කොළඹ ගමයා බ්ලොග් අඩවිය මගේ දේශපාලන හෝ අදේශපාලනික අදහස්, නවකතා හා කෙටිකථා, වෙනත් දර්ශනවාදය හෝ මාක්ස්වාදය, අභ්යවකාශ තරණය හා එම විද්යාවන් සම්බන්ධ ලිපි කිරීමට උපයෝගී කර ගන්නා ප්රධානතම මාධ්යයයි . මෙහි පළ කරන ලිපි හා වෙනත් කිසිම වෙබ් අඩවියක් සමග සම්බන්ධතාවයක් නැත. අවසරයකින් තොරව පළ කිරීම සපුරා තහනම්ය. (c) Copyrighted Material - Ajith Dharmakeerthi UK
Thursday, 29 January 2026
පින්ලන්ත ගමන 4 - හැමේන්ලින්නා
Tuesday, 20 January 2026
නිර්මාණ සංවාද කුලකය ,බ්රෙෂ්ට් සහ මාවෝගේ සංස්කෘතික විප්ලවය
පරණ මහජන පුස්තකාලය තිබ්බේ විහාර මහා දේවි පාක් එකෙන් අනිත් පැත්තේ පාරේ එඩින්බරෝ චන්ද්රවංකයේ පිහිටි "සිරිනිවස" නම් විශාල ඉංග්රීසි පන්නයේ වලව්වකය . එහි මුල් අයිතිකරු මුඩ්ලියාර් චන්ද්රසේකරය. මට මතක විධිහට එහි ඇතුල අඳුරුය . (දැන් නගරාධිපතිගේ නිල නිවාසයය ) . ඒ නිසා නව මහජන පුස්තකාලය හැදීම ගැන මම ඇතුළු සමහර යහළුවන් ඒ දිනවල ජේ ආර් ජයවර්ධන මහතාට පින් දුන්නෙමු. ජේ ආර් අලුත් සංස්කෘතික මිනිසෙක් හදන්නට යන්නේය.
මෙහිදී විජිත ගුණරත්නයන්ගේ අදහසට අනුව හෙන්රි ජයසේන වැනි ප්රතිභාපුර්ණ කලාකරුවන් වුවද කලේ බ්රෙෂ්ට් සෞන්දර්යාත්මක කිරීමයි. බ්රෙෂ්ට් ගේ නාට්යවල මෙය දැකිය නොහැකිය. තවත් කෙටි චිත්රපට අධ්යක්ෂකවරයෙකු වන නන්දන වීරරත්න එදා පැවසුවේ කිසියම් අන්දමකින් සෞන්දර්ය රසයක් ඉස්මතු නොවන තැන නීරස ගතියක් මතුවන බවයි. බ්ලොග් ලියන අරුණ පෙරේරා මහතාගේ අදහස වූයේ වළා පටල වාර්තාමය චිත්රපටයක් විනා වැඩි යමක් නොවන බවයි.
Monday, 19 January 2026
යුද පිටියේ සවාරිය
පසුගිය සෙනසුරාදා ලන්ඩනයේ අගෝරා කලා කවය විසින් සංවිධානය කරන ලද සංස්කෘතික සැන්දෑවේ දී ප්රවීන නාට්යවේදී විජිත ගුණරත්නයන් නිමැවූ "යුධ පිටියේ සවාරිය" වේදිකාගත කරන ලදී. විජිත ගුණරත්න "සාක්කි" නමින් නාට්යයක් අසූ ගණන් වල ශ්රී ලංකාවේදී නිෂ්පාදනය කර වේදිකා ගත කරන ලදුව, දේශපාලන තර්ජන ලැබ පසු කලෙක ස්වීඩනයේ පදිංචියට ගියේය. ඔහු විසින් ස්වීඩන් භාෂාවෙන් පළවූ ග්රන්ථ බොහොමයක් සිංහලට පරිවර්තනය කර ඇත. ඇරබල් මෙන්ම විජිතද ප්රතිභාපුර්ණ නාට්යකරුවෙකු පමණක් නොව ග්රන්ථ කතුවරයෙකු හා චිත්රපට අධ්යක්ෂකවරයෙකු ද, තිර රචකයෙකු ද වෙයි.පියා තුලින් ස්පාඤඤ සිවිල් යුදයට පිවිසුණු ඇරබල් මෙන් විජිතද ශ්රී ලංකාවේ අශිලාචාර යුද දෙකක් අත් දුටුවෙකි.
"නාට්යානුසාරයෙන් ඉදිරිපත් කරන බියකරු සිහිනයන්...මගේ ඇතුලාන්තයෙහි පිළිඹිබුව මගේ සිහිනයන් වලින් හෙළිදරව් කිරීමක් ....සිහිනය තමයි මගේ ඇරඹුම". විසිවන ශතවර්ෂයේ අධිතාත්වික කලා සම්ප්රදායේ (surrealism) පෙර ගමන් කරුවෙකු වන ෆර්නැන්ඩෝ ඇරබෙල් තමන්ගේ නාට්ය ගැන කීවේ එලෙසය. ඔහුගේ "යුධ පිටියට විනෝද චාරිකාවක් " Piquenique no Front නම් වූ නාට්යය අපට යුද්ධයේ නිරර්ථක බව අධිතාත්වික වූ සිදුවීම් පෙළක් එකිනෙකට පතිත කරමින් (juxtaposed) තියුණු ලෙස පහදයි.
"මාධ්යයන් මගින් උත්කර්ශණය කරන යුද්ධය මගින් අපේ සදාචාරය, අනිකා කෙරෙහි අපේ ඇති කරුණාව, දයාව, අනෙකා ආරක්ෂා කිරීම වැනි ගුණාංග ඉවත ලෑමට බල කරමින් අනිකාගේ ජීවිතය මෙන්ම දේපල ද විනාශ කිරීම සඳහා අපව නිසඟයෙන් අනුබල දීමට පොළඹවන හැටි නිර්දය ලෙස "යුද චාරිකාවේ" පෙන්වයි. " (උපුටා ගත්තකි) යුදයක් නැති කාලයේදී සාමකාමී මිනිසුන් ලෙස රංගනය කරන අප යුද කාලයේදී මේ දේපල හා ජිවිත විනාශයට සහය දෙන්නේ කෙසේද? ඇරබෙල් පෙන්වන්නේ අප එකිනෙකා වටහා ගන්නා විට, හඳුනා ගන්නා විට ඉන් අපේ සමාජීය බැඳීම හා සහයෝගය ඇතිවී, එකිනෙකා කෙරෙහි අවිශ්වාසය, සැකය වෙනුවට ගෞරවයක් හා භක්තියක් ඇති වෙමින් යුදපිටිය විනෝද චාරිකාවක් බවට රූපාන්තරණය වන බවයි.
ෆර්නැන්ඩෝ ඇරබල් ටෙරාන් ඉපදුනේ 1932 ස්පාඤඤ යේ මෙලිලා හිදීය. ඔහුගේ පියා ජනරාල් ෆ්රන්කෝ ගේ හමුදාව එරෙහිව සටන් වැදුණු රිපබ්ලිකන් වාදීන්ගේ හමුදාව සමග සිටි භටයෙකි. පසුව අත්අඩංගුවට පත්වී මරණ දණ්ඩනය නියම වන ඔහුගේ පියා උමතු රෝගියෙකු මෙන් රඟපා, උමතු රෝගීන්ගේ රෝහලකට තමන්ව යවා ගැනීමට සමත් වෙයි. එම රෝහලින් දැඩි ශීත සමයක දී පැන යන ඔහුව නැවත කිසිවෙකුට මුණ නොගැසෙයි.
මව සමග තනිවන ඇරබෙල් පසුව ප්රංශයට පදිංචියට යයි. ඔහු ගේ පියා ජනරාල් ෆ්රන්කෝ ගේ හමුදා සමග සමූහාණ්ඩුව වෙනුවෙන් සටන් කල යුද්ධය සිවිල් යුද්ධයක් (හෙවත් අභ්යන්තර යුද්ධයක්) ලෙස මාධ්ය හා දේශපාලකයින් නම් කලත් ඇරබල් එය හැඳින් වූයේ "uncivil" අශිලාචාර යුද්ධයක් යනුවෙනි.
නාට්ය නිෂ්පාදකයෙක්, චිත්රපට තිර කතා රචකයෙක්, චිත්රපට අධ්යක්ෂක වරයෙක්, ග්රන්ථ කතුවරයෙක් මෙන්ම කවියෙක් ද වන ෆර්නැන්ඩෝ ඇරබල් 1962 දී අලිහන්ද්රෝ ජරදොව්ස්කි සමග පැනික් ව්යාපාරය නමින් අධිතාත්වික (surrealism) කලා සම්ප්රදාය නැංවීමට සංවිධානයක් ගොඩ නගයි.
විජිත උපන් ශ්රී ලංකාවේ දකුණේ අත්විඳි එක යුදයක එක ම විශ්ව විද්යාල වල එක බත් පත බෙදන් කෑ එක දේශනාගාරයේ දේශනා ඇසූ සිසු සහෝදරවරු එකිනෙකා මරා ගත්හ. එලෙසම එකම පන්තියේ උන් දෙපැත්තට බෙදී එකිනෙකා මරා දැමුහ. එක රටේ ජාතීන් දෙකක් එකම අලුත් අවුරුදු උළෙලක් එකම මාසයක සමරමින් අවුරුදු තිහක් මුළුල්ලේ එකිනෙකා මරා ගත්හ.
යුද බිමේ හුදකලාව සිටින සපෝ නමැති යුද භටයා තමන් ගේ කම්මැලි කම යවා ගැන්මට කවුරුන් හෝ එවන මෙන් කපිතාන් ගෙයි යදියි. සෙබලෙක් නැත්නම් එළිච්චියක් වුවත් කම් නැත. සටන් නැති යුද බිමක් අප ඉදිරියේ මැවෙයි. සොල්දාදුවෝ ඉන්නේ නිකම්ය. කම්මැලි කමේය. මේ අධිතාත්වික වූ දර්ශනයෙන් පටන් ගන්නා නාට්යයේ - යුද බිමේ සිටින තමන්ගේ පුතා බැලීමට, සපෝ ගේ දෙමාපියන් යන්නේ විනෝද චාරිකාවකට ඇවැසි කෑම බීම, අකුලන පුටු, බිමට එළන ඇතිරිලි, කැමරා ආම්පන්න ආදිය රැගෙනය. යුද බිම යනු විනෝද චාරිකාවකට සුදුසු තැනක්ය යන්න හඟවන විරුද්ධාභ්යසය තුලින් අපට ඊළඟ ජවනිකාවක සපෝ ගේ මව තම සොල්දාදු පුතා මුහුණ සෝදා දත් මැද ඇත්දැයි සොයා බලයි. මාධ්ය මගින් උත්කර්ෂණයට නංවන යුද බිම අපට පෙන්නුම් කරන්නේ ගාම්භීර මහා වැදගත් යුද සිහිනයක හැසිරෙන සැපෝ ගේ දෙමාපියන් මගිනි.
සාපෝ විසින් ප්රතිවාදී භටයෙකු යුද සිරකරුවෙකු ලෙස අල්ලා ගනී. අල්ලා අත් පා බැඳ සිරයට ගෙන පසුව නිරුවත් කොට නීති විරෝධිව මරා දමනු ලබා වැතිර සිටින යුධ සිරකරුවන් සිරකාරියන් ගේ දසුනක් වෙනුව, මුලින් බිස්කට් කකා සිටින සිරභාරයට ගත් ළමයෙකු පසුව මැරී සිටිනු පෙන්වන රූපවාහිනී යථාර්තයක් වෙනුවට අපේ සොඳුරු සොල්දාදුවා සපෝ, තමන් ගේ හිරකරුට කුමක් කරන්නදැයි පියා ගෙන් විමසයි. කොමඩි ජවනිකාවක් මෙන් දිග හැරෙන ඊළඟ කොටසේ උපහාසාත්මක වදන් මේ අප සැබවින් සිහින දකින යුද්ධය දැයි අපෙන් විමසයි. අති සාර්ථක රංගනයක යෙදෙන "අම්මා " සිරකරුට පික්නික් මේසයට ආරාධනා කරන්නීය. මේ "සොඳුරු " යුද විනෝද චාරිකාවේ "හිරකරු " සමග සපෝ යෙදෙන සංවාදයේදී භටයන් දෙදෙනාම එක සමාන අදහස් ඇත්තවුන් මෙන්ම ඔවුන් ගේ ගේ ජෙනරාල් වරු දෙදෙනාටම කියා ඇත්තේ එකම දෙයක් බවත් දෙදෙනාම වටහා ගනී. දෙදෙනා දෙපැත්තේ සිට කරන්නේ හේතු විරහිත යුදයක් බව, සමාජයේ සාමාන්ය මිනිසුන් දෙදෙනෙකු වන එක සමාන සරල බලා පොරොත්තු තිබුණු මේ තරුණයන් දෙදෙනාත් දෙමාපිය යුවලත් වටහා ගනිති. මේ වැටහීම මත පරණ අශ්වාරෝහක භටයෙකු ද වන සපෝ ගේ පියා සාමයකට යෝජනා කරයි.
මේ අතර වාරයක ගුවන් යානා මගින් බෝම්බ හෙලයි. අපේ යුද භටයා හා හිරකාර යුද භටයා බංකරයේ සැඟවෙන අතරේ "ජනතාව" - සපෝ ගේ මව හා පියා වැටෙන බෝම්බ වලින් බේරීමට කුඩයක් ඉහළාගෙන අවට ඇවිමින් අතිශයින් අධිතාත්වික වූ රූප රාමු මවයි. ජනතාවට බෝම්බ වැස්ස යනු "භයංකර" දෙයක් නෙමේ. ඒවා වලින් මිනිසුන් "මැරෙන්නේ" නැත. රෝහල් වලට දැමු විට වහලවල් නිසා මුකුත් වෙන්නේ නැත. ඉනික්බිති රතු කුරුස භටයන් එන්නේ තුවාල කරුවන් හා මරණයට පත් වූවන් සොයා ය. මේ සොඳුරු යුද්ධයේ මැරුණු අය නැත. අනිත් අයට බොහෝ උදව් කරන සාමකාමී ජනයා (සපෝ ගේ පියා හා මව ) මැරුණු අය හෝ තුවාල කරුවන් දුටුවොත් සොයා කතා කිරීමට කරුණාවෙන් පොරොන්දු වෙති. මියගිය හෝ තුවාල කරුවන් සොයා ගත නොහැකිව රතු කුරුස කරුවන් දුකින් නික්ම යති. රතු කුරුස ව්යාපාරයට යුරෝපයේ මුදල් ලැබෙන්නේ යුද්ධයක මැරෙන තරමට අනුව යයි ඔබ දන්නවාද?
උපහාසාත්මක අධිතාත්වික යුද්ධයක් පිලිබඳ මේ රංගනයේ අවසානය, සැබෑ යුද්ධයේ බියකරු යථාර්තය අපේ හිස මතට අනුකම්පා විරහිතව මුදා හරියි. ගුවනින් හෙලන ඊළඟ බෝම්බ වර්ෂාවෙන් හා වෙඩි පහරින් සියල්ලෝම මිය යති.
අද දවසේ ඉස්ලාම් අන්තවාදීන් සිරියාවේ කරන දරුණු ක්රියා වැළැක්වීමට ඇමෙරිකානු හමුදා බෝම්බ දමයි. මාධ්ය වලට අනුව "ඉතා නිවැරදිව හෙලන "precision bombs" වන මේවා වලින් මිය යන්නේ ත්රස්තවාදීන් පමණකි. ත්රස්තවාදීන් හැදුවේ ද තවත් ජනාධිපතිවරයෙකු ඉවත් කරන්නය. එම ජනාධිපතිවරයා ආරක්ෂා කරන සිරියානු සෙබළුන් මෙන්ම ඔවුන්ට විරුද්ධව සටන් කරන කැරලි කරුවන් ද සිරියානුන්ය. රුසියාවේ පූටින් ද යුද්ධයට එළඹී තිබේ. ඔහුගේ ගුවන් යානා වලින් හෙලන බෝම්බ වලින් මිය යන්නේ ද ඉස්ලාමික අන්තවාදීන් පමණකි. ඉඳහිට ඇමෙරිකාව විසින් පූටින් ගේ හමුදා සිරියානු රෝහලකට ප්රහාරයක් එල්ල කල බවට චෝදනා කරයි.. ඒ අතරේ ඇමෙරිකානු හමුදා ඇෆ්ගනිස්ථානයේ රෝහලකට ප්රහාරයක් එල්ල කරති.
අපට මාධ්ය වලින් දෙන්නේ ඔවුන්ට අවශ්ය යුද්ධය පමණකි. යුද්ධයේ සැබෑ ස්වරුපය වෙනුවට පෙන්වන යුද්ධය අරාබෙල් හා විජිත විසින් උත්ප්රාසාත්මකව පෙන්වන උන්ගේ යුද්ධයයි. එක පැත්තක් දී සිටින්නේ ආගම වෙනුවෙන් ශුද්ධවූ යුද්ධයකය. ඒ පැත්තේ ජනයා දකින්නේ ආගමය. අනිත් පැත්තෙන් ශිෂ්ටාචාරය බේරා ගැනීමට හා ප්රජාතන්ත්රවාදය අපනයනනය කිරීමට සටන් වදිති. ඒ පැත්තේ ජනයා දකින්නේ ප්රජාතන්තවාදය හා නිදහස වෙනුවෙන් සටන් වදින්නන්ය. අප නරඹන්නෝ වෙමු.
ශ්රී ලංකාවේ සිදුවූ යුද්ධයේ වාර්තාකරුවන් හැසුරුනේ විනෝද චාරිකාවක් වාර්තා කරන අය මෙන් නොවේද? බෝම්බ වරුසාවක් හෙලද්දී එක පැත්තක් ඒවා වීඩියෝ කර තමන් ගේ වාර්තා පමණක් බලන බටහිර වෙසෙන ජනතාවට පෙන්වුහ. ඒ තමන්ගේ යුද භාණ්ඩාගාරය (war chest) වැඩි කර ගැනීමටය. බෝම්බයෙන් මියෙන අයගේ සිරුරු යෙදවුනේ ලැබෙන චැරිටි මුදල වැඩි කර ගැනීමටය. ඇතැම් අය මුදල් සඳහා පොත් ලිවූහ. අනිත් පැත්තේ වාර්තාකරණය මුළු ජනතාවක් ඇසපිය නොහෙලා රූපවාහිනයට නෙත් යොමු කරගෙන කඩල කමින්. චොකලට් කමින් නරඹන සෝප් ඔපෙරාවක් විය. සැබෑ යුද්ධයේ දෙපැත්තේම සොල්දාදුවන් ගේ කුඩු වුනු බංකර හා වැසියන්ගේ තැන තැන විසිරුණු මළ සිරුරු හා ශරීර කැබලි වල වාර්තා ලැබුනේ පසුවය.
අද දවසේ යුද්ධය යනු රුපවාහිනිය හා අන්තර්ජාලයේත් රඟ දැක්වෙන "රියැලිටි ෂෝ "එකකි.
හෙමිංවේ සහ ගෙල්හොර්න් යනු ස්පාඤඤ යුධ වාර්තාකරණයේ යෙදුනු සුප්රසිද්ධ ගත් කතුවර අර්නස්ට් හෙමිංවේ හා වාර්තාකාරිනියක වන ගෙල්හොර්න් අතර සම්බන්ධය ගැන කියන චිත්රපටියකි. ගෙල්හොර්න්" බෝම්බ වැටීමේ බියකරු බව විසිත්ත කාමරයේ සිටින්නන් නොදනී" යනුවෙන් ලියන මොහොතේ ෆ්රන්කෝ ගේ ගුවන් යානා මැඩ්රිඩ් නගරයට බෝම්බ හෙලයි. හෙමිංවේ හා ගෙල්හොර්න් බෝම්බ වැටෙද්දී ජිවිත බේරා ගැනීම පසෙක ලා රමණයේ යෙදෙති. මේ අතිශයෝක්තියෙන් ඔප වැටුණු අධිතාත්වික රංගනය ම අරබෙල්
ගේ "යුද සවාරිය" තුලින් මතු කරන යථාර්තයම වෙයි.
විජිත ගුණරත්න යුධ පිටියේ සවාරියක් නාට්යයේ රඟ දැක්වීමට තෝරා ගෙන තිබුනේ ඉතාලියේ ජිවත් වන රැකියා කරන ශ්රී ලංකික සහෘදයන් පිරිසකි. ප්රවීන වේදකා නළුවන් නොවුනත් ඔවුන් ප්රශංසනීය රංගනයක යෙදෙයි. විජිතගේ නාට්ය හැකියාවන් මනාව පිළිඹිබු කෙරුනේ ජනතාව අතරින් තෝරාගත් කිහිප දෙනෙකුට සම්මානනීය නාට්යයක් සාර්ථකව රඟ දක්වන්නට පුරුදු පුහුණු කිරීම තුලිනි.
Monday, 5 January 2026
ලෙනින් අද ජිවත්ව සිටියා නම් - ඔහු මෙසේ ලියනු ඇත
මම 1916 වසරට ආපසු ගොස් ලෙනින්ගේ කෘතියේ කී කරුණු නැවත සොයා බැලීමට සිතුවෙමි. ව්ලැඩිමීර් ඉලිච් ලෙනින් සිය 1916 දී ලියන ලද "අධිරාජ්යවාදය: ධනවාදයේ ඉහළම අවධිය" (Imperialism, the Highest Stage of Capitalism) යන කෘතියෙන් තර්ක කරන්නේ, අධිරාජ්යවාදය යනු නායකයින් විසින් තෝරා ගන්නා ලද හුදු "ප්රතිපත්තියක්" පමණක් නොව, එය ධනවාදයේ අත්යවශ්ය ආර්ථික අවධියක් බවයි.
ලෙනින්ගේ ඇසින් වර්තමාන ලෝකය විශ්ලේෂණය කිරීමට නම්, නූතන අධිරාජ්යවාදී බලවතෙකු නිර්වචනය කිරීම සඳහා ඔහු භාවිතා කළ ප්රධාන තත්ව පහ අප ප්රථමයෙන් විමසිය යුතුය.
1. ලෙනින්ගේ නූතන අධිරාජ්යවාදයේ තත්ව පහ
ලෙනින්ට අනුව, රටක ආර්ථිකය මෙම තත්ත්වයන් පහට ළඟා වූ විට එම රට "අධිරාජ්යවාදී" බවට පත්වේ:
ඒකාධිකාරය (Monopoly): කුඩා ව්යාපාර දැවැන්ත සමාගම් (ඒකාධිකාරයන්) විසින් ගිල ගැනීම.
මූල්ය ප්රාග්ධනය (Finance Capital): බැංකු සහ කර්මාන්ත ඒකාබද්ධ වීම. "මූල්ය කතිපයාධිකාරියක්" (වෝල් ස්ට්රීට් වැනි) රට පාලනය කිරීම.
ප්රාග්ධනය අපනයනය කිරීම (Export of Capital): අනෙකුත් රටවල් පාලනය කිරීම සඳහා භාණ්ඩ (මෝටර් රථ, සෙල්ලම් බඩු) විකිණීම වෙනුවට "මුදල්" (ණය, ආයෝජන) අපනයනය කිරීම ආරම්භ කිරීම.
ගෝලීය කාටෙල් (Global Cartels): ජාත්යන්තර ඒකාධිකාරයන් (විශාල ටෙක් කම්පැනි , තෙල් කම්පැනි ආදිය ) ගෝලීය වෙළඳපොළ තමන් අතර බෙදා ගැනීම.
භූමිය බෙදා ගැනීම (Territorial Division): මහා බලවතුන් ලෝකය "කැබලිවලට බෙදා" අවසන් කිරීම; එතැන් සිට ඔවුන්ට එය "නැවත බෙදිය" හැක්කේ යුද්ධය හරහා පමණි.
ව්ලැඩිමීර් ලෙනින්, 1916 දී ප්රකාශයට පත් කරන ලද ඔහුගේ "අධිරාජ්යවාදය, ධනවාදයේ ඉහළම අවධිය" (Imperialism, the Highest Stage of Capitalism) නම් කෘතිය මගින් තර්ක කළේ, නූතන මූල්ය කේන්ද්රීය අධිරාජ්යවාදය යනු ආර්ථික පද්ධතියක් ලෙස ධනවාදයේ ඉහළම සහ අවසාන අවධිය මිස, අධිරාජ්යවාදය ඉතිහාසයේ අලුතින් ඇති වූ සංසිද්ධියක් නොවන බවයි. ඔහු මෙහිදී අර්ථ දැක්වූයේ ධනවාදයේ පසුකාලීන කාර්මික හා මූල්ය ව්යුහයන් සමඟ මූලික වශයෙන් බැඳී පවතින සුවිශේෂී නූතන අධිරාජ්යවාදී ස්වරූපයකි.
මාක්ස්-ලෙනින්වාදී රාමුවකට අනුව, පුරාණ සහ නූතන අධිරාජ්යවාදය අතර පවතින ප්රධාන වෙනස්කම් පහත පරිදි වේ:
පුරාණ අධිරාජ්යවාදය
මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් සහ රෝම අධිරාජ්යය වැනි අවස්ථාවලදී දක්නට ලැබුණු මෙම ස්වරූපය ප්රධාන වශයෙන් මෙහෙයවනු ලැබුවේ භූමිය, සම්පත් (වහලුන් සහ කප්පම් වැනි) සහ මිලිටරි බලය සෘජුවම අත්පත් කර ගැනීම සඳහාය. එය රඳා පවතී වූයේ වැඩවසම්වාදය හෝ වහල් සේවය වැනි පූර්ව-ධනවාදී ආර්ථික ක්රම මතය.
නූතන (ධනවාදී) අධිරාජ්යවාදය
ලෙනින් තර්ක කළේ මෙය පරිණත කාර්මික ධනවාදයේ අත්යවශ්ය වර්ධනයක් බවත්, ඒකාධිකාරයන් සහ මූල්ය ප්රාග්ධනයේ ආධිපත්යය මෙහි ලක්ෂණයක් බවත්ය. එහි ප්රධාන ගාමක බලවේග වූයේ:
ප්රාග්ධනය අපනයනය කිරීම: හුදෙක් භාණ්ඩ අපනයනය කරනවා වෙනුවට, ධනවාදී රටවල් වැඩි ලාභයක් අපේක්ෂාවෙන් වෙනත් රටවලට ආයෝජන ප්රාග්ධනය අපනයනය කිරීමට පටන් ගත්හ.
ආර්ථිකමය වශයෙන් බෙදා වෙන් කිරීම: අමුද්රව්ය, වෙළඳපල සහ ආයෝජන අවස්ථා සඳහා ලොව පුරා ආර්ථික බලපෑම් ප්රදේශ බෙදා ගැනීමට මහා බලවතුන් තරඟ වැදුණු අතර, එය ගැටුම් කරා (උදා: පළමු ලෝක යුද්ධය) මෙහෙයවනු ලැබීය.
මූල්ය පාලනය: මෙහි අවධානය යොමු වූයේ සෘජු මහා පරිමාණ භූමි පාලනයට වඩා, ආයෝජන, ණය සහ ඒකාධිකාරයන් හරහා වෙනත් ජාතීන් මත ආර්ථික හා මූල්ය පාලනයක් ඇති කිරීම කෙරෙහිය.
2. 2026 වසරේදී ලෙනින් විසින් සිදු කළ හැකියයි මා සිතන වත්මන් ගෝලීය සිදුවීම් පිළිබඳ විශ්ලේෂණය
ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් සහ වෙනිසියුලාව
අරමුණ: ලොව විශාලතම තෙල් සංචිත පාලනය කිරීම සහ ඇමරිකාවේ "පසුපස මිදුලෙන්" අනෙකුත් බලවතුන් (චීනය/රුසියාව) ඉවත් කිරීම.
ලෙනින්වාදී දැක්ම: ලෙනින් මෙය දකිනු ඇත්තේ "නැවත බෙදාගැනීමේ" සම්භාව්ය අවස්ථාවක් ලෙසයි. ඇමරිකාව පහර දෙන්නේ හුදෙක් ඒකාධිපතියෙකුට පමණක් නොවේ; එය තම ඒකාධිකාරයන් සඳහා "අමුද්රව්ය පදනම්" සුරක්ෂිත කර ගැනීමට උත්සාහ කරයි. මූල්ය කතිපයාධිකාරිය සිය සුවිශේෂී "බලපෑම් කලාපය" ප්රතිවාදීන්ගෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා හමුදාව භාවිතා කරන ආකාරය ඔහු මෙහිදී පෙන්වා දෙනු ඇත.
රුසියාව සහ යුක්රේනය
අරමුණ: භූමිය ව්යාප්ත කිරීම සහ නේටෝ (NATO) සංවිධානයට එරෙහිව "අතරමැදි කලාපයක්" පවත්වාගෙන යාම.
ලෙනින්වාදී දැක්ම: මෙය තරමක් සංකීර්ණ ය. රුසියාව "දුර්වල" ධනවාදී බලවතෙකු බව සමහරු තර්ක කළද, ලෙනින් බොහෝ විට අවධානය යොමු කරනු ඇත්තේ "මහා රුසියානු ස්වෝත්තමවාදය" සහ බලහත්කාරයෙන් භූමිය නැවත බෙදා ගැනීමේ උත්සාහය කෙරෙහි ය. ඔහු මෙම යුද්ධය දකින්නේ අධිරාජ්යවාදී කඳවුරු දෙකක් අතර ගැටුමක් ලෙසයි: එනම් තම "අසල්වැසි කලාපය" රඳවා ගැනීමට උත්සාහ කරන රුසියානු ප්රාග්ධනය සහ යුක්රේනයට සිය වෙළඳපොළ ව්යාප්ත කිරීමට උත්සාහ කරන බටහිර මූල්ය ප්රාග්ධනය (නේටෝ/යුරෝපා සංගමය) ට එරෙහි සටනක් ලෙසයි .
චීනයේ ව්යාප්තවාදය
අරමුණ: "එක බෙල්ට් එකක් - එක මාවතක්" වැඩසටහන, යටිතල පහසුකම් ණය සහ දකුණු චීන මුහුදේ හිමිකම් පෑම.
ලෙනින්වාදී දැක්ම: ලෙනින්ගේ "ප්රාග්ධනය අපනයනය" පිළිබඳ පැහැදිලිම නූතන උදාහරණය චීනයයි. යටිතල පහසුකම් සඳහා සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලට බිලියන ගණනින් ණය දීමෙන් චීනය "ණය මත යැපීමක්" ඇති කරයි. ලෙනින් මෙය හඳුන්වනු ඇත්තේ "ණය-අධිරාජ්යවාදය" ලෙසයි.
ඉන්දියානු ව්යාප්තවාදය
අරමුණ: දකුණු ආසියාවේ කලාපීය ආධිපත්යය සහ චීනය සමඟ තරඟ කිරීම.
ලෙනින්වාදී දැක්ම: ලෙනින් බොහෝ විට ඉන්දියාව "උප-අධිරාජ්යවාදී" (sub-imperialist) බලවතෙකු හෝ "නැගී එන ඒකාධිකාරී බලවතෙකු" ලෙස වර්ගීකරණය කරනු ඇත. අදානි හෝ රිලයන්ස් වැනි ඉන්දියානු ඒකාධිකාරයන් තම ප්රාග්ධනය අපනයනය කිරීමට සහ සම්පත් සුරක්ෂිත කර ගැනීමට අසල්වැසි රටවල "බලපෑම් කලාප" සොයමින් සිටී.
3. එදා සහ අද
ලෙනින්ගේ 1916 විශ්ලේෂණය අදටත් අදාළ වුවද, ප්රධාන කරුණු දෙකක් සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් වී ඇත:
නොපෙනෙන දේශ සීමා: 1916 දී අධිරාජ්යවාදය යනු කොඩියක් සිටුවා රටක් අල්ලා ගැනීමයි (යටත් විජිතවාදය). අද එය බොහෝ විට නව යටත් විජිතවාදයයි (Neocolonialism) - රටක් නමට "ස්වාධීන" වුවද, එහි ආර්ථිකය විදේශීය බැංකු සහ සමාගම් සතු වේ.
බහුධ්රැවීයතාව: ලෙනින්ගේ කාලයේ බ්රිතාන්යය අවිවාදිත අදිරදවාදි රජු විය. අද අප දකින්නේ ඇමරිකාව, චීනය සහ රුසියාව දැනටමත් සම්පූර්ණයෙන්ම අත්පත් කරගෙන ඇති ලෝකයක් නැවත බෙදා ගැනීමට තරඟ කරන "අධිරාජ්යවාදයන්ගේ ගැටුමකි".
ලෝකය බෙදා අවසන් බැවින්, මෙම බලවතුන් එකිනෙකාගෙන් කොටස් උදුරා ගැනීමට අනිවාර්යයෙන්ම යුද්ධයට එළඹෙනු ඇතැයි ලෙනින් විශ්වාස කළේය. ඔහු අධිරාජ්යවාදය දුටුවේ "සමාජ විප්ලවයේ පූර්ව සන්ධ්යාව" ලෙසයි.
නමුත් නැවතත් බැලූ විට, ලෙනින්ගේ නිර්මාණයක් වූ සෝවියට් සංගමය පවා හුදෙක් ගෝලීය බලවතෙකු ලෙස පමණක් නොව, නැගෙනහිර යුරෝපය පාලනය කළ "සමාජවාදී අධිරාජ්යවාදී" රටක් ලෙසද හඳුන්වනු ලැබීය. තවද ඔහු පැවසූ 'සමාජ විප්ලවය' ඉක්මනින් සිදු නොවීය.
4. "සමාජ-අධිරාජ්යවාදය" (Social-Imperialism) පිළිබඳ සංකල්පය
"වචනයෙන් සමාජවාදී, ක්රියාවෙන් අධිරාජ්යවාදී" ලෙස අර්ථ දැක්වෙන "සමාජ-අධිරාජ්යවාදය" යන යෙදුම 1960 දශකයේ චීන-සෝවියට් ගැටුම අතරතුර මාඕ සේතුං විසින් ප්රචලිත කරන ලදී.
මෙය වඩා පැහැදිලි කළහොත් :
බලපෑම් කලාපයක් ලෙස නැගෙනහිර කලාපය: වෝර්සෝ ගිවිසුම හරහා සෝවියට් සංගමය නැගෙනහිර යුරෝපය සංවෘත වෙළඳපොළක් ලෙස සැලකීය.
හමුදා මැදිහත්වීම්: හංගේරියාව (1956) හෝ චෙකොස්ලොවැකියාව (1968) සෝවියට් ග්රහණයෙන් මිදීමට උත්සාහ කළ විට, තම "භූමි බෙදීම" රැක ගැනීමට සෝවියට් සංගමය හමුදා බලය භාවිතා කළේය.
එසේ නම් "සමාජ විප්ලවය" සිදු නොවූයේ ඇයි?
හේතුව 1. "කම්කරු රදළ පැලැන්තිය" (Labor Aristocracy): අධිරාජ්යවාදී රටවල් තමන් සූරාකන රටවලින් ලබන අතිරික්ත ලාභය භාවිතා කර තම රටේ කම්කරු පන්තියට ඉහළ වැටුප් සහ පහසුකම් ලබා දී ඔවුන් "නිහඬ" කරන බව ලෙනින් පැවසීය.
හේතුව 2 . මූල්ය පද්ධතියේ නම්යශීලී බව: IMF සහ ලෝක බැංකුව වැනි ආයතන හරහා ධනවාදය බිඳ වැටීම වළක්වා ගැනීමට ඔවුන් සමත් විය.
හේතුව 3 . "අවිධිමත්" අධිරාජ්යය: අද අධිරාජ්යයන්ට රටක් පාලනය කිරීමට එය ආක්රමණය කිරීමට අවශ්ය නැත. ඔවුන් ණය උගුල් (Debt traps) භාවිතා කරයි. පෙනෙන සතුරෙකු (සොල්දාදුවන්) නොමැති නිසා සාම්ප්රදායික නිදහස් සටනක් සංවිධානය කිරීම දුෂ්කර වී ඇත.
ලෙනින් නූතන අධිරාජ්යවාදය දුටුවේ අවසානයක් ලෙසයි. කෙසේ වෙතත්, ඉතිහාසය පෙන්වා දෙන්නේ එය "චක්රයක්" විය හැකි බවයි. එක් බලවතෙකු දුර්වල වන විට ලෝකය සමාජවාදය දෙසට ගමන් කරනවා වෙනුවට, නව අධිරාජ්යවාදීන් (චීනය හෝ ඉන්දියාව වැනි) ලෝකය නැවත බෙදා ගැනීමට ඉදිරිපත් වේ.
අප අද අත් දකින්නේ මෙම යථාර්ථයයි. මේ නිසා ලෙනින්ට අනුව චීනයට හෝ රුසියාවට නිකලස් මදුරෝ බේරා ගැනීමට සටන් කිරීමේ අවශ්යතාවයක් නැත .
සබැඳී ලිපිය - කියුබන් සහ ටෙනරිෆ් කතාවක්
කොළඹ ගමයා - 05/01/2025
ලෙනින් ගේ පොත මෙතනින් කියවිය හැකිය : here: Imperialism, the Highest Stage of Capitalism
Thursday, 25 December 2025
කියුබන් සහ ටෙනරිෆ් කතාවක්
දෙසැම්බර් මුල සතියේ අපි ටෙනරිෆ් ගියේ කලින් බුක් කරල තිබ්බ නිවාඩුවකට. කැන්සල් කරන්න විධිහක් තිබ්බේ නැහැ . වසර විසිපහක වෙඩින් ඇනිවසරි සැමරීමට සහ සෝවියට් දේශයේදී එකට ඉගෙනගත් කියුබන් යහළුවෙකු වන ඔස්වල්දෝ ඔලිවා හම්බ වෙන්නයි තමා ගියේ. ටෙනරිෆ් ගමනේ තවත් තොරතුරු වගයක් පසුව ලියන්න හිතන් ඉන්නවා .




