට මෙනි. වික්‍රමරත්න මහත්මිය ද
"අනේ ඇයි දුවේ, අපි ඇතුළට යමු " පවසමින්  විශාඛා වත්තම් කරගෙන නිවසට පිය නැගුවාය .

ගිහාන් වහ වහා තේ තුනක් පිළියෙළ කළේය. ඒ ඔහුට සෝවියට් දේශයේ උගෙන ගන්නා  අවධියේ හුරුවූවකි. ඕනෑම විටෙක  තේකක් හෝ කෝපි එකක් සාදාගෙන  වැදගත් කතා බහකට එළැඹීම රුසියනුන් ගේ සිරිතකි. බොහෝ සිසුන්ද එයට ඇබ්බැහි විය. වෙළඳ හෝ වෙනත් කටයුත්තකදී වොඩ්කා වීදුරු එකට ගාටා ඒවා එකවර පානය කිරීමෙන් පසු අවසන් තීරණයක ට එකඟව ගිවිසා ගැනීම් සමාප්ත කිරීමද රුසියනුන් ගේ චර්යාවක් විය.

හැඬුම නවතා ගෙන එක් අතක් කම්මුලේ රඳවා ගෙන විශාඛා තම නැන්දණිය ගෙන් ඉවත බලා සිටියාය. ගිහාන් සෙටිය අසල බිම හිඳ ගත්තේ නිලන්ත ගේ මවට මුහුණ ලා ගෙනය.

සෙමින් සෙමින් එහෙත්  තිර ලෙස විශාඛා ඔහුට පැවසූ විස්තරයන් එකින් එක නිලන්ත ගේ මවට ගිහාන් විස්තර කළේය. අදහා ගත නොහැකි කතාවක් පලමුවරට අසන කෙනෙකුගේ ස්වභාවයට වඩා තමන්ට දෝෂාරෝපණය කර ගන්නා කෙනෙකුගේ ස්වභාවයෙන් වැළපෙන වයසක ගැහැණිය දෙස ගිහාන් අනුකම්පාවෙන් බලා සිටියේය.

"අනේ මගේ රත්තරන් දුවේ මේක මගේ වැරැද්ද. අනේ මට වස ටිකක් තිබ්බ නම්. ඌත් ඉවර කරලා මටත් යන්නම යන්න."

"ඇන්ටි, ඒක නෙමේ නේ විසඳුම.අපි මේක නිලන්තටත් කතා කරලා පැහැදිලි කරලා විසඳ ගමු අද හෙටම. රන්ජනිත් නැති එකේ   විශාඛා ට එහෙ ඉන්න බැහැ. අර එන ගැහැණු කෙනා එන්නෙත් දවල්ට විතරයි.මෙහෙ හිටියොත් ඒකත් හරි නැහැ. නිලන්ත වුනත් වැරදියට හිතයි යාලුවා වුනත්. පොලිසි යනවද කියල හිතමු පස්සේ.

"පුතේ රන්ජනිට වුනු අපරාදයක් නිසා ඒ  ළමය ගියේ. මම ගියා බලන්න"

" ඒ කවද්ද එහෙම වුනේ මම දැනන් හිටියේ නැහැනේ. කවුද අර යාළු වෙලා හිටිය සිකියුරිටි එක්කෙනාද " විශාඛා ඇසුවාය.

"නැහැ පුතේ මේ බල්ලමයි . මට රන්ජනී  ඔක්කොම කීව. ළමයෙක් බඩට එනකන්  මේ කෙල්ල සද්ද නැතිව හිටියනේ. රස්සාව නැතිවෙයි කියල බය වුනාලු. ඒ අහිංසක කෙල්ලගේ අම්මට  අංශ භාගේ හැදිලා ලෙඩින්. මම සල්ලි වගයක් දීලා ආව දැනට "

"ඇයි ඇන්ටි සද්ද නැතිව හිටියේ මේවා ගැන." ගිහාන් ඇසීය.

"මට දැන් තේරුනා ඇයි රන්ජනී හදිසියේ ගියේ කියල. මට පොඩ්ඩක්වත් හිතුනේ නැහැ මේ නරුමයා රන්ජනීටත් අත තියල කියල. අම්ම නිස්සද්දව හිටියේ ඇයි කියලයි  මටත්  හිතා ගන්න අමාරුයි " කෝප ගැන්වුණු ස්වරයකින් කී විශාඛා නැන්දණියගේ මුහුණ දෙස බැලුවාය.

"මේ මිනිහා මටත් වද දෙනවා පුතේ හරියට. රන්ජනී ගාවට යනවා කියල දැන ගත්තම නිලන්ත පුතාට කියනවා කියල හිතා  ගෙන හිටියේ. ඒත් මේ දෙන්න තරහ වුණාම මම ඉස්සෙල්ල කල්පනා කලේ මේ දෙන්න එකතු කරන්න ඕනේ  ඉස්සෙල්ල කියල. මේවා කියන්න ගිහින් ඒ ප්‍රශ්නත් වැඩිවේය කියල මට හිතුන. මෙහෙම දෙයක් මගේ රත්තරන් දූට කරයි කියල හීනෙකින් වත් හිතුවේ නැහැ. මගේ ලේලි  වුනත් මගේම පෙර ආත්මෙක හිටිය දුවෙක්  වගෙයි "
නිලන්ත ගේ මව විශාඛාව තදින් වැළඳ ගත්තාය.

ගැහැණුන්  දෙදෙනාට නිදහසේ වැළපීමට ඉඩ හැර ගිහාන් බලා සිටියේය.

"අපි මේක නිලන්තට කතා කරලා කියමු. හැබැයි මෙහෙ එන්න කියල. එයාගේ තාත්ත ගැන නේ කියන්න වෙන්නේ ."
 "ඌ නිලන්ත ගේ තාත්තා නෙවෙයි " නිලන්තගේ මව අසීරුවෙන් මෙන් තෙපලාය.

"මොකක් " විශාඛා හා ගිහාන් දෙදෙනාම එකවිට හඬ නැගූහ.

"වික්‍රමරත්න නිලන්තගේ තාත්තා නෙවෙයි. මාමා වෙන කෙනෙක්."

~~~~~~~~~~~~
මතු සම්බන්ධයි 

Friday, 21 September 2018

සියාමා ගැන තරුරසී ගෙන් සඳහනක්

සියාමා !
( විචාරයක් නොවේ. හිතවතකුගේ පොතක් හඳුන්වා දීමක් පමණි.)
වාර්ගික, ආගමික අන්තවාදය සමාජය මත පතිත කරවන මරණයේ, වේදනාවේ බියකරු අන්ධකාරය අපි හොඳින්ම අත්දැක ඇත්තෙමු. ලෝකය දියුණු වී ඇතැයි කොතරම් පම්පෝරි ගැසුවත්, තවමත් අපට මිනිසුන් බෙදා වෙන් නොකොට එකා වන්ව ආදරයෙන් පිළිගන්නට, වැළඳගන්නට තරම් පොහොසත් අධ්‍යාත්මයක් සකස් වී නැත. එහි ඛේදනීය ඉරණම බොහෝ අවස්ථාවල ඉතා දරුණු ලෙස බලපවත්වන්නේ දරුවන් සහ කාන්තාවන් කෙරෙහිය.

‘‘සියාමා‘‘ ද ඉන් එකියකි. අන්තවාදී ආගමික මතවාද නිසා ආසියානු රටකදී බිහිසුණු ඉරණමකට මුහුණ දුන් පවුලක හුදකලා වූ දැරියක් පසුකලෙක යුවතියක ලෙස එංගලන්තයේදී ජීවිතයට මුහුණ දෙන ආකාරය මේ කතාවෙහි අන්තර්ගත ය.
බ්ලොග් නිසාම මහ පොළවට බට සහෝදරත්වයකින් දැන හඳුනා ගත් ‘‘කොළඹ ගමයා‘‘ බ්ලොග් අඩවියේ රචක අජිත් ධර්මකීර්ති සහෝදරයා කොටස් වශයෙන් බ්ලොග් අඩවියේ පළ කළ මේ කතාව එදත් මා බොහෝ කම්පනයට පත් කළා මතකය. කඩිමුඩියේ බ්ලොගයට ලියැවෙන කතා, කඩිමුඩියේ පොත් වීම පිලිබඳව මගේ එකඟත්වයක් නැතත් මේ කෘතිය කියවා බලන්නැයි ඇරයුම් කරමි. අන්තවාදය විසින් මනුෂ්‍යත්වය හෙළාලන අගාධයේ තරම යම් තරමකින් හෝ වටහා ගන්නට, සංවේදීවන්නට ඉන් නොනැවතී, සියලු ආකාර අන්තවාදයන්හි කෘෘරත්වයට එරෙහි වන්නට සියාමාගේ කතාව බලපෑමක් කරනු ඇත.
සියාමා වෙනුවෙන් වචනයක් ලියන චූලානන්ද සමරනායකයන් මෙලෙස උපුටා දක්වමි.
‘‘කිසියම් රටක් කවර හෝ අන්තවාදයක සරණ යන්නේ නම් එය අවසන් වනු ඇත්තේ මිහිපිට නරකාදියක් තනා ගනිමිනි. ලංකාවේ අප දැනටමත් ඒ මඟෙහි සෑහෙන දුරක් පැමිණ හමාරය. ජාතිවාදයත්, ආගමික අන්තවාදයත් අතර දෝලනය වෙමින් මෙතෙක් අප ආ ගමන තුළ අන්තවාදීන් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය යටපත් කරමින් තර්ක බුද්ධියට පහර එල්ල කරද්දී අප දුටුවේ අතලොස්සක් හැරුණු විට යහපත් යැයි කියනා බහුතරයක් නිහඬවත පුරන ආකාරය සහ දේශපාලකයන් යැයි කියාගන්නා අවස්ථාවාදීන් බොර දියේ මාළු බාන ආකාරයයි.‘‘
‘‘සියාමා‘‘ - අජිත් ධර්මකීර්ති
රු.350.00
අහස ප්‍රකාශනයක් ( J 310 ) අහස පොත් කුටියෙන් ලබා ගත හැකිය.

~~~~~~~~~~~~~~~~~
ස්තූතියි තරුරසී


Wednesday, 12 September 2018

ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (42) - සමාවෙන්න විශාඛා,

කලින් කතාව - ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (41) -පද් මොස්කව්නියේ වේචෙරා

මතකය රිදුම් දෙන සුළුය. ඇයගෙන් ලැබෙන ලිපි හදිසියේම නැවතී ඇති සෙයක් ඔහුට දැනේ. හේතුවක් සොයන්නට ප්‍රේමයෙන් මැඩුණු හිත ඉඩ නොදෙයි. අවසන් ලිපියේ තිබුනේ කුමක්දැයි සිතීමට ඔහු වෙහෙස විය.

ඇගේ පියා  රැකියාව කරන කම්හලේ පඩි ගෙවීම නතර කර දමා ඇත.  ඒ වෙනුවට ඔවුන්ට භාණ්ඩ වලින් පඩි ගෙවති. ඈ  පවසන පරිදි  පඩි ගෙවන්නේ අර්තාපල්, පාන් , සීනි, මස් ආදියෙනි. දෙවැනි ලෝක යුද සමයෙන් පසු එවැනි කාලයක් ආවේ දැන්ය.  ඇය ඉගෙන ගන්නේද  අසීරුවෙනි. උද්ධමනය කෘතිමව පාලනය කරමින් තිබූ සෝවියට් දේශයේ බඩු මිල ඉහල ගියේ නැත. සීනි හෝ හාල් කිලෝවක මිල 1984 දීත් 1988 දීත් එක හා සමාන විය. පාන් ගෙඩියක මිලද එසේමය. නමුත් දැන් එවැනි භාණ්ඩ වල  මිල ඉහල දැමීමට  ඉඩ දී තිබේ. භාණ්ඩ මිල ඉහල යාමත් සමග දෛනික ජිවිතයේ වියදම් පියවා ගැනීමටත් අසීරු බව ඇය ලියා  තිබුණි.

ඔහු කිසියම්  මුදලක් , ඩොලර් වලින් ඇය අත තබා ඒමට සැරසුණු මුත් ඇය එය ප්‍රතික්ෂේප කළාය. එනිසා ඔහු හඳුනන සිසුවකුට ඒ මුදල් භාර දී ආවේ අවශ්‍ය වුවහොත් තාන්යාට ලබා දීමේ අටියෙනි. නමුත් ඒ සිසුවා එංගලන්තයට යාමට  එය වියදම් කර තිබුණි. එනිසා කෙසේ හෝ  ඩොලර් සියයක පමණ මුදලක් සොයා ගත් ගිහාන් වෙස්ටන් යුනියන් නම් මුදල් යවන සමාගමක  ආධාරයෙන් මොස්කව් වලට යැවීය. නමුත් ඉන්පසු ඔහු අත වැඩි මුදලක් ගැවසුණේද  නැත.

ඇය දැකීමට නම් ගෙන්වා ගැනීමට මුදල් යැවිය යුතුය. සෝවියට් දේශයට යාමට වීසා හදා  ගැනීමට ක්‍රමයක් නැත. එකම ක්‍රමය පශ්චාත් උපාධියක් කෙසේ හෝ හදාගෙන යාමය. මේ දෙකටම මුදල් අවශ්‍යය. නැත්නම් පරණ හැඳුනුම්කම් ඇති මොස්කව් නැවතී ව්‍යාපාර කරන සිසුන් සම්බන්ධ කර ගත යුතුය. ගිහාන් ට එයටද කැමැත්තක් නැත.

ඒ අතරේම සෝවියට් දේශයේ කුමන්ත්‍රණයක් ගැන කතාබහක්  ආරංචි විය. සියලුම සෝවියට් සමූහාණ්ඩු මධ්‍යම රජයෙන් ඉවත්වී ගොස්ය. ගොර්බචොව්  ගෙන් බලය අල්ලා ගැනීමට සෝවියට් කොමියුනිස්ට්  පක්ෂ මධ්‍යම කාරක  සභාවේ පිරිසක් උත්සාහ දරා ඇත. යෙල්ට්සින් ටැංකියක් උඩ නැග  කතා කරනු ගිහාන් රූපවාහිනියෙන් දුටුවේය. එම කුමන්ත්‍රණය පරාජය වී ඇත.

ප්‍රියාන් හා තවත් සිසුන් ගෙන් ඔහුට වැඩි විස්තර දැන ගැනීමට හැකිවිය. මිනිසුන්ට පඩි ගෙවන්නේ නැති බවට තාන්යා ලියා තිබූ දේවල් සත්‍ය බව ඔහුට  දැන ගන්නට ලැබුණි. කුඩා කඩ හා සාමාන්‍ය    ප්‍රමාණයේ ව්‍යාපාර බිහි වී ඇත . ඒවායේ සමුහ පාලනය ක්‍රිශා (වහල) නමින් රුසියානු භාෂාවෙන් හඳුන්වන මාෆියා කණ්ඩායම් වලිනි. ඔවුන්ට කප්පම් නොදුන්නොත් ව්‍යාපාර කල නොහැකිය. ඔවුන් මිනිසුන් මරා දැමීමට පවා එළඹෙන බව දැනගත්  ඉමහත් විස්සෝපයට  පත්විය. සෝවියට් දේශයේ තිබූ ආරක්‍ෂිත භාවට නැතිවී ඇත.

තව තවත් දිළිදු භාවයටත් රැකියා විරහිත භාවයටත්  ඇද දමන ලද රුසියානුන් ජාතිවාදී වී ඇති බවටත් ඇතැම් තැන්වල  විදේශිකයන්ට පහරදීම් කරන බවටත් ඔහුට ආරංචි විය.

ප්‍රියාන් සමග  කතා කරද්දී දැනගන්නට ලැබුනේ යෙල්ට්සින් ටැංකිය උඩ කතා කරන දවසේ ඔහුද ඒ අසල අර්බාත්සකයා වල සිටි බවයි. සෝවියට් හමුදා මොස්කව් නගරයේ රැස්ව  සිටි ජනතාවට විරුද්ධව අවි භාවිතා කිරීම ප්‍රතිකෙෂේප කළහ.

"  මේ රතු හමුදාව  ඇත්තටම දේශප්‍රේමී බං. එහෙම හිතුනෙම නැහැ ඉස්සර.ඒ කියන්නේ උන් ඉන්නේ ජනතාව පැත්තේ.  බලපං මුන් තමන්ගේ මිනිසුන්ට විරුද්ධව වෙඩි තියන එක ප්‍රතික්ෂේප  කලා. ගොර්බචොව් ගේ බලයත් ඉවරයි එතැනින්ම"

"දැන් මොකද වෙන්නේ "

"රූබල් එක තව බැහැල. එයාරෝෆ්ලොට් ටිකට්, ලන්ඩන් යන කෝච්චි ටිකට්  ගණන් ගිහින්. කෑම ගණන් ගිහින්. ආණ්ඩුවේ සුපර්මාකට්, ගොඩනැගිලි, පොඩි කම්හල් කුණු කොල්ලෙට විකුණනවා. සල්ලි තියෙන ඕන මාෆියා කාරයෙකුට, කේජිබී කාරයෙකුට , හොරෙකුට ගන්න පුළුවන්. යෙල්ට්සින් කාරයා හැම වෙලේම බීපු ගමන්. හොඳකට තියෙන්නේ රුස්සන්ට  දැන් ඕන දෙයක් කියන්න, ඕන කෙනෙකුට බනින්න නිදහස  තියෙනවා." ප්‍රියාන් කීවේ අවඥාවෙන් ද යන්න ඔහුට නොවැටහුණි.

නංගීගේ විවාහය හොඳින්  කිරීමට ගිහාන් සමත් විය.

අම්මාට හා නංගීට කොළඹ විශාල හෝටලයක අධික මුදලක් ගෙවා විවාහය ගැනීමට අවශ්‍යව තිබුණි. එයට ගිය වියදමද තවම ගෙවා අවසන් නැත. එය විකාර වියදමක් යැයි ඔහුට සිතුනද  ලංකාවේ කටයුතු කෙරෙනා අන්දමට හැඩ ගැසීම වැදගත් යයි සිතා නිහඬ විය. ඔහු කම්පාවට පත්වුණේ   ඔවුන්ට අයත් කුඩා ඉඩමක් ද විකිණීමට  සිදු වීමෙනි. කොළඹට එතරම් දුර නැති වුවත් තවමත් කුඹුරු හා තුරු වැල් පිරී ඇති  සුන්දර පෙදෙසක පිහිටි එම ඉඩමේ කෙසේ හෝ නිවසක් තනා ගෙන තාන්යා සමග ජිවත් වීමට ගිහාන් සිතා සිටියේය. ඒ අදහස නිකම්ම අත්  හැරීමට සිදුවිය .

ගිහාන්ගේ හිත රිදුනේ නංගි තාන්යා අමතක කිරීමට ගිහාන්ට කි වේලේය.
"අයියේ ඔය පිටරට සුදු ගෑණු විශ්වාස කරන්න බැහැ. අනික රුසියන් කෙල්ලෝ කිව්වහම මෙහෙ ප්‍රසිද්ධ මොනවටද? හෝටල් ගානේ ඉන්න අයටනේ. හේෂාන් නුත් කීව ඔය කතාව "

 "ඇයි හේෂාන් ගිහිල්ල පාවිච්චි කරලා තියනවද?හොයල බැලුවද ඔයාට බොරු කියල ගියාද කියල? ඇයි උන් විතරද වල්  කමේ යන්නේ, අනිත් රටවල ගෑණු යන්නේ නැත්ද?  මම දන්නා තරමට  රුසියාවේ හෙම හිටිය ලංකාවේ, ඉන්දියාවේ, අප්‍රිකාවේ සමහර  කෙල්ලන්ගේ  පට්ටන්දරේ දිග අරින්නද  "  ගිහාන් කඩා පැන්නේය.

"ඔය ඉතින් ඔයත් එක්ක කතා කරන්න  පුලුවන්ද? හොඳ අය ඇති . මම කියන්නේ ඔයාගේ හොඳට. මෙහෙ ගෙනල්ල ඔයාට ලෙහෙසි වෙන්නේ නැහැ. අම්මව තාත්තව  බලන්න වෙන්නේ මට විතරද. ඔයා එහෙ හිටිය කාලේ මම බැලුවේ. දැන් ඔයාගේ වාරේ."

"ආ ඒකද දැන් ඔයාගේ ප්‍රශ්නේ? දෙමාපියෝ ගැන මම බලා ගන්නම්. ඔයා ඉන්න කරදර නොවී. තාන්යා අම්ම තාත්තා ඔයාට වැඩිය හොඳට බලා ගනී"

"අනේ ඔයා  ඉන්නේ හීන ලෝකේ. අපි දන්නේ නැත්ද? ඒ ගෑණු කෙනා දැන් වෙන කවුරුහරි යාළු වෙලත් ඇති"

"පලයන් යන්න. උඹ දන්නේ මොනවාද මමයි තාන්යයි ගැන " ගිහාන් නංගිව එළවා ගත්තේය.

මව සිටියේ නංගීගේ පැත්තේ බව ඔහු දැන  සිටියේය.
පියානම් කතා කළේ වඩා අනුකම්පා පෙරදැරිවය. ඔහු මුලින් ආලය  කල ද්‍රවිඩ පෙම්වතිය සිහි වෙන්නටද ඇත.

"පුතා කැමතිනම් මගේ අමනාපයක් නැහැ. හිත ගිය තැන මාළිගාව කියනවනේ. පුතා ගේන ඕන දැරිවියක් මගේ දුවෙක්" තම පියාණන් දැඩිව වැළඳ ගැනීමට තරම් ස්නේහයක් ගිහාන්ගේ සිතේ පහලවිනි. එහෙත් තාන්යා ගේ පියා ඇලෙක්සෙයි වැළඳ ගත්තාක්  මෙන් හුරුවක්  ලංකාවේදී  පුරුදු නැත.

දොරේ සීනුව නොකඩවා නාදවිය. ඒ මදිවාට දොරට තඩි බාන හඬද ඇසුනි.

 "විශාඛා, මොකද මේ පොඩිත්තත් එක්කම "

විශාඛා පොඩි දරුවාද රැගෙන දොර අසලය. එදා හිත හදාගෙන ගියාට පසු ඇය දුටුවේ අදය.

පොඩිත්තා රැගෙන නිවස තුලට පැමිණි විශාඛා දරුවාට  සෙටිය උඩ හිඳ ගැනීමට සලසා ඇය රැගෙන ආ සෙල්ලම් භාණ්ඩ කිහිපයක් හා පාට කරන  පොතක් දරුවා අතට දුන්නාය.

නිවසේ තිබූ කුඩා කෑම මේසයේ පුටුවක් එලියට ගෙන පැත්තකින් මෙන් හිඳගත් ඈ තවමත් විමතියෙන් මෙන් දොර අසල සිටගෙන සිටි ගිහාන් දෙස බැලුවාය.

"මම පහුගිය දවස් කිහිපයම කල්පනා කලා ගිහාන් අයියේ. අම්මල ගාවට යනවද දරුවා එක්ක ඉන්නවද තනියම  කියල. කෝච්චියට  පනින්නත් හිතෙනවා වෙලාවකට. මං මෙහෙ ආවේ අයියේ ..." විශාඛා වාක්‍යය  අවසන් කිරීමට  තැතනුවාය.
ගිහාන් ඈ දෙස බලා සිටියේ තාන්යා පිලිබඳ කල්පනාවේ ගිලී සිටියදී හදිසියේ මෙන් පැමිණි විශාඛා නිසා තෝන්තු වී ගිය මනසින් යුතුවය.

"ඔයාට මං ගැන පොඩ්ඩක් හරි අදහසක් නැද්ද ගිහාන් අයියේ. මං දරුවත් අරන් ආවේ ඒකයි. මං හුඟක් අසරණයි.  මට යන්න  කියන්න එපා අයියේ එදා වගේ"

ඇයට කිව යුත්තේ  කුමක්ද යන්න ඔහුට එකවර සිතාගත නොහැකි විය.

"නංගි එහෙම කරන්න බැහැනේ අපි දෙන්නට. ඔයා තවම නිලන්ත බැඳලා ඉන්නේ. ඔයා  නීතියෙන් වෙන්වුනත් නිලන්තගෙන් මට..." ඔහු කීමට ගිය ඉතිරිය ගිල ගත්තේය.
  " නිලන්තට  එදා තරහට ගියාට ආපහු එයි. ඒ දෙන්නම ඕස්ට්‍රේලියාවේ ඉඳන් නැවකට යන්න පැපුවා යනවා කීවට ගිහින් නැහැ.  මම දන්නවනේ මගේ යාලුව ගැන. නංගි මම කතා කරන්නම් එයාට. "

"අයියේ, ඒ දීගේ හරියන එකක් නැහැ. ඔයා නොදන්නා  ගොඩක් දේ තියනවා. මට ඔයා ඇරෙන්න යන්න  වෙන තැනකුත් නැහැ වගේ අයියේ.  ඔයා මාත් එක්ක තවම තරහද මම නිලන්තව බැන්දට. ඔයා රුසියානු ගෑණු ළමයෙක් එක්ක යාළුවෙලා කියල දැන ගත්තට පස්සෙයි මම නිලන්තට කැමැති වුනේ. එයා ඔයාගෙත් හොඳම යාලුවා නිසා. අනික නිලන්ත  ඒ කාලේ ඉඳන්ම  මට කැමැත්තෙන් හිටියේ කියල මම දන්නවා. "

"නංගි  මමම තමයි නිලන්තට කිව්වේ  තාන්යා ගැන ඔයාට කිව්වට කමක් නැහැ කියල. ඔයා නිරපරාදේ මං ගැන බලාපොරොත්තු තියන් එහෙම ඉන්නවද කියල නොදැන හිටි නිසා "

"නොදැන හිටියා කියන්නේ අයියේ. අනේ ඔයාට එච්චරටම  මාව අමතක වුනාද? අපි ගඟ අද්දර බලන්න ගියා මතකද ඔයාට? ඔයා ඒ  ෆිල්ම් එකේ සින්දු ලස්සනට කියනව මට තවම මතකයි. පහුගිය දවස්වල මට ඒ හැමදෙයක්ම මතක් වුනා?"

"ගඟ අද්දර බලන්න ගියා කියල මට මතකයි. අපි දෙන්න විතරක් නෙමේ නේද ගියේ "

"බේරේ වැවේ තියන සීමා මාලකෙට ගිහින් මල් පූජා කරනවා මතකද ඔයාට. පාරේ ඉඳන් එතන ඇතුලට යනකොට තමයි ඔයා මට  නිලන්තයි අනිත් යාළුවොයි අඳුන්වල දුන්නේ. අපි හුඟක් දවස් වල එතනට ගියා? දවසක් , ඩුප්ලිකේෂන් පාරේ  කොල්ලුපිටියට ගිහින් අර මග පාරකින් මල් පාරට ඇවිල්ල අපහු හිටපු තැනටම ආවේ.  අපි කොච්චර  ඔහේ ඇවිද්ද ද? ඔයා ඒ පාරවල් හොඳට දන්නවා."
විශාඛා ඔහු දෙස බල මද සිනහවක් පෑවාය.

"හයියෝ ඉතින් මේ ඒලෙවල් කරන කාලේ අපි හැම වෙලේම තනියම ගියාද? යාළුවොත් එක්කමනේ වැඩි හරියක් ගියේ. විශාඛා අපි දෙන්න කවදාවත් ආදරෙයි කියල තියෙනවද? අපි එක පාරක් පබ්ලික් ලයිබ්‍රරියේ පාඩම් කරද්දී මම ඔයාගෙන් ඇහුවේ එළියේ ඇවිදින්න යමුද කියල? ඔයාමනේ හෙන රැවිල්ලක් දාල ගස්සල පොත දිහා බලන් හිටියේ. අපි අතරේ සෙනෙහසක් වගේ දෙයක් තිබ්බ තමා. ඒත්  දැන් ඔයා නිලන්තව බැඳලත්  අවුරුදු කීයක්ද නංගි ? "

"අනේ ඉතින්" විශාඛා හඬන්නට ගත්තාය .

"මම ඉස්කෝලේ ඇරිලා බඩගින්නේ ඉන්නවා බස් යද්දී නගින්නේ නැතිව. ඔයා එන බස් එක එනකන්. ආදරේ කියල කියන්නම ඕනෙද? ඔයාට තේරුනේ නැත්ද? ඔයා හරිම කුරිරු මනුස්සයෙක් වෙලා . තාන්යා තමා ඔයාව  කුරිරු කරලා තියෙන්නේ. නිලන්ත මාව දාල ගියාට පස්සේ මට ඔයා ගැනමයි හිතුනේ. මට හිතුනෙම  ඔයා එනකන් හිටියේ නැති නිසා මට මේ දඬුවම ලැබුන කියල. " විශාඛා නැවතත් හඬන්නට පටන් ගත්තාය.

"විශාඛා, අපි එකට ඇවිද්ද, කෑව බීව, යාළුවෝ එක්ක එකම එක විනෝද ගමනක් ගියා. ඒත් අම්මලත් ගියා ඒවාට.  මට ඔයා ගැන හැඟීමක් තිබ්බේ නැහැ කියලම  මට කියන්න අමාරුයි. මම සෝවියට් යන දවසේ ඔයා මගේ ටයි එක හැදුව මතකද? ඒවා මට තියෙන ලස්සන මතක ඔයා ගැන. ඒත් නංගි වෙලාවකට මට හිතෙනවා මගේ නංගිට වගේම ආදරයක් එතන තිබ්බේ කියල. ඒක එතනින් එහාට ගියේ නැහැ. "

ගිහාන් විශාඛා ඉදිරියෙන් වූ පුටුවේ හිඳ ගත්තේය.
මවගේ හැඬිම දුටු කුඩා දරුවා පැමිණ විශාඛා ගේ උකුල ලඟින් හේත්තු වූවේය. දරුවා වඩා ගත්  විශාඛා ගවුමේ කොනකින් කඳුළු පිසදා ගත්තාය. සෙටියේ කොනක හිඳගත් ඈ දරුවා තමන්ට තුරුළු කරගත්තාය.

"පුතාට නිදි මතයි වගේ. රෑ වුනානේ. "

"ඔයා පුතාව ගිහින් අනික් කාමරේ ඇඳේ තියන්න. කිරි එක තියනවද මම රත් කරන් එන්න"
"බෑග් එකේ " කියූ විශාඛා දරුවා රැගෙන කාමරයට වැදුනාය.
මද පමණට රත් කළ කිරි බෝතලයට දමා විශාඛා ට දුන් ගිහාන් දොර අසල බලා සිටියේ ඇතුළට නොයාය.

මද වෙලාවකින් කුඩා දරුවා නින්දට ගියේය. ගිහාන් සෙටියේ වාඩිවී  සිටියදී විශාඛා විසිත්ත කාමරයට ඇතුළුවන හරියේ ඇති බිත්තියට වාරු දී සිට ගත්තාය.

"ඉඳගන්න මෙතැනින්" ගිහාන් ඇයට පැවසීය.

"තාන්යා එක්ක මගේ සම්බන්ධය  අර කුමරි පත්තරේයන පුංචි ආදර කතා වගේ එකක්ම නෙමෙයි. ඔයා ඒවාට ආසයිනේ "

"ඔයාට ඒවත් මතකද "

"තාන්යා මුණ ගැසුන දවසේ ඉඳන් ඒ සම්බන්ධය පටන් ගැනුණේ  ශාරීරික ආකර්ෂණයකින්  වෙන්න පුළුවන්. නමුත් ඒක අපි ඔය  පොත්වල කියවල තියනවා වගේ හිතේ ගැඹුරුම  තැනින් පටන් ගත්ත ක්‍රමයෙන් වැඩිවෙලා මුල් බැස ගත්ත ආදරයක් . හිතින් ගතින් දෙකින්ම. ඔයා මට සමාවෙන්න දහස් වාරයක් මෙහෙම කියනවට.  ඔය කවියෝ, ප්‍රේම කතා ලියන නවකතා කාරයෝ කියන ප්‍රථම ප්‍රේමය කියා එකක් තියනවානම් , මුළු හදින්ම පෙම් කරපු ප්‍රථම ප්‍රේමයක් තියනවා නම් මට ඒ තාන්යා එක්ක. මට එයාව අමතක කරන්න  බැහැ.  මට  සමාවෙන්න හොඳ නංගි වගේ."

විශාඛාගේ සිහින් කෙඳිරියක් සවනට වැකෙන සේ  ඉකියක් ගැසුවාය .

"මම පොඩි එකත් අරන් යනවා අම්මලාගේ ගෙදර. ඒ මිනිසුන්ගේ හිත රිදවන්න බැරි නිසා මෙපමණ දවසක් හිත හිත හිටියේ. ගිහාන් අයියේ මට සමාවෙන්න ඔයාට කරදරයක් කෙරුවට "

"ඔයා කොහෙවත් යන්න ඕනේ නැහැ විශා. මම තනියම  මෙහෙ ඉන්නේ. තව කාමරේකුත් තියනවා. ඔයාගේ අම්මලට මුකුත් කියන්නේ නැතිව ඉමු. අපි නිලන්තට කතා කරමු. අපිට මේක විසඳ ගන්න පුළුවන්"

"අනේ අයියේ, මට එයට ආයි කතා කරන්න  කියන්න එපා. ඔයා   දන්නේ  නැහැ මට වෙලා තියන දේවල්. " විශාඛා නැවතත් මහා හඬින් හඬන්නට පටන් ගත්තාය.

විශාඛා හා නිලන්තගේ පොඩි පුතු නැගිට කාමරයේ දොර අසල සිට තම මව දෙස බලා සිටිනු ගිහාන් දුටුවේය.

"යමු පුතා දොයියන්න " ඔහු දරුවා වඩාගෙන ගොස් ඇඳෙහි තබා ඔහුගේ අතකින්  අල්ලාගෙන නළල හා හිස සෙමින් පිරි මැද්දේය. පොඩි එක  ටිකකින් යලිත් නින්දට වැටුණි.

සෙටියේ කොනක ඈඳීගෙන සිටි විශාඛා හැඬිම නවතා ජනේලයෙන් එපිට බලා සිටියේ හැඟීම් විරහිත වූ හිස් බැල්මකිනි.

ගිහාන් සීනි යහමින් දමා  තේ දෙකක් සදා එකක් විශාඛා ගේ අතට දුන්නේය.

"නංගි මට මොකද වුනේ කියන්න. ඔය දෙන්නට. ඔයාලගේ රණ්ඩුවයි  නිලන්තට වෙන ගෑණු එක්ක නිදා ගත්ත කියල ඔයාට ආපු නිර්නාමික ලියුනුයි ඔයා එයාට කෑ ගහපු ඒවායි ඇරුණහම මොකක්ද? බටහිර රටවල කවුන්සලින් කියල එකක් තියනවා. ඒ කියන්නේ විවාහක යුවල ගිහින් මනෝ උපදේශකයෙක් ගාව කතා කරන එක. ඒ ගොල්ලන්ගේ උපදෙස්නුත් අරගෙන විවාහය බේරා ගන්න පුලුවන්ද කියල උත්සාහ කරන එක. මෙහෙ මම දන්නේ නැහැ තවම එහෙම තියනවද කියල. නමුත් අපිට කතා කරලා විසඳ ගන්න  පුළුවන් දෙයක්......."

විශාඛා ඔහුට වාක්‍යය අවසන් කිරීමට ඉඩක් නොතබා කතා කළාය.

"අයියේ ඔයාට මට මේවා කොහොම කියන්නද කියල තේරෙන්නේ නැහැ. කාටවත් නොකියපු දේවල් තියනවා අයියේ. " විශාඛා අගේ මුහුණ දෝතින්  වසාගෙන ඉකි බිඳින්නට ගත්තාය.

ගිහාන්  ඇගේ උරහිස සෙමින් පිරි මැද්දේය.

"නංගි, ඔය මගේම සහෝදරියක් වගේ. නිලන්ත මගේ හොඳම යාළුවා. මගේ සහෝදරයා ඌ. අපි දෙන්න අතරේ පොඩි හරි ඇඟැලුම් කමක් තිබුනනේ. ඔයාට මට නොකියා ඉන්න පුළුවන්  දෙයක් නැහැ කියල හිතන්න."

විශාඛා අපහසුවෙන් හිස එසවූවාය. හැඬිම නිසා ඇගේ දෙඇස් රතුවී ඉදිමි කොණ්ඩය අවුල්වී තිබුණි.

"මම මූණ  හෝදගෙන එන්නම් අයියේ "

~~~~~~~මතු සම්බන්ධයි

Sunday, 9 September 2018

ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (41) -පද් මොස්කව්නියේ වේචෙරා

රුස්සන්ගේ ඝෝෂාව සෙමින් මැකී ගියේය. කාමරය පුරාවට ඇසුණු සංගීතය මැද ගිහාන්  තම පෙම්වතිය දෙස සෙනෙහසින් බලා සිටියේය. ඇය ඔහුට අත දිගු කර ළඟට එන ලෙස සන් කලාය.

"තානිච්කා, දුක හිතෙන්න ඕන දවසක මට හරි සතුටුයි. නමුත් ලේනා, ඕල්යා, ඉන්ගා ඔක්කොම එකතුවෙලා අපි දෙන්නව බන්දපු එක  විහිළුවට හරි.   ඒක හරිම ආදරණීයයි. "

"මට කිව්වෙත් නැහැ ඔහොම කරනව කියල. මම කාමරේ ඉල්ලුව විතරයි. මටත් සතුටුයි ගිහන්චික් මොයි" ගිහන්චික් ආදරයට ගිහාන් නම වෙනස් කර කියුමකි. මොයි යනු "මගේ" යන අරුත දෙයි.

"තාන්යා, එදා ඔයා කීව  එක හරි. මම ගොඩක් කල්පනා කලා ඒ ගැන. ඔයාට ඕනේ නම් අපි දරුවෙක් ...."

"ෂ් ෂ්" ඇය ඔහුගේ දෙතොලට ඇඟිල්ල තැබුවාය.

"ගිහාන්චික්, නැහැ අවශ්‍ය නැහැ. ලේනා කීවෙත් ඔයා කීව දේ. මගේ හැඟීම් වලින් අනාගතේ තීරණය කරන්න එපා කියල. අපි අද සතුටින් ඉඳිමු ඉතිරි පැය කීපයයි නේ තියෙන්නේ. පවුලක් හදන්න  පුළුවන් පස්සේ"

"මම හෙට ගියත් ඔයාව එහෙම අමතක කරන්න බැහැ. මම හිතන් හිටියේ මම ලංකාවේ දැන හඳුනාගෙන හිටපු විශාඛා මම මුලින්ම ආදරය කළ කෙනා කියල. නමුත් දැන් හිතෙනවා එයා ගැන මට තිබ්බේ නිකම් ආදරණීය  හැඟීමක් වගේ එකක් කියල . අපේ රටේ විධිහට වැඩිමහල් සහෝදරයා හා බාල  සහෝදරිය වගේ අපි දෙන්න කතා කළේ . ඒ ඇමතුමට කියන්නේ අයියා හා නංගී කියල."

" ඒ කියන්නේ සහෝදර සහෝදරියෝ  අතරේ තියන ලෙන්ගතුකම , මායි ලේනයි අතරේ වගේ. මම ලේනට හුඟක් ආදරෙයි. මගේ එකම සහෝදරී. ඔයත් ඒ වගේ එයාට ආදරේද? එහෙනම් ඒක ගැඹුරු එකක්නේ "

"නැහැ එහෙමත් නැහැ.අපි දෙන්න ඥාතීන් නෙමේනේ. ඒක මට පැහැදිලි කරන්න අමාරුයි. නමුත් මම ඇත්තටම හිතින්, ගතින්, හදවතින් කොටින්ම මුළුමනින් ම මම  ආදරේ කරන්නේ ඔයාට." ඔහු ඇයගේ මුහුණ දෝතට ගෙන සිප ගත්තේය.

"ඔයාට මතකද අපි අර මොස්ක්වා ස්ල්යෝසම් නි වේරිත් චිත්‍රපටය බලන්න ගියා. සෝකල්  පැත්තේ සිනමා ශාලාවක. ඔයාගේ යාළුවොත් හිටිය නේද.   එතැන පොඩි වැවක් තිබ්බ නේද? ඔයා  ලිස්සල වැටුනේ අයිස් මිදුන පඩි පෙලේ. මම ඔයාව අල්ලන්න ගියහම මාත් වැටුනා. මම තී උපාලි දා කියල ඇහුවම ඔය කිව්වා නෑ මම ගිහාන් කියල " තාන්යා පරණ සිද්ධියක මතකයකින් සිනා සුනාය.

" ඔයා ඔහොම හිනාවෙලා ඉන්න එක මගේ හිතට සහනයක්. ඔයාව දාල තාවකාලිකව හරි යන්න වෙන එක ගැන හුඟක් හිතේ බරකින් මම ඉන්නේ. "

මොස්ක්වා ස්ල්යෝසම් නි වේරිත් යනු මොස්කව් කඳුළු මත රඳන්නේ නැත (moscow does not believe in tears ) යනුවෙන් හැඳින්වෙන ජනප්‍රිය චිත්‍රපටයකි. කෘර පෙම්වතෙකු විසින් දරුවකුද ලබා දී අතරමන් කරන ලද තරුණියක් ස්වෝත්සාහයෙන් උගෙන , අමාරුවෙන් දරුවා ද හදා වඩාගෙන, උපාධිය සීරුවෙන් අවසන් කර පසුව කම්හලක අධ්‍යක්ෂිකාවක වෙයි. එසේ  සිටියදී කෘර පෙම්වතා ඇයත් ඇගේ නව පෙම්වතාත් අතරට නැවත පිවිසෙයි. කතාව සතුටුදායක ලෙස අවසන් වේ. හොඳම විදේශ චිත්‍රපටයට හිමි ඇකඩමි සම්මානය 1981 දී ලැබුණි.

 "උපාලි" යනු රුසියානු භාෂාවෙන් වැටුනා යන තේරුම දෙයි. "තී උපාලි දා" යනුවෙන් තාන්යා එදා ඇසුවේ "උඹ වැටුනා නේද" කියාය. ගිහාන් එය විහිළුවකට ගෙන "උඹ උපාලි ද " යන අරුතින් ගෙන නැහැ මගේ නම ගිහාන්  යයි කීවේය.  

"මතකද අපි ප්‍රියානුයි  නතාෂායි හිටි අර්බාත්ස්කයා තට්ටු නිවසේ ඉඳල මොස්කව් ගඟ ගාවට ඇවිත් පැයක් විතර ගඟ දිගේ ඇවිද්ද හවස. ඔයා  කකුල් රිදෙනවා කියල බොරුවට රණ්ඩු කලා. ඒත් ඇවිද්දනේ මා එක්ක."
"ඉතින් රුෂ්කයා නබෙරෙශ්නයා එනකන්ද කොහෙද ඇවිද්දනේ. ඔයාට ඇවිදලා පුරුදුයිනේ. ඊට පස්සේ සර්යද්යේ උද්‍යානයට ගිහින් ඉඳගෙන ඉඳල අයිස්ක්‍රීම් කෑවේ." 
නබෙර්ශ්නයා යනු ගඟ අසබඩ යන අරුත දෙන්නකි. අර්බත්ස්කයා , බරෝවිත්ස්කයා පෙදෙස් පසු කර  ගඟ දිගේ බල්ශෝයි (මහා) උස්තින්ස්කි පාලම අසලට ගොස් පාලමින් ගඟ තරණය කර සර්යද්යේ උද්‍යානයට ගඟ අනිත් පැත්තෙන් පැමිණිය හැකිය. 

  "මට ඒ ගමන් කවදාවත් අමතක වෙන්නේ නැහැ. මතකද ගෝර්කි ලෙනින්ස්කියේ  ගියා.  ඒ මුළු පැත්තේම අපි ඇවිද්දේ කෞතුකගාරේටත් ගිහිල්ල. අර මහා පාර දෙපැත්තේ  ගස් වල කොළ එක එක පාට. වැඩිපුරම ලා  රත් පාට යි , කහ පාටයි නිකන් සිතුවමක් වගේ. පුදුම ලස්සනයි. ඔයා මාව ගහකට හේත්තු කරන් සිප ගත්තා කවුරුත් නැති වෙනකන් ඉඳල. " තාන්යා ඔහුට තුරුළු වුනේ අතීත මතකයක ස්නේහය  විඳිමිනි.
"මට මතකයි හොඳටම ඒක" ඔහු ඇගේ රතුවූ දෙතොල් නැවත නැවතත් සිප ගත්තේය.

"අර ඔයාගේ යාළුවෙක් හමුවුනා මතකද මගදී කෙට්ටුම කෙට්ටුයි, එක පාරයි හමු වුනේ ඒත් මට ඒ මුහුණ හරියට මතකයි මූණ පුරාම රැවුල වවාගෙන කොණ්ඩේ අවුල් වෙලා ටෝල්ස්ටෝයි වගේ,  හැබැයි ලස්සන කෙල්ලෝ දෙන්නෙක් දෙපැත්තෙන් අල්ලාගෙන ගියේ. ඔයා දර්ශනවාදියා කියල කිව්වේ. එයා කිව්ව නේද සතුටු වෙන්නද මොකක්ද එකක් ?"

 "හා ඔව්. ප්‍රශාන්  නේ. ජීවිතය විඳිනවද බං කියල මගෙන් ඇහුවා.  මම කිව්වා මම එක පැත්තකින් විතරයි. උඹ දෙපැත්තෙන්ම විඳිනවා කියල."
ඒ කතාව මතක් වී ගිහාන්ට මහා සිනාවක් ගියේය.

"එයා කියන්නෙත්  ගොර්බචොව්  මේ ක්‍රමය නැති කරලා දානව නම් හොඳයි එයාට එපා වෙලා කියල. ප්‍රියාන්ල කියන්නෙත් ඒකමයි. මට තේරෙන්නේ නැත්තෙත් ඒකමයි. එයා ගියා ලංකාවට ඉවර කරලා. "

" මේ ක්‍රමය තමයි අපි දන්නේ. මට ඒක දැනට හොඳයි අපි දෙන්නට ඉන්න දෙනවා නම් සතුටින්. එහෙම දෙන්න  දෙන්න සතුටින් හොඳට  හිටියොත් ඔක්කොම වගේ හොඳින් ඉඳී  නේද? මගේ අම්මයි තාත්තයි සතුටින් ඉන්නේ. එයා ආයේ හම්බවුනොත් ඔයා කියනවද ජීවිතය වින්ද කියල."

"එහෙම වෙනවා නම් හොඳයි. ඒත් අපි දෙන්න ගැන විතරක් අපි හිතුවට ලෝකේ වෙනස් වෙන විධිහට අපිට හැඩ ගැහෙන්න වෙනවනේ. එතන තමා අමාරු. ඔයත් එක්ක මේ ගත කරපු ජිවිතේ මගේ කෙටි ජිවිතයේ හොඳම දවස් තාන්යා. ඉගෙනීම කරන්න විතරක් හිතන් හිටිය මට ජිවිතේ මෙපමණ  සුන්දර දෙයක් කියල වැටහෙන්න ගත්තේ ඔයා හමු වුනාට පස්සේ "

ඒ අවස්ථාවේ ඉදිරියේ සිදුවීමට නියමිත   භුමි කම්පාවක් වැනිවූ මහා දේශපාලන වෙනස්කම් පිළිබඳව ඔවුන් දැන සිටියේ නැත. ඔවුන් දන්නා , ජිවත් වූ සෝවියට් දේශය නමැති  මහා දේශය බිඳ වැටී කැබැලි වලට කැඩී යාමට නියමිත බව කෙසේ සිතන්නද? දේශපාලනය හෝ එදිනෙදා සිදුවන සිද්ධීන් ගැන වැඩි අවධානයක් නොදී, එතරම්   බරක් පතලක් නොමැතිව  ඉගෙනීම, ප්‍රේමය හා  එකට බැඳුණු තරුණ දිවියේ කිසියම් සන්ධිස්ථානයකට එළඹුණු ඒ වැනි මොහොතක  දේශපාලන පෙරලියක් විසින් තමන්ගේ ජීවිත බරපතල වෙනස්කම්වලට භාජනය කරනු ඇතැයි කිසිවෙකුට සිතෙවිද? කොතරම් අවට ලෝකයට නිරාවරණය නොවී දිවි ගෙවීමට තැත් කළද ඕනෑම මොහොතක සිදුවිය හැකි  ප්‍රබල දේශපාලන පෙරළියක, ආර්ථික කම්පනයක දැඩි  තිගැස්මක් හැමෝටම අනිවාර්යයෙන්ම ලැබේ. එයින් වියුක්තව ජිවත් වීමට නම් නගරයෙන් හා ගමින්  බැහැරව හුදෙකලාව වනයක ජිවත් විය යුතුය.

පෙම්වතුන් දෙදෙනාටද එවැනි කිසිදු දෙයක හැඟවීමක් තිබුනේ නැත.       

ඔහුගේ දණහිස් තුල හිස රඳවා ගෙන සිටි තාන්යා ඔහුගේ ඉළයට අතක් තබා බර කරමින් හීන් සීරුවේ  ඇඳෙන් නැගිට ගොස් ගී තැටිය මාරු කළාය.

"ඔයා අහන්න කැමති ගීතයක් තියෙනව. මේ හැන්දෑව  වෙනුවෙන්".

තැටියෙන් වාදනය වූයේ ගිහාන් නිතර ඇසීමට කැමැති රුසියානු ගීතයකි. ඇත්තටම එය කිසියම් අයෙකු සුන්දර නගරයක් වූ මොස්කව් ජීවත්වී හැරගිය අයෙකුට ඇතිවන  නොස්ටල්ගියාව, සංකාව  විස්තර කෙරෙමින් ගයන ගීයකි. ඉතා ප්‍රසිද්ධ ස්වර රචනයක් වන එය "පද් මොස්කව්නියේ වේචෙරා " හෙවත් මොස්කව් අසබඩ සන්ධ්‍යාවක් නමින් හැඳින්වේ.
   ගිහාන් කැමති සෝවියට් රතු හමුදා වාද්‍ය  ඛණ්ඩයක් විසින් සාමූහිකව ගයන ගීතයට බව තාන්යා දැන සිටියාය.

සෙමින් ඇඳ වෙත පැමිණි ඇය හෙමින් ඔහුගේ උකුලට හිස තබා  ගිහාන්ගේ සිරුරට තුරුළුව ඇඳේ ගුලි ගැහුනාය. මෙවැනි සැඳෑවන්, රාත්‍රීන් කොපමණක් ගත වෙන්නට ඇත්ද? මින්පසු කිලෝමීටර හය දහසක් පමණ ඈත සිට සිතින් පමණක් හමුවිය යුතුය.

ඇය සිහින් හඬින් පද් මොස්කව්නියේ වේචෙරා ගයන්නට පටන් ගත්තාය. ගිහාන් මද වේලාවකින් ඇයට එක්වුනේය. ඒ මොහොත එකතකට අතිශය හැඟුම්බර එකක්ද මේ රැයෙන් පසු  මුහුණ දීමට සිදුවන යථාර්තයට  පෙළ ගැසීමක් ද  විය.

"කෙඳුරුමක් වත් නෑසෙන ගෙඋයන් කොනේ
සැම දෙයක්ම මියගිහින් ය උදෑසන එළඹෙන තුරු
ඔබට වැටහේ නම් කොතරම් දයාබරද මට
මේ මොස්කව්හි  සන්ධ්‍යාවන් ,

නදිය විටෙකදී ගලා යයි විටෙකදී නිසලය
හැමෙකක්ම රිදී සඳ රැස් හි ගිලී
ගීතයක්  ඇසෙයි නෑසී යයි
මේ නිහඬ සන්ධ්‍යාවන්හි,"

තෙවෙනි පද පේලිය තාන්යා ගයන්නේ බිඳුණු හඬින් බව ගිහාන්ට වැටහිණි.

"ඇයි මගේ දයාබරිය සැකයෙන් බලන්නේ
ඔබේ හිස නැඹුරු කරගෙන
ඉතා අපහසුයි මට පවසන්නත් , එළෙසම අපහසුයි සඟවාගන්නත්
මගේ හදවතේ ඇති සැම දෙයක්ම"

නිල් පාට රවුම් ඇස්  ලොකු කරමින් ඇය හිස ඔසවා ඔහු දෙස බැලුවාය. ඇගේ දෑස කඳුලින් පිරි තිබුනි. ඇයට අවසන් පද ගීතයත් සමග ගයන්නට නොහැක. තාන්යා සිටියේ ඒ තරමටම හැඟීම්බරවය.

ගිහාන් අවසාන පද පේලිය ගැයුවේ උස්  හඬිනි.
"මා පිරිමියෙකි. ඇය ඉදිරියේ හඬන්නට මට නොහැකිය. ඉන් වන්නේ දුක වැඩිවීම පමණකි." ඔහුට සිතුනි.

"හිමිදිරිය උදාවේ,  එළිය වැටීගෙන එයි
එනිසා, කරුණාව පාන්න දයාවී
අමතක නොකරන්න නුඹ, මේ ගිම්හානයේ
මොස්කව් අසබඩ   සන්ධ්‍යාවන්"

ඔහු ගේ අවසන් දහිරිය ද සිඳී යාමට ඉඩ නොදී ඔහු ඇය වැරෙන්  සිප ගත්තේය.

ඇත්තටම සාදය බොහෝ වෙලාවක් ඇදී ගිය නිසා ඒ  රාත්‍රිය ඉක්මනින්ම අවසන්ව යමින් පැවතුනි. අරුණ නැගී ගෙන එයි. සතුට මෙන්ම ශෝකයද පෙම්වතුන් ගේ එක්වීමට උත්තේජනයන්  සපයයි. ඉතා සෙමින් ඇගේ සිරුර පිරි මදිමින් ඔහුත්, ඔහු  පුරාවට සිප ගනිමින් ඇයත් එකිනෙකාගේ ශෝකය නිවාලන්නට තැත් දැරූහ.



නිදා නොනිඳා ඒ රාත්‍රිය අවසන් වූයේ එලෙසය.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


~ මතු සම්බන්ධයි

කතෘ සටහන: පද් මොස්කව්නියේ වේචෙරා මුල් ගීතය ගයන්නේ ව්ලදිමීර් ට්‍රොචින් ය.
මේ ඇත්තේ සෝවියට් රතු හමුදා වාද්‍ය කණ්ඩායම ගයන විලාසයකි.


Tuesday, 4 September 2018

කිනෝ ප්‍රාව්දා හා පාරාදීසයේ අමනුෂ්‍යයෝ

කිනෝ ප්‍රාව්දා යනු කුමක්දැයි බොහෝ අය නොදන්නවා විය හැක. එහෙත් ඩොකියුමෙන්ටරි සිනෙමා හෝ වාර්තා චිත්‍රපට කිවහොත් ඒ කුමක්දැයි දන්නවා  නිසැකය. බොහෝවිට මෙවැනි වාර්තා චිත්‍රපට බොහෝ දෙනා නොබලන නීරස චිත්‍රපට වර්ගයක් ලෙස හඳුනා ගනු ඇත.
කිනෝ යනුවෙන් රුසියානු භෂාවෙන් සිනමාව  යන අරුත දෙයි. ප්‍රාව්දා යනු "සත්‍යය" ය.   එනම් "සත්‍ය සිනමාවයි."
කිනෝ ප්‍රාව්දා 

සෑම සිනමා කෘතියක් ගැනම සඳහනක් ඇති IMDB වෙබ් අඩවියේ කිනෝ ප්‍රාව්දා 1 ගැන මෙවැනි සඳහනක් තිබේ.
"මේ වනාහී ජීගා වෙර්තෝව්  ගේ නිව්ස්රීල්  සිනමා ගොන්නකි. (මුළු ගණන 23 කි) එලිසවෙතා ස්විලොවා හා මිහයිල් කෞෆ්මන් ගේ සහය අධ්‍යක්ෂණයෙන් 1920 මුල් ගණන්වල රුසියානු ජිවිතය පිලිබඳ වාර්තා චිත්‍රපට සමූහයක් වන මේවා නිපදවූයේ ජනතාවට සත්‍යය පැවසීමටය."  සත්‍ය සිනමාව නමින් හැඳින්වූයේ එබැවිනි. ලෝකයේ මුල්ම වාර්තා චිත්‍රපට හෙවත් documentary films ගණයට  වැටෙන්නේ මේවාය. මෙහි අංක දහසය සෙර්ගේයි අයිෂන්ටයින් නමැති ශ්‍රේෂ්ඨ සෝවියට් සිනමාකරුගේ "ග්ලුමොවා ගේ දිනපොත" චිත්‍රපටයයි. වෙර්ටෝව් "ප්‍රොලෙට්කුල්ත් හි වසන්තයේ මද සිනා" නමින් ඔහුගේ සත්‍ය සිනමාවක්  හෙවත් වාර්තා චිත්‍රපටයක් ද මෙහි ඇතුලත් කළේය. මට මතක විධිහට ප්‍රොලෙට්කුල්ත් යනු ප්‍රොලිතාර්ස්කයා කුල්තුරා හෙවත් නිර්ධන පන්ති සංස්කෘතිය යන්නෙන් බිඳී ආවකි.   ඩොකියුමෙන්ටරි නමින් මේ ශානරය හැඳින්වෙන්නේ 1926  වැනි කාලයක සිටය.

 මේ ගැන තව දුරටත් ලිවිය හැකි මුත් මා ලියන්නට යන්නේ වෙනත් වාර්තා චිත්‍රපටයක් ගැනය. ඒ ජූඩ් රත්නම් ගේ "පාරාදීසයේ අමනුෂ්‍යයන් -demons in paradise  " වාර්තා චිත්‍රපටය ගැනයි. ජූඩ් රත්නම් ඔහුගේ සිනමා වාර්තාව මගින් "සත්‍යය" පවසන්නට තැත් කරයි. ඔහු සත්‍යය දකින්නේ ඔහුගේ ඇසිනි.  මා කිනෝ ප්‍රාව්දා ගැන කීවේ එබැවිනි. බටහිර ඇසින් සෝවියට් දේශය දෙස බලා පවසන සත්‍යය සෝවියට් ඇසින් බලා පවසන සත්‍යයට වෙනස් වීම මේ සත්‍යයේ සිනමාව නිර්මාණය වීමට හේතුවක් වන්නට ඇත.

 මුලින්ම ජූඩ් පවසන්නට යත්න දරන සත්‍යය කුමක්දැයි විමසා බලමු.

ජන වාර්ගික අරගලය උත්සන්න වූ 1983න් ඔහුගේ "කථාව" ඇරඹෙයි. ජූඩ් ගේ මාමා ජිවත් වන්නේ කැනඩාවේ ය. ඔහු කැනඩාවේ සිට  ලංකාවට පැමිණෙන්නේ  රාජපක්ෂ රජය විසින් ජන වාර්ගික යුද්ධය අවසන් කළ පසුය. මේ යුද්ධය කෙසේ හෝ අවසන් කළේ නැත්නම් ජූඩ් ගේ මාමා ලංකාවට එන්නේ නැති බවට ඉඟියක් මුලින්ම ලැබේ.

1983 කළු ජූලියේදී මාමා ගේ පවුල ජාතිවාදී භ්‍රෂ්ඨයන් ගෙන බේරාගෙන තිබෙන්නේ විජය නම් සිංහල  වඩු මහතෙකුගේ පවුලකි. ඔවුන් මේ දෙමළ පවුල සඟවා තබාගෙන ඔවුන් මරන්නට ආ ජාතිවාදීන් එළවන්නේ තමන්ගේ දිවි  පරදුවට තබාය . ඉතින් රත්නම් ගේ  මේ දෙමළ මාමා  තම පවුල බේරා ගත් ඒ සිංහල පවුල හමුවී හැඟීම් බරව කඳුලක් සලයි. (එම අවස්ථාව මේ කොටසින් නැරඹිය  හැකිය). එම පවුල බේරාගත් පවුලේ වැඩිමහල් සිංහල කාන්තාව  ඔහුට "පුතේ" කියා අමතයි. "අපි උඹලව බේරා ගත්ත පුතේ. පුතා ආව අපි බලන්න" ඇය ඉතා හැඟීම්බරව පවසයි. නෙතට  කඳුළු උනන මේ දර්ශන  පෙළ වාර්තා සිනමාවකට වඩා සුදුසු  ආත්ම කථනයක් ලෙසටය.

ඉතින් සිංහලයන් කොපමණ දේපල ගිනි තිබ්බත්, යාපනය පුස්තකාලය ගිනි තබා විනාශ කළත්, 1958 තරම් ඈත කාලයක සිට 1983 දක්වා දෙමළුන්ට සබ්බුව දුන්නත්, අන්තිමේදී එක තැනකට ගාල් කර බෝම්බ වරුසා වස්සවා දණ ගස්වා අභයදානය ඉල්වන්නට සැලැස්වුවත් හොඳ සිංහලයන්ද සිටින බව රත්නම්, තමන්ගේ මාමා හා ඔහුගේ පවුල බේරාගත් සිංහල පවුල පෙන්වා පහදා දෙයි. එතැනදී නම් මගේ දෑස ද තෙත් වුනි. සිංහලයන් විසින් '83 දී දෙමළ  ජාතිකයන් බේරා ගන්නා  අන්දම ජාත්‍යන්තරයට ගියේ නැත. එනිසා එවැනි සිංහල පිරිසකට  ජූඩ් රත්නම් සාධාරණයක් ඉෂ්ට කරයි.

මේ ජූඩ් ගේ මාමා ඒ කාලයේ සමාජවාදී ඊලාමයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි දෙමළ සංවිධානයකට අයත් කෙනෙකි. මේ අනුව ඔවුන්ට සතුරන් දෙවර්ගයක් විය. එකක් ද්‍රවිඩ විමුක්ති කොටි සංවිධානයි. අනික ශ්‍රී  ලංකා හමුදාවයි. ඔවුනට මේ දෙගොල්ලන්ගෙන්ම සැඟවී සිටීමට සිදු වුනි.   අවසානයේදී විරුද්ධවාදීන් මරාගෙන මරාගෙන යන දෙමළ  විමුක්ති  කොටින් එක දිනෙක ටෙලෝ සංවිධානයේ අටසියයක් පමණ සාමාජිකයන් මරා දමයි.  මට මතක විධිහට මෙය සිදු වන්නේ 1986 දී පමණය. ඉන්පසු සමාජවාදී ඊලාමයක් සඳහා සටන් කරන ලද දෙමළ සංවිධාන යාපන භූමියෙන් අතුගා දැමීමට කොටි සංවිධානය සමත්වෙයි. මින් පසුව  උතුරු නැගෙනහිර ජන වාර්ගික  යුද්ධය  ශ්‍රී ලංකා හමුදාවන්ට  හා පසුව ඉන්දියානු හමුදාවටත් විරුද්ධව පවත්වා ගෙන යන්නේ ජාතිවාදී කොටි සංවිධානයයි.

ශ්‍රී ලංකා හා ඉන්දියානු හමුදාවන්ට අමතරව දෙමළ  සංවිධාන එකිනෙකා මරාගත් බව ඒ දිනවල අපි සැවොම දැන  සිටියෙමු. නමුත් ඒ ගැන නිර්භයව කතා කලේ සිංහලයන් දෙතුන් දෙනෙකු හා රාජිනි තිරාණගම ආදීන් පවත්වා ගෙන ගිය JTHR (මානව අයිතීන් පිලිබඳ යාපනය විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරුන්) වෙබ් අඩවිය සහ ඩී බී එස් ජෙයරාජ් පමණි. බහුතර දෙමල ඩයස්පෝරාව මෙන්ම දෙමළ ජනයාද සිටියේ නිහඬවය. බහුතර සිංහල පාලනයෙන් "නිදහස" ඉල්ලා සටන් වැදුණු සටන්කාමීන් එකිනෙකා මරා ගැනීමේ ඛේදවාචකය නොඇසූ කන්ව  සිටි දෙමළ ජනතාව ඒ ගැන තම හෘද සාක්ෂියෙන් විමසිය යුතු යයි ජූඩ් තම සිනමා ප්‍රකාශනය  මගින් අවධාරණය කරයි.

මේ දිනවල දකුණේ සිදුවූයේ කුමක්ද? ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් දේශප්‍රේමී ජනතා ව්‍යාපාරය හරහා භිෂණයක් දියත් කිරීමය. එහිදී මුලින්ම පහර දෙන ලද්දේ සමාජවාදී දෙමළ සංවිධාන සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කළ ස්වාධින ශිෂ්‍ය සංගමය  හා ට්‍රොට්ස්කිවාදී පක්ෂ වලටය. සමාජවාදී ඊලමකට පක්ෂව කතා කළ දයා පතිරණ ඝාතනයෙන් පසු ජවිපෙ මරණ දණ්ඩනය දුන්නේ පරණ වමේ ක්‍රියාකාරින්ටය. මේ කාලය වනවිට ප්‍රේමදාස ආණ්ඩුවේ මර්දනයද ඉතා දරුණු විය. ඒ දේ.ජ.ව්‍යාපාරය යුඇන්පී නායකයන් හා හමුදා  නිලධාරීන් මරන්නට පටන් ගත් තැන සිටය.

මෙහිදී ඇතිවූ අතිශයින්ම කණගාටුදායක සිද්ධිය වූයේ ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමය ප්‍රා නම් සංවිධානයකට බැරවී රජය සමග එක දකුණේ තරුණයින් මර්දනයට සහය වීමය. පැරණි වමේ පක්ෂ වල නායකයින්ට මේ කාලයේදී   ජවිපෙන් එවන ලද  ඝාතකයින්ට විරුද්ධව ආයුධ   සන්නද්ධ ආරක්ෂාව දුන්නේ කොටි සංවිධානයේ මරණ තර්ජනයෙන් මිදී  කොළඹට පැනවිත් සිටි වාමාංශික දෙමළ තරුණයින් බව ඒ දිනවල පැතිරුණු ආරංචියකි. ජවිපෙ කියන්නේ මාක්ස්, ලෙනින් ගේ කටවුට් මැයි  දිනවල කර තියාගෙන ගිය ලංකාවේ  සමාජවාදය උදෙසා කැපවුණු දේශපාලන පක්ෂයකි. ඔවුන් දකුණේ යුඇන්පී නායකයන් මෙන්ම වමේ නායකයන්ද ඝාතනය කල අතර ඔවුන්ට විරුද්ධව පැරණි වමට සහය දුන්නේ යාපනයෙන් පලා ආ  සමාජවාදී ත්‍රස්ත සංවිධානයන්ය. මේ හරුපය තේරුම් ගැනීමට ඔබට හැකිද? ජූඩ් රත්නම් ගේ සිනමා කෘතියේ මෙන්න මේ සංකීර්ණ අවස්ථා සූක්ෂමව මග හැර යන බවක් පෙනී යයි.

ප්‍රභාකරන් කොටි සංවිධානය උතුරේත් හා විජේවීර හා ජවිපෙ දකුණේත් කටයුතු කලේ එකම ලෙස බව කියන විට ඊට විරුද්ධව සරම කැස පට ගසාගෙන එන අය සිටින බව මම දනිමි. නමුත් වාර්තාගත  ඉතිහාසය වෙනස්  කළ නොහැකි දෙයකි.

ජූඩ්  රත්නම්, කොටි සංවිධානයට  විරුද්ධව සටන් කළ තම මාමා ගැන වාර්තා චිත්‍රපටයක් කරන්නේ මේ සන්දර්භය යටතේය.  ඔහු ඉහත කී  සිද්ධීන් මෙන්ම කොටි සංවිධානය  හෝ ජවිපෙ ඇතිවීමට හේතු සාධක සුක්ෂම ලෙස බැහැර කරයි. ඒ වෙනුවට ජූඩ් රත්නම් ගන්නේද අර මොකක්දෝ අසිපතක් ගැන ලියු තමිලිනී ගත් මගමය. පිලිකා  සෑදී කොළඹ අතරමන් වූ තමිලිනිට පිහිට  වුයේ "කරුණාබර හදවත්"  ඇති සිංහලයන්ය.  එහි වරදක් නැත. තමිලිනී ලා එල්ටීටීඊ එකේ සිටි කාලයේ තලා පෙළන  ලද දෙමළ  ජනතාවද , සංවිධානයේ පරාජය නිසා විපතට පත් වූවන්ද  තමිලිනී දෙස ඇහැක් හැර බැලුවේ නැත? කොහොම බලන්නද?   තමිලිනී වැනි අයට  සටන් කිරීමට සල්ලි එකතු කර යවමින් තමන්ගේ දරුවන් බටහිර විශ්ව විද්‍යාලවලට යවා ලොකු මහත් කර කසාද බැඳ දී විවේක සුවයෙන් තමන්ගේ නිවෙස් වල ගත කරන ඩයස්පෝරාවද  ඇහැක් ඇර බැලුවේ නැත. අන්තිමට  තමන් සටන් කළේ කුමකටද යන්න තමිලිනී ටද අමතකවී ගියේය. තම ජිවිතයේ අවසන් දින කිහිපයේ සැලකූ සිංහලුන් පසසා ඇය අවසන් ගමන් ගියාය. එනිසා ලිබරල් සිංහලුන්ට මෙන්ම දැඩි ජාතිවාදී සිංහලයන්ටද, සමාජවාදී යයි කියමින්  ජාතිවාදී ලෙස යුද්ධයට  සහය දුන් ජවිපෙ ටද තමිලිනී ගේ කතාව තමන් ගත්  මග සාධාරණීකරණය කිරීමට ලැබුණු අත්වැලකි.

ජූඩ් රත්නම් ගේ චිත්‍රපටිය ලස්සනය. ශ්‍රී ලංකාවේ  දුම්රිය ගමන්  කොහොමත් ලස්සනය. ජූඩ් ගේ දුම්රියේ ගමන, යාපන දුම්රිය  තුල   දෙමළ ජනයාට එරෙහිව සිදුවූ දාමරික කම් වල සිහි ගැන්වීමක සිට  සිට දුම්රිය මාර්ග විනාශ කිරීමට කොටි සංවිධානය බලහත්කාරයෙන් මිනිසුන් යොදවා ගන්නා අන්දම විස්තර කිරීමක් දක්වා ප්‍රේක්ෂකයා රැගෙන යයි. ජූඩ් ගේ මාමා කොටින්ගෙන් මිදී පලා එන දින  කොටි  මාර්ග බාධකයක නතර කෙරේ. එහිදී ගැමියෙකු ලෙස වෙස් වලා සිටින ඔහුව  රේල්පාරේ යකඩ කඳන් පුංචි කියතකින් කැපීමට කොටි විසින් යෙදවීම නාසි වධ  කඳවුරක වැඩ කරන යුදෙව් සිරකරුවන්  සිහි ගන්වයි.

මේ කතාවේ එක තැනක යුවලක් තමන් ගේ ඇඳුම් වෙනස් කර සිංහලයන් මෙන් හැඳගෙන පාරේ යයි. එසේ කරන්නේ "ආරක්ෂාවටය". මට නම් සිතෙන්නේ එම ජවනිකා යුරෝපීය ප්‍රේක්ෂකයන් සඳහා නිර්මාණය කරන ලද්දක් බවයි. 1983 ජුලි හා අනිකුත් කලබල සමයන් හිදී එසේ වෙස්වළාගෙන යාම සාධාරණ වුවත් එවැනි තත්වයක් දැන් නැත. ජූඩ් එතැනදී සාකච්ඡා කරන්නේ වර්තමාන තත්වයද?

දකුණේ බොහෝ අය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ කැරලි දෙක ගැන විවේචනාත්මකව කතා කරති. එම කැරලි  ශ්‍රී ලංකාවේ දියුණුව  වසර ගණනක් පස්සට ඇද දමා ආර්ථිකයට දැඩි පහරක් එල්ල කළ බව සත්‍යයකි. එසේම එම ත්‍රස්තවාදීන්  හෝ විමුක්තිකාමින්  (ඔබ සිටින දේශපාලන පැත්ත අනුව) දරුණු ලෙස මිනිසුන් ඝාතනය කරන ලද බව ද සත්‍යයකි. නමුත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ බිහි වීමටද එලෙස පවතින ක්‍රමයට විරුද්ධව තරුණයින් අවි අතට ගැනීමටද ආර්ථික හා දේශපාලනමය හේතු තිබේ. ජවිපෙට පමණක් දෝෂාරෝපණය කරමින් ලෙහෙසියෙන් ගැලවී යාමට කෙනෙකුට නොහැකිය.

දෙමළ ඊලම් විමුක්ති කොටි සංවිධානය ගැන කතාවද එසේමය.  ඔවුන් ඉබේ ප්‍රාදුර්භුත වූයේ නැත. ඔවුන් ජාතිවාදී ලෙස මුලිම් ජනතාව  යාපනයෙන් එලවා  දැමුවේ සිංහලයන් එලෙසම  එලවිමෙන් පසුවය. බටහිර මාධ්‍ය වලට ඒවා හසුවූයේ නැත. ඔවුන් මායිම් ගම්මාන වල සිංහල වැසියන් කැති ගා මරා දැමූහ. වැඩිහිටියන් දරුවන් කියා වෙනසක් තිබුනේ නැත.   ඉවක් බවක් නැතිව කොළඹ ආදී නගරවලට සියදිවි නසා  ගැනීමේ බෝම්බ කරුවන් එවූහ. මියගියේ ආරක්ෂක හමුදා සාමාජිකයන් පමණක් නොවේ. අහිංසක සිවිල්  ජනතාව මරුමුව දුටුවේ දුසිම් ගණනනි.

හැබැයි 1958 සිට පටන්ගත් දෙමළ සිංහල කෝලාහල වලදී එලෙසම දෙමළුන් මරා දමන ලදී. ඔවුන්ගේ දේපල ගිනි තබන ලදී. සෙන්චෝලේ හි ළමා නිවාසයකට දැමුණු බෝම්බ වලින් දරුවන් පනහක් පමණ මිය ගොස් තිබුණි. එසේම යුද්ධය අවදියේ දෙමළුන් මැරුනේ  දුසිම් ගණනින්ය. මෙහිදී දෙමළ  කොටි සංවිධානයට පමණක් චෝදනා කරමින් කෙනෙකුට ලෙහෙසියන් ගැලවී යාමට  නොහැකිය.

එසේම 1983 ජූලි කලබල දඩ මීමා කර ගනිමින් දෙමල සංවිධාන වලට උදව් කරන්නට ඉන්දියාවට හැකිවිය. උමා මහේෂ්වරන්  හා වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් මදුරාසියේ දී එකිනෙකාට වෙඩි තබා ගනිද්දී මේ පිලිබඳ විස්තර එකළ පුවත්පත් වල ඇති තරම් වාර්තා විය. එවකට ඉන්දීය රජය,  ජේ ආර් ගේ රජයේ ඇමෙරිකාවට සමීප විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නොඉවසූ අතර ශ්‍රී ලංකාවට දඬුවම් කළේ දෙමළ  විමුක්ති සංවිධාන වලට උදව් දීමෙනි.

ජූඩ් රත්නම් ගේ වාර්තා චිත්‍රපටයෙන් අවධාරණය වන්නේ කොටි සංවිධානයේ බිහිසුණු කම හා ඔවුන් දෙමළ ජනතාව මර්දනකාරී ලෙස හැසිරවූ ආකාරයයි. දෙමළ ජනතාව රාජ්‍ය හමුදා හා ද්‍රවිඩ සටන්කාමීන් ට මැදිව දෙපසින්ම අතවර විඳි බව සත්‍යයකි. නමුත් සිංහල බහුතරයේ ජාතිවාදී වියරුව විසින් දූෂණය කරන ලද දෙමළ ජනතාවගේ ගරුත්වය හා අභිමානය වෙනුවෙන් ඔවුන්  කොටි සංවිධානයේ ක්‍රියා නිහඬව  ඉවසූ බවද සත්‍යයකි. සමහරවිට දෙමළ ජාතිය බහුතරය වී සිංහලයන් සුළුතරය වූවා නම් දෙමළුන් සිංහලුන් ට වෙනස්ව හැසිරේ යි සිතිය නොහැකිය.

මේ නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය නිවැරදිව නොදත් අයෙක්, ජාතික ප්‍රශ්නය ගැන නොදත් අයෙක් ජූඩ් රත්නම් ගේ චිත්‍රපටය නරඹා මුලාවීමකට ගොදුරු වීම නොවැලැක්විය හැකිය. මේ වාර්තා චිත්‍රපටය සිනමාත්මක ලෙස විශිෂ්ඨ වුවත් එය ඉතිහාසමය  වශයෙන් සාධාරණයක් ඉටු කරන්නේ නැත.

එනිසා මේ චිත්‍රපටයට, ශ්‍රී ලාංකික ජන ඝාතක යුද්ධයේ ඉන්දියානු භූමිකාව ආවරණය කළ එකක් නිසා එයට ඉන්දියානු මාධ්‍ය වලින් හොඳ විචාරයක් ලැබෙනු නිසැකය. ඉන්දියාව දෝෂාරෝපණයක් ලැබීමෙන් මුදවා ගෙන තිබේ.  එසේම ඝෝඨාභය රාජපක්ෂ හෝ මහින්ද රාජපක්ෂ   මහතාගේ ඊළඟ ජනාධිපතිවරණය සඳහාද දක්ෂ ලෙස යොදා ගත හැකිය. අර තරම් රුදුරු  කොටි සංවිධානයක් සත්‍ය වශයෙන්ම පරාජය කළෝ ඔවුහුය. වෙන කවුරුත් නොවේ.
   ඒ ඇරෙන්නට ජූඩ් රත්නම් ඔබ  ඔබේ පැත්තෙන් ජනවාර්ගික යුද්ධය ගැන කළ මේ  චිත්‍රපටය  ඇත්තෙන්ම ඒක පාක්ෂික විවරණයකි. ඔබේ ඊළඟ චිත්‍රපටයෙන් ඔබ ඉතිහාසයට සාධාරණයක් කරනු ඇතැයි බලා පොරොත්තු වෙමි.


යූටියුබ් වීඩියෝ:
සිංහල පවුල හමුවන අවස්ථාව

දුම්රියේ දී 



මුලාශ්‍ර: A Guide to Intra-state Wars: An Examination of Civil, Regional, and ...
By Jeffrey S. Dixon, Meredith Reid Sarkees

කිනෝ ප්‍රාව්දා:


Wednesday, 29 August 2018

ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (40) - උදාවුණු අවසන් දිනය

ප්‍රථම ප්‍රේමය  ඔබ නොවේ  (39) - ග්වන්තනමෝවෙන්  ආ කෙල්ල 

මතක සයුරේ ගිලෙමින් ගීත අඩංගු කවරයේ ඇති ගීත  එකින් එක ගෙන බලද්දී ගිහාන්ට සිංහලෙන් ලියූ ගීතයක් ඇස ගැටුණි.
"මේක කොහෙන්ද " ඔහු සිතුවේය. වස්සී හෙවත් වසන්ති සෝවියට් දේශයෙන් නික්ම යාමට කලින් ඇගේ  සමු ගැනීමේ සාදයේදී හමුවූ අයුරු ඔහුට සිහි විය.

"කොහොමද කෙල්ල හෙම. දාල යන්න  සුදානම්ද? ඇත්තද එයාව බඳින්න යනවා කියන්නේ " ඈ ඇසුවේ තාන්යා ගැනය.

"උඹෙන් ප්‍රශ්න ගොඩයි. එක ගානේ අහපන්කෝ" ගිහාන් සිනාසුනි.

"එයාව ලංකාවට ගෙන්න ගන්න තමයි හිතන් ඉන්නේ. මම ගිහිල්ල රස්සාවක් හොයාගෙන හෙම. දන්නේ නැත්ද ඉතින්. ඒක නෙමේ කන්ග්‍රට්චුලේෂන්ස් , මලාදියෙත්ස් රෙඩ් එකකට ඉවර කෙරුවට ". ඔහු ඇයට සුභ පැතුවේය.

වසන්ති ඉගෙනීමේ දක්ෂ ශිෂ්‍යාවක් වූවාය. රෙඩ් එකකට අවසන් කරනවා යනු පළමු පන්තියේ සාමාර්ථයක් ගැනීමකි. මලාදියෙත්ස් යනු "හොඳ දක්ෂයෙක්" යන්නට රුසියානු වචනයයි. කොල්ලන්  එයට මලාදියෙත්ස්  මලා දියෙස් යනුවෙන් විහිළු පදවැලක් සාදා තිබුණි. "හොඳ දක්ෂයෙක් (වන) දියෙස් මලා.  ".

"ඔයා සින්දු වලට ආසයිනේ. මේ සුනිල් එදිරිසිංහ කියන එකක්. ගිටාර් එකේ හෙම ගහන්න පුලුවන්නම් හොඳයි. මම ඔයාටම දෙන්න කියල පිටපත් කලේ. උඹ හොඳ කොල්ලෙක් ගිහාන්, අනිත් උන් වගේ නෙමේ. ආදරේ කරන කෙල්ලව අතරමං කරන්න  හිතන්නේ නැති එකම ඇති.  උඹ කාටවත් ගින්දර දෙන එකෙකුත් නෙමේ"

"දැන් ලෝකේ වෙනස් වසන්තියේ. අපට අනිත් එවුන් ගැන විනිශ්චයක් දෙන්න බැහැ. අපි දන්නේ නැහැනේ අනිත් උන් හිතන විධිහ. කොහොමත් මම ගැන හොඳ කීවට  ස්තුතියි."

එහි වූයේ සුනිල් එදිරිසිංහ නමැති ගායකයා ගයන
"දෙවොලේ නොකැළැල් පිදු ආදර මල්
සුවඳින් මන කල් පිබිදෙමි හැමකල්  " නම් ගීයයි.

 එහි පදවැල් කිහිපයක් ගිහාන් සෙමින් කියවූයේය.
"මලකින් මලකට ඇදෙමින් නොකැළැල්
නිගා දෙවයි පෙම් ලොවටම නොඉඳුල්
එක මලකින් පමණක් රොන් ගන්නම්
අන් මල් මත නොතබා උණු කඳුළැල් "

"තාන්යා ඇත්තටම ඔබ පමණයි මට ගෙන ආවේ හසරැල්." ඔහුට සිතුනි.

අවසන් දින හවස ගිහාන් තම සුට්කේස දෙකද  රැගෙන තාන්යා හමුවට ගියේය. මේ වනවිට බොහෝ ශිෂ්‍ය නේවාසිකාගාර වල හරි පාලනයක් තිබුනේ නැත. ගොර්බචොව් ගේ ප්‍රතිසංවිධාන නිසා මේවායේ පාලනය ලිහිල්ව තිබුණි. හැමෝම උත්සුක වූයේ සුළුවෙන් හෝ ව්‍යාපාර කිරීමටය.

ලේනා, වලොද්යා ඇතුළු පිරිස ගිහාන්ව උණුසුම්ව පිළිගත්හ. ඔවුන් විසින්ම සැපයූ වොඩ්කා  හා ආහාර වලින් සැදූ  මේසයක්ද සංගීත උපකරණද එහි විය.

"ගිහාන් උඹට මතකද දොන් නදියේ දුපතේදී හමුවූ ඇන්ජලිකා "
වලොද්යා ඇසීය.

"ඔව් මතකයි. කළු හිසකේ තියෙන ලස්සන කෙල්ල "

"එයා ගේ යුදෙව් සම්බන්ධයක් තියනවා. ඒක පාවිච්චි  කරලා ඊශ්‍රායල වීසා අරන් එහෙ ගිහින් එතනින් ඇමෙරිකාවට ගිහින්"
"ඒ කියන්නේ දැන් යන්න  දෙනවද"

"යුදෙව් සම්බන්ධකම් තියනවනම් ඊශ්‍රායල් යන්න දෙනවා. හෙට අනිද්දා වෙනකොට අපටත් ලැබෙයි  යන්න. එනිසා තාන්යා ට වුනත් යන්න  පුළුවන් වෙයි."

"ගිහාන් අපිත් එනවා ලංකාවට බලන්න. හොඳට සලකපන් අපට" ලේනා කීවාය.
"අනිවාර්යයෙන්ම. කවදාවත් අමතක කරන්නේ නැහැ." ගිහාන් කීහ.

ඔවූහු මධුවිතෙන් සප්පායම් වෙමින්  කා බි ප්‍රීති වූහ. ගී ගැයූහ.

"ගිහාන් අපි උඩ කාමරේට යමු. ඉන්ගගේ පෙම්වතාගේ කාමරේ. ඒකෙ හිටි දීමා ගෙදර ගිහින්. අද අපි දෙන්නා ඒ කාමරේ ඉඳිමු."

"උඹලට එහෙම යන්න දෙන්නේ නැහැ. කසාදෙ කරල පලයල්ලා" ලේනා කෑ ගෑවාය.
සියල්ලෝම විවාහ වන දවසක මෙන් ව්‍යාජ ලෙස  හැසිරෙන්නට වූහ. විවාහ වන්නේ ගිහාන් හා තාන්යාය. ඔවුහු තාන්යා ගේ උරය හරහා  රූප රැජිනියකට මෙන් පස්ද්‍රව්ල්යායු (සුභ පතමු) යනුවෙන් ලියූ පටියක් පැළඳවූහ. කෙනෙක්  ඡායාරූප ගත්තේය. කෙල්ලක් තාන්යා අතට  මල් පොකුරක් දුනි.

කෙල්ලන් සියල්ලන්ටම වොඩ්කා වත් කළහ. ඉන්පසු ටෝස්ට් එකය. වලොද්යා හා තවත් අය වොඩ්කා උගුරට දමා ගැනීමට කලින් ඔවුන්ට සුභ පතමින් කතා පැවැත්වූහ. ඉන්පසු සියල්ලෝම ගෝර්කා ගෝර්කා ලෙස කෑ ගසති. එවිට  යුවල සිප ගත යුතුය.  සියල්ලන්ම ටෝස්ට් කර අවසන් වන තුරු ගිහාන් හා  තාන්යා ට ගෝර්කා ලෙස කෑ ගසන වාරයක් පාසා සිප ගැනීමට සිදු විය. ගිහාන්  නම් ඇගේ මුහුණ දෝතින් ගෙන කැමැත්තෙන්ම මුව  මී උරා බීවේ නැවත  ඇය දකින්නට ලැබෙනුයේ කවදාද යයි සිතමිනි.

හදිසියේම තාන්යා ඔසවාගත් වලොද්යා හා තවත් සිසුවෙක් කාමරයෙන් ඉවතට කෑ ගසමින් දිව ගියහ. අනිත් එවුන්ද ඒ පසුපස උරා උරා කියමින් පිටවූහ. උරා උරා යනුවෙන් රුසියානුවන් උච්ඡාරණය කරනුයේ හුරේ යන ඉංග්‍රීසි පදයමය.

ගිහාන් මේ කුමක් වන්නේද කියා සිතා  ගත නොහැකිව  බලා සිටියේය.

"පලයන් පලයන් උන්  තාන්යා ව පැහැරගෙන යනවා. උඹ ගිහිල්ල දැන් සටන් කරලා බේරා ගන්න ඕනේ." ඉන්ගා කෑ ගැසුවාය.

කෙල්ලන් පිරිස සහ ඉතිරි වූවෝ ප්‍රීතියෙන් කෑ ගසමින්  ගිහාන් ද ඇදගෙන වලොද්යා හා තාන්යා ඔසවාගෙන යන එවුන් පසුපස වැටුනහ. ඔවුහු ඝෝෂා කරමින් තරප්පු පෙළ දිගේ ඉහළම මාලයට ඇදුණහ. එහි මැද වූ කාමරයක තාන්යා දමා දොර වැසූ  වලොද්යා හා කොල්ලන් පිරිස දොර අවුරා සිට ගත්හ.

ගිහාන්ට ප්‍රශ්න පත්තරයකට පිළිතුරු දෙන්නට සිදු විය. කෙල්ලන් පිළිතුරු ලැහැස්ති කරගෙන සිටියහ. ඒ ගිහාන්ට උදව් වෙන්නටය.

"තාන්යා ගේ උපන් දිනය, ඇගේ පළමු පාසැල, ඇගේ ප්‍රියතම  ගීතය, ඇගේ හරී උස, මවගේ නම, පියාගේ නම ආදී වශයෙන් ප්‍රශ්න  ගොඩකි "

"තාන්යා ගේ පළමු පෙම්වතා" - ගිහාන් තමන්ගේ නම කීවේය.
"වෙන්න බැහැ . කවුද ? " වලොද්යා ලේනා දෙසට හැරුනේය.

"ගිහාන් තමයි" ලේනා අනුමත කලාය.

"මොකක් උඹ කියන්නේ තාන්යා ට ඉස්කෝලේ කොල්ලෙක් හිටියේ නැහැ ." වලොද්යා නැවත ඇසුවේය.

"මූ  තමයි පළවෙනි එකා අපිත් දන්නා විධිහට " ඕල්යා ද කීවාය.

"එහෙනම් තවත් මොනවටද බලන් ඉන්නේ පල ඇතුළට"

බීමත් ව සිටි රුසියානුවන්  දොර හැර ක්‍රීඩාශීලිව ගිහාන් ඇතුළට තල්ලු කළහ. පිටතින් දොර වසා මහා හඬින් ඝෝෂා කරමින් ඔවුහු තරප්පු පෙළ බසින්නට පටන් ගත්හ.

කාමරයේ මැද ඇඳන් දෙක එක්කර මනඃකල්පිත විවාහයේ මංගල යහන සාදා තිබුණි. මල් පොකුරු ගෙන ඒවා වෙන්කර අතුරා මේසයේ ඉටිපන්දම් පත්තු කර තිබුණි.  රුසියානු සංගීත දමන රෙකෝඩරයට දමා  තිබූ තැටියකින් සංගීතයක් සිහින්ව ගලා ආයේය.

යහන මැද හිඳගෙන දණහිස  මත මුහුණ හොවාගෙන ,   ඉටිපන්දම් එළියෙන්  හා  කවුළුවෙන්  එන මද ආලෝකයෙන් ඔප වැටුණු කුටිය තුල  දිලෙන නිල්  ඇස් ඇති සුන්දර යුවතිය මල් ගසා ගත් රන්වන් හිසකේ දෙවුර  පුරා විහිදාගෙන  ආදරය උතුරා යන වතකමලින් යුතුව ඔහු එනතුරු බලා සිටියාය .

ඇය මුලින්ම  දුටු දිනයේ  ඔහුගේ හදවත ගිඩි ගිඩි ගා ගැහෙන හඬ ගිහාන්ට දැනුනි.

~මතු සම්බන්ධයි .

ප.ලි. - දෙවොලේ නොකැළැල් - ගේය පද මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන්ගේය.
ගායනය - සුනිල් එදිරිසිංහ

Monday, 27 August 2018

සියමා පොත එළි දැක්වෙයි


 
මගේ පලමු පොත තමයි "පොල්කට්ටෙන් එපිටට". මේ බ්ලොගයේ පළවුණු ලිපි එකතු කරලා පළ කලා. මේ මගේ දෙවැනි පොත සහ පළමු නවකතාව. මේ කතාව මම මුලින්ම  පළකලේ බ්ලොග් අඩවියේ. බ්ලොගයට පැමිණෙන ඔබලාගෙන්  එයට ඉතා හොඳ ප්‍රතිචාරයක් ලැබුන,

ආර්තව දරිද්‍රතාවය කියන එක ඇත්තටම තවමත් ආසියාතික හා අප්‍රිකානු රටවල් පමණක් නොවේ ස්කොට්ලන්තය වැනි  මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ රටක   පවා ප්‍රශ්නයක්. එසේම ආසියාතික රටවල ගොඩ නැගී ඇති මිථ්‍යා විශ්වාස නිසා කාන්තාවන් මත ඇති පීඩනය තවත් වැඩියි . ඇතැම්මු මේ විශ්වාස මතට හේතුවකින් තොරව ආගම දහම පවා අන්තවාදීව උපයෝගී කර ගන්නවා. ඒක ආගම්වල වරදකට වඩා  තමන්ගේ උවමනාවන් සඳහා ආගම  දඩමීමා  කර ගන්න  මිනිසුන් නිසා ඇතිවී තිබෙන්නක්.

ශ්‍රී ලංකාවේ තවමත්, වැඩිවිය පත්වන ගැහැණු ළමුන් සමහර දෙමාපියන් විසින් දවස් හතක්  කාමරයක තබනවා කියා ඔබ දන්නවා ඇති.  නේපාලයේ  නිවසින් එළියේ කුඩා මඩුවක තමයි  දරුවාව තබන්නේ.  නේපාලයේ  අච්රම් දිස්ත්රික්කයේ රෝශනී තිරුවා නම්  ගැහැණු ලමයෙක්ව ඇ ගේ ආර්තව චක්‍රය පටන් ගත් පසු නිවැසියන් සිරිතට අනුව මඩුවක තබා තිබුනා.  ශීතල නිසා ගින්නක් අවුලුවන්නට ගොස් මඩුව ගිනි ගැනී ඇය මිය ගියා. මෙය සිදුවුනේ ඉතා මෑත  කාලයක 2016 අවුරුද්දේ දෙසැම්බරයේ.


මේ පොතේ ලමුන් පිරිසක් සිරව සිටි අනාථ  නිවාසයක්  ගැන කතා වෙනවා. පසුගිය වසර කිහිපය තුල  ඉන්දියාව වැනි රටවල අනාථ නිවාස වල  දරුණු ලෙස ළමා අපචාර සිදුවී තිබෙනවා යයි වාර්තා වෙනවා. මේවා ලංකාවේ සිදු නොවෙනවා කියා අපට කිව නොහැකියි.   

 මිට අවුරුදු විස්සකට පමණ කලින් කිසියම් රටක ජීවත්වූ පවුලක් වටා ගෙතුන කතාවක් තමයි මේ . එකිනෙකට ස්වායත්තව සිදුවූ යයි සැලකෙන  කිසියම් සිද්ධීන් සමූහයක් වටා  ලියවෙන මේ කථාවේ කතා නායිකාව ජීවිතයට මුහුණ දෙන අන්දම  මට හැකි ආකාරයෙන් අකුරු කලා . ඉතින්  මම ඔබට සාදරයෙන් ආරාධනා කරනවා විවෘත  මනසින් යුතුව "සියාමා" පොත කියවන්න කියල.  

පොත මුද්‍රණය කළ "අහස" ප්‍රකාශකයන්ටත්, අසංක සායක්කාර මහතාටත් ඒ සඳහා මා උනන්දු කරමින්,  අවශ්‍ය සන්නිවේදනයන් අසංකට ලබා දෙමින් උදව් කළ චූලානන්ද සමරනායක සහෘදයාටත් හද පිරි ස්තුතිය. 

එසේම විශේෂ ස්තූතියක් මගේ බ්ලොග් මිතුරන්ට, මිතුරියන්ට  හිමියි. ඔබ නොවේ නම් මෙය ලියවෙන්නේ නැත. 

ප.ලි.:
පොත ගැන සංවාදයක් 2018 ඔක්තෝබර් 20 සෙනසුරාදා සවස ප.ව. 3.00 ජාතික පුස්තකාල ශ්‍රවණාගාරයේ දී පැවැත්වේ.
රෝෂනි තිරුවා 

ඉන්දියාවේ 

Friday, 24 August 2018

ප්‍රථම ප්‍රේමය ඔබ නොවේ (39) - ග්වන්තනමෝවෙන් ආ කෙල්ල

උපාධි නිබන්ධනය අවසන් කල පසු එය තමන්ගේ සුපර්වයිසර් වන ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය වරයකුට දිය යුතුය. ඉන්පසු මහාචාර්ය වරුන්ද ඇතුලත් ගුරු කමිටුවක්  ඉදිරියේ තම නිබන්ධනය  සෂිශාත් කල යුතුය. සෂිශාත් කිරීම උපාධි නිබන්ධනය ඩිෆෙන්ඩ් කිරීම යන අරුතම ඇති පදයකි. මෙහිදී  අසන ප්‍රශ්න වලට දෙන පිළිතුරු මත  ලැබෙන උපාධියේ  ලකුණු විශිෂ්ඨ, හොඳ හෝ සාමාන්‍ය  ලෙස  වෙනස් විය හැකිය.

කොපමණ කලින් පටන් ගත්තත් නිබන්ධනයේ අවසන් දවස් වෙහෙසකාරී ලෙසින් ගෙවේ. ගිහාන් ඒ වෙහෙස සතුටින් විඳ ගත්තේ  තාන්යා ද පසෙකින් සිටි හෙයිනි. මරියා, සුහද හා ගිහාන් සිටියේ එකම උපාධි පාඨමාලාවක හෙයින් සශිශාත් කරන දිනයද එකට වැටී තිබුණි. එදින සවස කුඩා උත්සවයක් සංවිධානය කල යහළුවන් කියුබන්, වියට්නාම්, කොලොම්බියා, එක්වදෝර් , පේරු වැනි   ලතින් ඇමෙරිකානු රටවලින් ආ සිසුන් කිහිප දෙනෙකුටද ආරාධනා කළහ.

සාදය මැද  හරියක ලැට්ටන් (ලතින් ඇමෙරිකානු සිසුන්) හා  කියුබන් වරුන් නිතරම ගයන ගීතයක් වන ග්වන්තනමෙරා ගීය ගැයීමට ගිටාරය රැගෙන දියානා සූදානම් විනි. සියල්ලෝම නටමින් ගැයූ ගීතය තමන්ටත් ගිටාරයෙන් වයන්නට හැකිනම් හොඳ යයි ගිහාන් තාන්යා ට කීවේය. එය සවනත වැකුණු මරියා කළේ ඒ අවස්ථාවේම ගීතය පොතකින් ඉරා ගත් පිටුවක  ලියා තාන්යා අතට දීමය.

ග්වන්තනමෙරා ගීතය ලියා  ඇත්තේ ග්වන්තනමෝ පෙදෙසින්  පැමිණි රුවැත්තියක් ගැනය. කියුබාවේ ප්‍රසිද්ධ ගීතයක් වූ එය ලතින් ඇමෙරිකානු හා කියුබනුවන් වටවෙන සාදයන් හි  බොහෝ විට ගයන්නකි.

"මම සුදු රෝස පැළයක් සිටවමි
ඇසළ මස මෙන්ම දුරුත්තෙත්
තමන්ගේ විවෘත දෙඅත් මට දෙන
ඒ අවංක මිතුරාට පිරි නමන්න

ලෝකයේ දිළින්දන් සමග
මට ඇති දේත් බෙදා ගමි
කඳුකරයේ ගලන පුංචි දිය දහර
සතුට දනවයි මට මහා සාගරයට වඩා "

මරියා පදවැල්  දෙක තුනක්  පමණ රුසියානු බසට පෙරලා දුන්නාය.

තාන්යා එය තමන්ට දුන් බව හදිසියේ ගිහාන්ට සිහි විය. කල්පනා ලොවින් මිදුණු ගිහාන් කළේ ඔහු කුලියට සිටින නිවසේ ගබඩා කාමරයක් ලෙස  භාවිතා කළ කුඩා කාමරයේ තිබූ පරණ  සූට්කේසය ඇවිස්සීමය. මරියාගේ අත් අකුරු සහිත ග්වන්තනමෙරා ගීතය මෙන්ම තාන්යා ලියා  දුන් ගීත හා සංගීත සංකේත ද ඇති කවරය එලෙසින්ම තිබෙනු ඔහු දිටීය. ගිටාරය වාදනය කිරීම තබා ඔහුට  ඒවා අඩුම තරමින් කවරයෙන් එලියට ගන්නට වත් වෙලාවක් නොතිබූ බව සිතු ඔහු ශෝකයට පත් විය.

එදා මැදියම් රැය ද පසුවී උදෑසන තුන් වන හෝරාව පමණ වනතුරු ගයා වයා, සප්පායම් වූ මධු විතින් ද වෙහෙසට පත්ව සිටි  ඔවුන් දෙදෙනා කාමරයට ගියේ මරියා හා සුහද තවමත් කියුබානු හා අනිකුත් යහළුවන් සමග මධු විත ගැනීමේ   හා අල්ලාප  සල්ලාපයේ යෙදී සිටි බැවිනි. තාන්යා සිටියේ ඔහුගේ අතේ එල්ලී ගෙනය. අතර මග කොරිඩෝරයේ දී ඇය තරමක් ආවේගීව ඔහු ව තදින් සිප ගත්තාය.

දෙදෙනා වැළඳගෙනම කාමරයට පිවිසුනහ. කාමරයේ ඇතුළුවන විටම  ඇත්තේ විශාල උස ඇඳුම් දමන අල්මාරියයි .  අල්මාරිය ඇරෙන්නේ දොර දෙසටය. කවුරුන් හෝ කාමරයේ සිටින්නේ නම් මේ අල්මාරි දොර ඇරුණු විට එයත් බිත්තියත් අතර පෙදෙසේ තැනෙන කුඩා කාමරයක් වැනි ඉඩකඩේ කෙනකුට පහසුව ඇඳුම් මාරු කරගත හැකිය. දොරේ ඇතුළු පැත්තේ ජැකට්, විශාල රුසියානු ශීත කබා ආදිය  එල්වා තබන කොකු සවි කර තිබේ.

ගිහාන් ඔහු ඇඳසිටි ඇඳුම් කට්ටලයේ කබාය අල්මාරියේ දොර හැර එහි  එල්ලුවේය. තාන්යා ඒ අවස්ථාවේ තරමක් ආවේගීව ඔහු බදා සිප ගත්තාය. ඇගේ තෙරපුමට ගිහාන් අල්මාරිය තුලට ඇද වැටුනේය. ගිහාන් ට සිනා ගියේ ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකා  මත ඇද වැටුනේ ඇඳුම් ගොඩක්ද සමග බැවිනි.

තාන්යා ඔහු හැඳ සිටි ඇඳුම් උදුරා ඉවත් කරන විට ඔහු සිතුවේ ඇය මදක්  පමණ ඉක්මවා වොඩ්කා හෝ වයින් බීමට ඇතැයි කියාය. ඇගේ නිරුවත ස්පර්ශ වනවිට ඔහු අවදි වන ඇය දැන සිටියාය. නමුත් තාන්යා ගේ හැසිරීම වෙනස් බව ඔහුට හදිසියේම වැටහුණි. ඈ, ඔහු තමන් තුලට වැද්ද ගත්තේ දැඩි ආවේගයකිනි. ඇගේ ඉරියව් වෙනස්ය. ආ තදින් ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස කළේ ඔහු මත දැඩි ලෙස ඇද වැටෙමෙනි.   ගීතයක් හෝ සම්භාව්‍ය සංගීතයක් අසමින් ඒ මතින්  ප්‍රේමයෙන් මත්වන යුවතිය එතැන සිටියේ නැත.

"තානිච්කා, මොකෝ මේ. පොඩ්ඩක් ඉන්න" ඔහු වෑයමින් ඇගෙන් මිදෙන්නට වෙර දැරීය. ඈ ඔහුගේ උරහිස තදින් සැපුවාය. වේදනාවෙන් පෙළුණු ඔහු කෑ  ගැසීය.
"තාන්යා, පිස්සු වැහිලද? "
ඔහු වෑයම් කර ඇගෙන් ඉවත්වී බිත්තිය අසළ ඇල වුනේය.

ඇය, ඇගේ  හිස ඔහුගේ ගෙලට තබා වැළපුනාය. ඉකි බිඳින තරුණියගේ උරහිස සෙලවෙනු ඔහුගේ ළයට දැනුණි.

"මට දරුවෙක්  ඕනේ. ඔයා යනවා. මට දරුවා හරි ඉඳියි."
"සලතායා, ඔයාට තව අවුරුද්දකට පොඩ්ඩක් අඩුවෙන්  තියනවා ඉවර කරන්න.  ළමයෙක් එක්ක කොහොමද කරන්නේ"

"මට ඉවර කරන්න  ඕනේ නැහැ. ළමය එක්ක මම රොස්ටොව් ගිහින් අම්මල එක්ක ඉන්නවා"

"තානිච්කා, ඔයාට දුක නිසයි එහෙම කියන්නේ. මට තේරෙනෙවා. එහම අවශ්‍ය නැහැ අපිට කරන්න. අපි හිතා ගත්ත විධිහටම කරමු මගේ කෙල්ලේ. ඔයා ඉවර කරලා ලංකාවට එනවා. නැත්නම් මම මෙහෙ එනවා. එහෙම ඇවිල්ල හරි බඳිමු.  අර මම කිව්වා වගේ ඊට පස්සේ වෙන රටකට යමු. ලංකාවේ ඉන්න බැරි වුනොත්. "

"මට නිකන් හිතනවා එහෙම නොවෙයි කියල ගිහාන්. ඔයා එහෙ ගියහම මොනවා වෙයිද කියන්න මම දන්නේ නැහැ. "

ඇයට ළංවූ ඔහු සෙමින් නළල සිපගත්තේ ඇගේ ගෙල සහ උරහිස දෙසින්   පහළට සෙමින් සෙමින් පිරි මදිමිනි. ඔහු තදින් වැළඳ ගත් ඈ නිහඬව සිටියාය. ඒ දිනවල පැවති  උපාධි නිබන්ධනය කිරීමේ පීඩනය නිසා ද බොහෝ සේ නිදි මැරූ හෙයින් ද අධික වෙහෙසට පත්ව සිටි  දෙදෙනාම එකිනෙකා ට තුරුළුව නින්දට වැටුනහ. ගිහාන් අවදි වූයේ සුහද දොරගුළු අරින හඬින්ය.

"පොඩ්ඩක් ඉඳපන් , පොඩ්ඩක් ඉඳපන් " ඔහු කෑ ගැසුවේය. අඩ නින්දේ සිටි තාන්යා වත්තන් කරගෙන ගොස් ඩිවානයේ තබා පොරෝණය ඈ මත ඇතිරූ ගිහාන්  සුහදට දොර හැරියේය.

"මොකද බං මේ. උඹල වලියක් වත් ගියාද " අල්මාරිය පාමුල ඇඳුම් ගොඩ දෙස බලමින් සුහද ඇසුවේය.

"ෂ් ෂ් ෂ් වරෙන් කියන්න. " දෙතොල මත ඇඟිල්ල තබමින් සුහදත් සමග ගිහාන් කොරිඩෝරයට පිවිසියේය.

"තාන්යා දරුවෙක්  හදමු අරක මේක කියල පොඩි නැටුමක් දැම්ම. මම කිව්වා එහෙම තීරණ අරන්  හරියන්නේ නැහැ .  මම එනකන් හරි එයා එහෙ එනකන් හරි ඉඳිමු කියල"

"හ්ම්" සුහද මද වේලාවක් කල්පනා කළේය.
"උඹ හරි තමයි. ඒත් මට තාන්යා ව තේරුම් ගන්න පුළුවන්.  අපි ජිවිතේ කොච්චර සැලසුම් ගැහුවත් මචං ඒවා ඒ විධිහටම  වෙයි කියල අපට කියන්න බැහැ. ළමයෙක් හැදුවොත් සමහර විට උඹ කොහොම හරි ආයේ එයි කියල හිතනවා ඇති. ඒක බැඳීමක් නේ මචං. රාහුලෝ ජාතෝ  බන්ධනං ජාතං කියල සිදුහත් කුමාරයත් කිව්වලුනේ. ?"

"මම පොඩ්ඩක් අවුල් උනා එතන මචං"

පිබිදුනු තාන්යා හැර තිබූ  දොරින් හිස එබුවාය.
"ගිහාන් පශ්ලි" පශ්ලි යනු රුසියානු භාෂාවෙන් අපි යමු යන්නය.

තාන්යා එදා නේවාසිකාගාරයේ හැරදමා පැමිණි ගිහාන්ට නැවත ඇය හමුවීමට  කළින් කලයුතු වැඩ රාශියක් තිබුණි. උපාධි සහතිකය කලින් ගන්නේ නම් රුසියානු විදේශ අමාත්‍යංශයට ගොස් සහතික කරගෙන ශ්‍ර ලංකාවේ තානාපති කාර්යාලයෙන්ද සහතික කර ගත හැකිය. එසේම ශ්‍රී ලංකාවට තමන්ගේ ඉතිරි බඩු බාහිරාදිය පැටවීම වෙනත් විශ්ව විද්‍යාල වල සිටි යහළුවන් හමුවී සමු  ගැනීම ආදියද  ඒ අතර විය. අවසානයේ සෝවියට් දේශයෙන් නික්ම යාමේ දිනය ලඟාවුනේ නොදැනුවත්වමය.

"දැන් උඹ අපිත් එක්ක එයාපෝට් යනවද" සුහද ඇසුවේ ගිහාන් ඒ පිළිබඳ අතීරණයකින් සිටි බැවිනි.

"නැහැ , තාන්යා ගේ අක්කයි, වලොද්යා නුයි අර අපි පික්නික් ගිය දවසේ හිටි රුස්සෝ හෙම එනවා කියල තාන්යා එන්න කිව්වා. අන්තිම දවසේ රෑ උන්ගේ හොස්ටල් එකේ ඉන්නලු. අනික එයා එයාපෝට් එන්න බැහැ  කිව්වා.  තනියම කාමරේට වෙලා අඬයි"

"ඒකත් ඇත්ත . ඔය එයාපෝට් වල සමුගන්න එකත් වදයක් බං. ගිහින්  බඩු ඇතුළට දැම්ම. වීසා ගේට්ටුවෙන් පැන්න . ඉවරයි."

~~~මතු සම්බන්ධයි
*****************************
ජොආන් බඑස් ගයන ග්වන්තනමෙරා ගීතය
මුල්  ගීතයේ වදන් හොසියේටෝ  ෆර්නන්දෙස් ගෙනි. කියුබන් ගීතයේ වදන් වෙනස් වන අතර එය  ලියා ඇත්තේ හොසේ මාටි විසිනි.